Friesland

Wij zijn na vergelijkend onderzoek klant geworden van De Friesland Zorgverzekeraar. Omdat het pakket het beste paste bij wat we willen. En een leuke bijkomstigheid voor de Friese kant van ons gezin. We kregen de zorgpassen toegestuurd en een mooie corporate brochure. Goed gedaan Corporate Communicatie om op deze manier te communiceren met mij als nieuwe klant! Het maakt De Friesland heel persoonlijk door de gekozen communicatie insteek.
Maar er was ook een element in deze uiting waar ik veel vragen over heb, en ik ben nu eenmaal ik. Dus ik bel met de organisatie met de vraag of ik iemand van Corporate Communicatie kan spreken. In de brochure staat een mevrouw met foto, naam en functie "adviseur Corporate Communicatie", dus haar wil ik graag spreken. Of een van haar collega's. Want ik wil vertellen wat de communicatie met mij doet. Dat is immers wat communicatie is: een dialoog. Als klant wil ik graag iets terug kunnen zeggen. Gevraagd en ongevraagd. Ik zie dat er een Klantpanel is, dus feed back zal zeer zeker gewaardeerd worden. Dat is mijn aanname tenminste.
Als ik bel weet de mevrouw aan de lijn niet zo goed wat ze met mij moet. Ik heb schijnbaar een 'anders dan anders' vraag. Na een korte toelichting van mijn kant en nogmaals de vraag om doorverbonden te worden met de afdeling Corporate Communicatie, verteld ze dat ze dat dat niet kan. "Want dat mogen wij niet doen" zegt de mevrouw. Wat een vreemde situatie. Wie mag wel en niet doorverbonden worden dan? En waarom ik niet? Communicatie is toch nieuwsgierig naar alle communicatie die van buiten (lees klant) naar binnen komt? Ik probeer het nog een keer. Maar nee. De mevrouw staat mij overigens keurig en klantvriendelijk te woord. Ze zegt waar haar grens is "ik weet even niet wat ik nu met uw vraag moet -doorverbinden mag ze dus niet- maar ik ga het uitzoeken en ik bel u terug". En een half uur later staat er een bericht op mijn voice mail waarin keurig herhaald wordt wat ik verteld heb, waarom ik belde. En dat ze er een 'signaal-kaart' (een instrument om klant ideeën te stroomlijnen?) van gemaakt heeft. Dat ze het zal doorgeven aan de betreffende afdeling en dat ze verwacht dat iemand contact met mij zal opnemen. Ze voegt toe "ze zullen u vast en zeker terugbellen maar die garantie kan ik u niet geven want dat is niet aan mij". Prima, prima mevrouw. Ik geef u een dikke 10! Maar uw afdeling Corporate Communicatie een dikke onvoldoende want ik heb sindsdien niets meer vernomen.

Dare too dream?

Ik ben sinds een week columnist en expert voor en op Daretoo. Neem eens een kijkje! Wie weet dat Daretoo je inspireert om werk te maken van jouw droomwens!

Slimme marketing

Zojuist werd ik door mn broer uitgenodigd om lid te worden van "Vente-Exclusive.com". Wat een interessant concept! Ik lees op de site: "Vente-Exclusive organiseert exclusief voor haar leden online privé-verkopen van de bekendste kleding- & lifestyle-merken. Door rechtsreeks met prestigieuze modemerken samen te werken, kan Vente-Exclusive.com haar leden merkartikelen aanbieden aan sterk gereduceerde prijzen." Zojuist even gekeken en dat is bést interessant. Maar nu komt het: "lid worden kan enkel als je door iemand wordt uitgenodigd die al lid is of als je over een toegangscode beschikt. Mocht je niemand kennen die lid is dan kun je jezelf ook op de wachtlijst plaatsen". Dat is slim! De toegang tot de site beperken. Een valkuil ligt op de loer bij deze olievlek-marketingaanpak, want hoe houd je het écht exclusief? Als iedereen, iedereen blijft uitnodigen wordt het alsnog een online Neckermann. En daar zit niemand op te wachten. Ik ben benieuwd hoe de marketeers het exclusieve concept gaan bewaken!

Is er toekomst voor werken?

Het is zover, ik ben weer aan het werk! Vandaag was mijn 1e dag en met een gezonde dosis tegenzin :-) heb ik me door alle emails geworsteld. En ik ben klaar nu! Tenminste, klaar voor vandaag. Mijn werkdag zit er weer op, morgen naar de Baak in Driebergen. Ook weer voor het eerst. Maar eerst nog een blog, want dat -schrijven- wil ik weer actief gaan oppakken. Geeft me energie!

Een collega attendeerde mij/ons op www.detoekomstvanwerk.nl. Interessant hoor, moet je zeker eens lezen. Vooral deel III Toekomstscenario's. Er wordt gesproken over 8 megatrends waar professionals en organisaties rekening mee moeten houden. En al lezende krijg ik steeds meer zin in mijn toekomst van werken. Fijn, want dat gevoel was ik een beetje kwijt. Begrijpelijk misschien wel na alle (baby) veranderingen in mn leven, maar geen prettig gevoel. Onrust. De afgelopen tijd was ik op zoek, ben ik nog steeds eigenlijk, naar hoe mijn werkzame bestaan er de aankomende jaren uit zou kunnen zien. Wat, wanneer, waar, hoe lang? Ik maak scenario's en heb met mezelf afgesproken om in het moment te bekijken welke weg ik in ga slaan. - De Kracht van het Nu dus vooral niet te vergeten, voor ik het weet ben ik aan het rennen naar straks en vergeet ik Nu -. Om eerst eens te zien én te ervaren hoe mijn nieuwe leven en werken samen gaan vallen. Waar ligt de balans in werken en niet werken?

En vandaag lees ik dan over megatrends als "bedrijven die niet investeren in mensen zetten hun merkwaarden op het spel", "werk, onderwijs en prive vloeien samen tot een nieuwe levensstijl", "naast de traditionele werkgever en -nemer het ontstaan van een krachtige 3e groep: freelancers", "mensen willen belevenissen in hun leven en werk is een belevenis", "het individue als merk", "de werkplek wordt afgestemd op persoonlijke talenten: een optimale context voor flow wordt gecreërd".

Ach! Het komt wel goed. No worries. Al mijn scenario's passen binnen de trends voor de toekomst. En zo niet: creër ik zelf wel een nieuwe trend, dan wel een andere werkbare toekomst :-)

Ligt alle wijsheid nog op straat?

Vannacht om 3 uur tijdens het voeden van mn zoontje kwam er -eindelijk- weer een verhaaltje in mn hoofd. En vandaag zou ik die opschrijven zo dacht ik toen. Uniek dat ik dat nu ook doe, want de laatste tijd komt er weinig uit mn handen. Veel verhalen ontstaan er ook niet in mn hoofd. Ik leef in een ander ritme, mn lichaam en hoofd ook. Lekker wel. Maar goed, ik zit achter mn laptop en ben weer aan t bloggen. Het verhaal ....

Mijn blog "Alle wijsheid ligt op straat" is al weer een aantal jaren oud en dankt zn naam aan hoe ik denk over "professionaliseren". Ik geloof dat alles wat je nodig hebt om écht een kei te zijn in je werk buiten, op straat, te vinden is. Soms letterlijk, veelal ook in gesprekken met anderen, daar zijn waar de dynamiek is dan wel de stille straatjes opzoeken. Wijsheid is écht op straat te vinden, mits je in staat bent om te kijken én te zien. Je moet dus wel in de juiste "stand" staan.

Vanuit mn studie ben ik opgeleid als marketeer, door te werken heb ik me verbreed naar opleidingdeskundige en trainer/coach én juist bij die beroepsgroepen zou altijd de drang aanwezig moeten zijn om buiten, op straat te zijn. Te zien waar trends en ontwikkelingen vandaan gaan komen. Observeren hoe mensen interacteren en al dat. Dus ..... met het gegeven in mijn achterhoofd dat ik half oktober weer ga werken, bedacht ik me vannacht om 3 uur dat ik aankomende tijd maar eens méér op straat moet zijn. Om te ontdekken welke wijsheden ik kan vergaren om goed beslagen weer aan het werk te gaan.

Nu is dat voornemen alleen al een lastige, want hoe vaak ben ik tegenwoordig nog écht op straat? Voordat ik alles heb ingepakt met een klein kindje ben ik een uur verder en veelal is die gedachte alleen al genoeg om alle zin en energie om de straat op te gaan over te laten waaien. Ik blijf thuis! Maar goed, er zijn ook keren dat ik wél doorzet, mn energie verzamel en bepakt & bezakt er op uit trek. Trots ben ik dan: dat doe ik maar weer! Die steek ik in mn zak! Nieuwe wijsheid in mijn oude zakken.

En dan. Dan ben ik op straat! Ik merk dat die actie alleen al hernieuwde wijsheid brengt :-) Alleen ... er ligt niets op straat ... ik zie het tenminste niet ... en ik kijk echt wel, maar zie het niet ... dat wat ik zie ... zijn kinderwagens, babies & moeders. En ook mijn eigen lieve manneke in de wagen, vriendelijk lachend, mijn blik vasthoudend ... o jee, dat gaat wat worden in oktober.

Hoofd Inkoop

Om wat nuttigs :-) te doen te hebben tijdens mijn zwangerschapverlof, heb ik mezelf benoemd tot Hoofd Inkoop. Een verantwoordelijke functie. Ik houd nu alle winkels, acties en aanbiedingen in de gaten én doe prijs- en productvergelijk. Leek me een leuke bezigheid. Waar koop je bijvoorbeeld het voordeligst Lenor wasverzachter, luiers, muesli, Orangina en Pepsi Max? Welke winkel heeft leuke acties? Dus .... de nee-nee sticker van de brievenbus weggehaald om zo alle folders en huis-aan-huis flyers van de winkels te gaan ontvangen .......

Ben me rot geschrokken: wat een bomen gaan er per week doorheen!!! Ik had al jaren een nee-nee of nee-ja (je ontvangt dan wel het stadsblad) sticker geplakt, dus was me niet bewust wat er allemaal bezorgd wordt per week. Nu wel! Ik ben vol goede moed begonnen, me enigszins over mijn weerstand van papierverspilling heen gezet, en heb een vergelijk gedaan van de producten die we normaal bij de AH kopen. Dus ineens was ik ook bij de Jumbo, de Super de Boer, Kruidvat, Aldi, Little, Hema, Blokker te vinden. Ben de hele stad doorgefietst..... Daarna heb ik nog gekeken of ik sommige krantjes wel, anderen niet kon ontvangen. Maar dat is niet mogelijk. Je ontvangt het hele pakket óf niets. Belachelijk! Customer-made moet toch ook kunnen? Wél de Hema, niet de tuinmeubel folders ontvangen?!

En nu? Na 2 weken? Ik ben het compleet zat al dat folder materiaal! De oud papier doos is binnen een week vol! Dát is mijn grootste bezwaar. En dan gisteren het toppunt van mijn ergenis. We waren bij de Praxis, een spontane actie terwijl we aan het fietsen waren. Balkonbakken gekocht, bloementjes en een hout tafelblad en toen weer naar buiten gelopen. En wat zag ik? Een actieposter op het raam: "vrijdag 10 april: bij inlevering van bon 15% korting op al uw aankopen". Dát had ik gelezen in het krantje ja ...... Ineens wist ik het weer. Maar we hadden niets te kopen bij de Praxis, dus alle folders en actiebonnen had ik al weggedaan. Bij het oude papier. Geen rekening houdend met ons spontane bezoek aan de Praxis. Dus ook geen bon meegenomen ..... Daar ga je als Hoofd Inkoop!

Sinds gister weet ik het zeker. Ik ben er klaar mee! Dinsdag fiets ik langs de bibliotheek en haal ik een nee-ja sticker. Die gaat zo snel mogelijk weer op de brievenbus! En ik? Ik leg per direct mijn functie Hoofd Inkoop neer.

A whole new world

Ik ben in een compleet nieuwe wereld gestapt. Van blijde dozen, prenatale diagnostiek, verloskundigen, Moeders voor Moeders en vooral ... van veel hormonen. Ik ben zwanger! Bijna 18 weken alweer. Bridget Maasland's "Hoe word ik mama in Amsterdam - Zuid?" -echt, je kijkt de gekste dingen als je zwanger bent- is al lang klaar, ik ga beginnen! Nog niet op TV, maar wél op mijn weblog.

Afgelopen tijd was ik in gesprek met het FD Spitsuur om daar te gaan bloggen, maar dat is even op de langere baan geschoven. Het gaat er nog wel van komen hoor! Ik zou dan geschreven hebben over de dynamiek van mijn leven. Over de nieuwe fase waarin ik gekomen ben, de dilemma's die dat met zich meebrengt. Veranderingen in wonen, relaties, werken en de verschillende rollen die je ineens veel nadrukkelijker hebt. Verwachtingen, onverklaarbare emoties. En vooral: de combinatie van dat alles. En nee, ik ga je niet lastigvallen met allerlei zwangere vrouwen wetenswaardigheden en ongemakken, dus weet niet bang.

Gek eigenlijk: ik behoor ineens tot een andere doelgroep: die van de zwangere vrouw. En meer specifieker, die van de zwangere 30-er. Mijn oud papierdoos in de trapkast zit bomvol met flyers over baby kleertjes, de Baby Dump, kinderkamer inrichting, kinderwagens, aanbieders van kraamzorg en zwangerschapsyoga. Ik weet ineens dat er slechts 2 merken babyflessen zijn. En ik heb kennisgemaakt met merken waar ik nooit eerder van gehoord had. Vanuit marketing oogpunt is het heel boeiend om te zien wat er gebeurd als je plotsklap binnen een andere doelgroep valt. Als marketeer -ja, dat ben ik óók- kijk ik nu ook met nét íets meer aandacht. Ik vraag me bijvoorbeeld af of de kredietcrisis/recessie, ook gaat toeslaan in deze markt. Welke scenario's zijn uitgedacht door de verschillende aanbieders? Ik kan nu ook écht goed onderzoek doen, ben immers toeschouwer maar ook onderdeel van de doelgroep. Misschien ga ik er wel een studie van maken. En mijn bevindingen delen met .... of misschien wel verkopen aan ...... Zo kan je er ook naar kijken! Hmmm ... ineens naast hormonen ook nieuwe perspectieven. Voor mij dus straks geen zwangerschapsverlof maar studieverlof!

Vrouwen in Marketing

De Baak heeft een Women Academy. Een plek speciaal voor vrouwen. Een mooi initiatief! Tenminste, als vrouw vind ik dat. Ik heb geen idee hoe jij, als je man bent, er naar kijkt. En nu staan we aan de vooravond van een nieuw initiatief: een programma voor vrouwen in marketing. De beste marketeer is immers androgien. Dus het vak kan wel wat 'vrouwenenergie' gebruiken. Toch? Ik ben heel benieuwd hoe jij er naar kijkt, dus reageer!!!

De Nieuwe Marketeer

"Harder om aandacht roepen werkt niet meer en de klassieke marketing verliest aan kracht. De marketeer wordt in toenemende mate uitgedaagd de klant weer op te zoeken en een onderscheidende en aansprekende marketing boodschap te communiceren. Marketing wordt daarmee steeds meer een ‘manier van denken’, die ondernemerschap vergt van de marketeer".

Interessant! Wil je meer lezen? Kijk dan eens naar http://denieuwemarketeer.blogspot.com/
want daar heb ik dit op gelezen.

De Verhalen Verteller

Vroeger vermaakten mensen zichzelf en elkaar met verhalen. Troubadours die door het land trokken. Artiesten, kunstenaars, Middeleeuwse vertellers die van stad naar dorp trokken om verhalen te vertellen. Vandaag de dag zijn we vergeten dat we verhalen kunnen vertellen.

Kinderen niet. Die doen het soms nog wel. Maar als ze ouder worden vergeten ook zij het. De kunst van het verhalen vertellen, mensen boeien, op het púntje van hun stoel laten zitten. Vol vuur en passie een verhaal levend maken is. Verhalen die het hart raken. Verhalen met een ziel. Van niets íets maken? Ach, het is voor weinigen van ons weggelegd. En wat is dát jammer!

Dus. Een pleidooi op "Alle wijsheid ligt op straat" om het beroep "Verhalen Verteller" in ere te herstellen! Een nieuw ambacht. Opdat ook het vak "Verhalen Vertellen" ingevoerd zal worden binnen het onderwijs. Nee. Niet pas in 2008. Nú. Per direct! Je bekwamen als Verhalen Verteller. Een gat in de markt?

Kijk maar eens hoe weinig boeiend presentaties zijn. Ga eens na voor jezelf: wanneer heb jij op het puntje van je stoel gezeten tijdens een presentatie? Zónder gelikte PowerPoint slides? Bijvoorbeeld over de visie en de nieuwe strategie van je organisatie? En stel je nu eens voor dat een Verhalen Verteller aan het woord geweest was. Wat een andere beleving zou dat zijn geweest zeg. De strategie zou tot leven komen! Energie stromend door de zaal, mensen in vervoering, dromend, op het puntje van de stoel. Een saamhorigheid én bereidheid om het verhaal tot een feit te maken. De Verhalen Verteller zou op handen gedragen worden, keer op keer gevraagd worden het verhaal opnieuw te vertellen. Aan stakeholders, klanten, medewerkers, de media. En elke keer vertelt de Verhalen Verteller zijn verhaal. En nieuwe verhalen. Grote en kleine verhalen. Vanuit zijn hart. Want dát is waar de Verhalen Verteller goed in is.

Streetwise

Johan Cruijff was vanochtend op BNR. Ik heb eigenlijk niets met voetbal. Behalve als het Nederlands elftal speelt. Maar Johan ken ik natuurlijk wel. Wie niet. Maar eigenlijk meer van zijn uitspraken dan van zijn voetbal carrière. Maar goed, hij werd bevraagd bij de "voetballer van het jaar verkiezing". Over de kwaliteit van het Nederlandse voetbal. Tja. Niet zo verrassend wat hij zei. "De kwaliteit laat te wensen over". Volgens Johan is er te weinig know how om op een hoger niveau te komen. Zijn advies: terug naar de straat! Streetwise. Dáár ligt een sleutel tot verbetering én een hoger niveau. Vallen, struikelen, opstaan, proberen, bijsturen, voelen.

Ik snap hem wel. Want in bedrijvig Nederland is het niet anders. Die zijn ook niet te vinden op straat. Streetwise zijn ze al helemaal niet.

Hoe kan het toch dat we allemaal consument zijn, in essentie dus streetwise, maar dát vergeten op het moment dat we deel uitmaken van een organisatie? Dan hebben we het ineens over klanten. Mensen die op een andere planeet wonen, ver weg. Moeilijke vragen stellen, onze interne processen verstoren én altijd gelijk moeten hebben.

Dus. Zien we elkaar straks op straat? Lopen we samen op. Verwonderd over alle wijsheid die er zómaar ligt. Kennis en kunde in overvloed. En misschien komen we Johan ook wel tegen: samen met de voetballers gestart om streetwise het Nederlandse voetbal op een hoger niveau te tillen. 1-0!

Nieuwe doelgroep: karma-kapitalist

Zou ik ook tot de nieuwe doelgroep karma-kapitalisten behoren? Vandaag kwam ik deze karma term tegen in een artikel op Managersonline. Karma Kapitalisten zijn "jonge mensen met een gezonde koopkracht die zich duurzaam opstellen zonder daar verder over na te denken". Trendwatchers zien dit nieuwe type consument opkomen. En ze zijn anders dan andere consumentgroepen. Mét een eigen pallet aan karma-kernwaarden, helemaal passend bij deze tijd: balans, authenticiteit en creativiteit.

Ik herken me wel in deze karma-kapitalist doelgroep omschrijving. Maar dat heb ik al snel. Te vaak eigenlijk ...... Volgens de sterren ben ik een Leeuw. Maar als ik de omschrijvingen van de andere sterrenbeelden lees, dan ben ik ook een Weegschaal, een Stier en een Tweeling. In alle MBTI en Enneagram typen zie ik elementen van mijn eigen gedragingen terug. En het lukt me steeds maar niet in 1 hokje te belanden. Ben ik een 5 of een 7. Of toch een 4. Ben ik ESTJ of ISTJ. Is mijn dominante stijl rood/geel of geel/blauw volgens Ned Herman. Tja. Hoewel ik redelijk anti-hokjes ben én vooral vind dat ik nergens dan wel óveral in pas, zou ik soms toch ook graag in een hokje gestopt willen worden. Lekker duidelijk! Voor mezelf en zeker voor anderen. Voor marketeers bijvoorbeeld. Of voor managers. Misschien nu dan wel. Ben ik een karma-kapitalist?

Marketeers zullen trouwens erg blij zijn met deze uitspraken over trends, doelgroepen, consumenten en hun koopgedrag. Is lekker duidelijk. Kan je de traditionele doelgroepbenadering misschien weer op los laten .....

Wat dóe jij trouwens met deze nieuwe-doelgroep-informatie? Hoe maak jij de vertaling naar je eigen werksituatie en jouw consumenten? Oke, dus je hebt karma-kapitalisten, en dan? Dát is mogelijk relevanter dan het signaleren van de trend. Wat kan ik er bijvoorbeeld zelf mee bij de Baak? Behalve dat ik denk dat ik er 1 ben. Een karma-kapitalist dus. Weet jij het al? Ik eigenlijk niet. Maar ga daar zeker eens over nadenken. Want de tips die in het artikel gegeven worden: "nauw contact houden ipv TV commercials" en "er een paar in dienst nemen" snijden weinig hout en zijn niet écht vernieuwend (maar hopelijk is de nieuwe doelgroep dat wél.....)

De klant centraal?!

Ik schreef net een blog over marktonderzoek en merken. In de inleiding van die blog staat dat Datamonitor onderzoek uitwijst dat het "9 keer zoveel tijd kost om een nieuwe klant te vinden, dan om er eentje te behouden". Boodschap: wees extreem zuinig op je klanten!! Nieuwe kosten je héél veel geld!

Díe boodschap hadden ze bij de sauna, waar ik onlangs met een vriendin was, niet helemaal begrepen. Het was vrouwendag. Nu moet je ook nooit naar een sauna gaan als het vrouwendag is. Boodschap: ga nooit naar een vrouwendag!! Dát wist ik al, maar nu weet ik het 200% zeker. Wat een kippenhok zeg. Zelfs ín de sauna. Van stilte en bezinning scheen nog nooit iemand gehoord te hebben. De sauna als bijkletsuitje? Prima: maar niet IN de sauna aub! Toen de receptioniste dan ook vroeg aan het einde van onze saunadag: "en..... , was alles naar wens?", zeiden we uit onze diepste frustratie "Nee!!". Dát gaf een schok, want blijkbaar geeft iedereen het sociaal wenselijke "Ja" antwoord. Oók als het niet zo is. Bang om je mening te geven, die mogelijk voor de ander minder prettig is om te horen? Alhoewel, aan ons non verbale gedrag kon ze, als ze goed had gekeken, óók wel aflezen dat we geen tevreden klanten waren. Boodschap: wees eerlijk, communiceer wat je denkt, we zien het toch wel aan je non verbale uitdrukking!

Na een uitleg over ons "Nee!!", een advies over hoe een verbetering aan te brengen in de wijze van communiceren over "stilte en bezinning in de sauna", en daarna nog veel meer welles-nietes geneuzel -boodschap: doe aan klachtenmanagement, leer je mensen wat te doen met een klacht, een klacht = een kans!- gaven wij aan dat we "als trouwe bezoekers van deze sauna, al jaren lang, érnstig overwegen niet meer te komen!". En dát meenden we echt. Raad eens wat de reactie van de receptioniste was. Nou? Wat denk je? Oké, komt ie: "mijn directeur zal dat vast niet erg vinden hoor, we hebben al genoeg, eigenlijk té veel, gasten". Ik was met stomheid geslagen. Dát zeg je toch niet. Nooit! Ook als het waar is. Ook als je het denkt! Een klant is een klant, vaak koning, niet altijd, maar dat soort uitspraken doe je niet.

Ik ben weggelopen én heb de dag erna een klachtenbrief geschreven naar de directeur. Of hij deze mening écht was toegedaan. Of hij op de hoogte was van het feit dat een medewerker deze uitspraak, uit zijn naam, doet. Wat ik terugkreeg was een excuses briefje en 2 vrijkaartjes. Lekker makkelijk. Maar goed, mooi meegenomen voor een volgende keer. Alhoewel mijn zin om weer naar deze sauna te gaan stukken minder geworden is. Maar. Wat ik me dan ook afvraag. Als ik de onderzoeksuitkomsten lees. Zou het deze sauna écht 9x zoveel tijd gekost hebben om een nieuwe klant te vinden dan om mij te behouden? Ik betwijfel het!

Marktonderzoek .......

"Het kost negen keer zoveel tijd om een nieuwe klant te vinden dan er eentje te behouden. Uit onderzoek van Datamonitor blijkt dat merkloyaliteit belangrijker is dan het aantrekken van nieuwe klanten. Consumenten houden van merken die hun levenstijl en waarden uitdragen. Uit Datamonitors onderzoek komt ook naar voren dat 51 procent van de Europeanen en Amerikanen merken waarderen die hun mentaliteit en kijk op het leven weerspiegelen (juni 2007)."

Altijd leuk dit soort onderzoeken. Nou ja, leuk is niet het juiste woord. Nuttig. Vooral omdat het mijn "Alle wijsheid ligt op straat" blogs zo mooi onderschrijft. Want "door onafhankelijk onderzoek bewezen", doet het goed. Kijk maar naar Tel Sell. Of doe dat maar niet. Tenzij je perse wilt. Ik ga deze "door ... bewezen" nu niet ineens als aftiteling onder al mn blogs zetten hoor. Maar bij deze afgesproken: álles wat ik schrijf is bewezen dan wel gaat in de toekomst onderbouwd worden door nog op te starten onderzoek...

Want we weten het vaak al lang. Ik heb ook niet voor niets gekozen voor deze weblog titel. Ik geloof er écht in dat we zoveel meer weten dan we denken. Dat álles te vinden is op de straat -zeker consumenten gedrag- door te kijken én te zien, te observeren. Noem het kennis, ervaring, boerenverstand, dan wel een onderbuikgevoel: onderzoeken verbazen mij nooit. Er komt altijd uit wat ik al lang dacht. Herken je dat? Ben jij wél eens verbaasd door de uitkomsten van een onderzoek? Toch raar, want pas als het te duiden is met % én formeel onderzoek, dán is het "waar". Ik voer geen betoog voor het afschaffen van marktonderzoek hoor. Begrijp me goed. Verwonder me alleen hoe we soms compleet voorbij gaan aan wat we zélf al weten, nog voor het wetenschappelijk bewezen is.

PS Nog even over de inleiding. Ik schreef al eerder in blogs over de koppeling van persoonlijke waarden aan die van een merk, een organisatie. Lees die nog eens door, zou ik zeggen. En over klantloyaliteit en -behoud ga ik in nu ook gélijk een blog schrijven!

Wat een marketing ellende!

..... "Daarnaast blijft ook het risico van blijven hangen in het oude, het kortetermijndenken langs klassieke marketingpatronen een belangrijke bedreiging. " .....

Een citaat uit de Grote Marketing Enquête 2007, "zoveel nieuwe mogelijkheden, wat moet je kiezen?" uitgevoerd door Tijdschrift voor Marketing (TvM). Dit jaar werd het onderzoek voor de 8e keer gehouden.

Ik word niet koud of warm van de inhoud én de bevindingen. Zelfs niet een beetje. De suggestie om "het zomernummer van TvM te gaan lezen" dan wel "het hele onderzoek te downloaden" maakt me dan ook niet bijster enthousiast. Loopt TvM niet zélf in deze bedreiging -citaat "blijven hangen in klassieke marketingpatronen"- met hun jaarlijkse enquête? De uitkomsten ervaar ik bijvoorbeeld als erg klassiek. Kan misschien niet anders met het merendeel aan "klassieke marketeers" in Nederland? Of zijn de lezers van TvM klassiek? Volgens mij had TvM veel geld en energie kunnen besparen door het onderzoek van voorgaande jaren te pakken, 90% te copy-paste'en en Youtube toe te voegen als "ontdekt door de marketeer". Dus: ik ga het onderzoek écht niet lezen! Verwacht velen met mij. Met zoveel nieuws én vernieuwing biedt deze enquête inhoudelijk weinig -tot geen?- meerwaarde. "Heeft zo'n onderzoek nog wel zin?", vraag ik me dan af? Wat ís de meerwaarde? Wat héb ik er aan? Wat kan ik er concreet mee? Zelfs "nice to know" gaat hier niet op.

Ik ben benieuwd naar jouw antwoorden, want ik heb ze niet. Wat doe jij met de inhoud en uitkomsten van deze enquête?

Is dit onze media toekomst?

Klaar voor de start? Af!

Als het me raakt, dan reageer ik op Molblog: hét marketingblog van Nederland. Theo van Vugt schrijft 8 juni over Marketing & MVO. Zoals wel vaker in Tijdschrift voor Marketing, zo blijkt uit de blog. En ik weet nog dat ik zó veel energie kreeg na het lezen van dat artikel. Want dáár ligt mijn passie ook, dat zie ik nu wel heel duidelijk. En nu deze blog van Theo.

"Unilever doet goed en helpt ook zijn merken", gaat over Unilever, over Tex Gunning en over zijn passie om in de marketing van de Unilever-merken MVO (Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen) te integreren.

Wat een fantastisch mooi en inspirerend verhaal! En welke marketeer zou hier geen bijdrage aan willen leveren? Unilever gaat dus de aankomende jaren, what's new, geweldig hoog scoren als favoriete werkgever voor marketeers. Mits het écht is en blijft wat ze nu opgestart hebben. Lees mijn eerdere blog "Overwegingen voor Marketeers" er nog maar eens op na, dan snap je het wel waarom ik dit vind.

En nu? Waarom déze blog? En waarom gereageerd op de blog van Theo? Mijn eerste reden, en misschien gelijk de enige én de belangrijkste: een oproep aan iedereen om vooral niet meer te reageren op die blog! Want de grootste valkuil ligt voor je. En ik zie het overal om me heen, ook bij mezelf: we praten over, ventileren meningen, reageren op een blog, praten er nog eens over door, stemmen af ........ en concreet resulteert het in .... niets! Natuurlijk ligt het allemaal wat genuanceerder, maar kijk maar eens naar je eigen praktijk. Hoe vaak blijf jij "praten over" en levert het jou, je bedrijf niets op? Te vaak zou mijn antwoord zijn.

Dus. Vóórál in dit geval van Marketing & MVO. Waar zó veel win-win's te behalen zijn. Laten we gaan doen in plaats van erover te praten. Dus. Who's en what's next?, denk ik dan gelijk na het lezen van de Unilever case. Gewoon een kwestie van even doorpakken voor & door alle marketeers in Nederland? En ik denk dan ook gelijk: wat als we onze krachten nu eens bundelen? -Ja, ik ben niet voor niets een ParelKetting-Rijger-.

Vandaar ook mijn reactie op de blog van Theo, dát zal je nu niet meer verbazen. Ik wil actie! En ik meen het écht hoor. Samen weten we meer dan 1 én samen kunnen we sneller een vliegwieleffect creëren. Dus. Laten we met een groep marketeers, mensen met passie voor duurzaamheid, doorpraten over MVO & Marketing. En dan niet omdat het moet, omdat iedereen het doet, omdat het hot of een hype is, omdat het business wise (lees commercieel) goed is, maar omdat jij het écht zo voelt. EN laten we dan vooral héél snel weer stoppen met erover praten en het gewoon gaan doen. Aanmelden kan bij mij op m.vanmunster@debaak.nl.

Zin

Vanmiddag kreeg ik het boek Zin! van André Meiresonne: ik had blijkbaar zinnige vragen gesteld over projecten die deelnemers van Get Real gaan oppakken de aankomende 4 maanden. Dat toeval niet bestaat is hiermee weer eens bewezen, want sinds een paar dagen zijn André en ik van mening dat het zinvol is om elkaar te gaan ontmoeten. Het doorbladeren van zijn boek maakt dat ik er naar uitkijk: hij schrijft hele zinnige dingen! Zin houdt me bezig. In de zin van zoeken, maar liever nog vinden -lees eens wat André hierover schrijft- naar zingeving. Op alle fronten in mijn leven. In het klein: "wat is de zin van dit gesprek?", "wat is de zin van deze marketing activiteit?", "wat is de zin dat ík dit oppak?". En ook in het groot "hoe kan ik zingevend in het leven staan?". Dat zingeving óók bij organisaties hoog op de agenda staat, is terug te zien in alle aandacht voor, én de strategische verankering van, MVO en duurzaam ondernemen. Ik krijg energie van zingen. En zo analyseer ik soms ook de zin en onzin van communicatie, marketing, organisatiestructuren, manieren van werken. Ik heb altijd zin om op mn weblog te schrijven. En met Maartje van Zin in praat ik over de zin van zelfstandig ondernemerschap. Bertien sms ik als ik géén zin in werken heb, veelal maandagochtend. Over het "Hoera het is weer maandag!-gevoel", kan ik dus geen zinnig woord zeggen. En dit weekend in Utrecht kwam zinloos geweld -dát vind ik een onzinnig woord, bestaat er ook zo iets als zinvol geweld?!- ineens wéér heel dichtbij. Zin houdt me dus voorlopig nog wel even bezig. Jou ook? Dan moet je zéker Zin! eens gaan lezen. Om dan daarna samen een zinnig gesprek te hebben?

Overwegingen voor Marketeers

Ik geloof niet meer in marketing! Tenminste, niet op de manier waarop we nu denken dat het zou moeten. Ik geloof niet meer in doelgroepen. Dé consument bestaat niet. Ik geloof niet meer in de manier waarop we communiceren met onze klanten. Ik geloof niet meer in de schijnbare dialoog en de "persoonlijke relatie met de klant", terwijl we die klant helemaal niet kennen. Waarschijnlijk vertel ik je niets nieuws. Maar toch blijven we elke keer weer hetzelfde doen als wat we áltijd al doen. Oude marketingplannen komen voor zeker 60% terug in het nieuwe marketingplan. Iets andere bewoording, iets andere nuances. Oude wijn in nieuwe zaken. Herken je dit? Lastig he?! En het werkt niet meer!

Maar wat werkt dan wél? Nou, daar heb ik eens over nagedacht. Een concrete oplossing heb ik niet. Wel wat overwegingen. Zoals mensen die over hun passie, een geweldige ervaring, een levensles of -doel, een product, een .... vertellen. Authentieke en échte verhalen van échte mensen. Sommigen bouwen dáár al een geweldige business mee op: verhalen vertellen. Andere mensen die daar zó door geraakt worden, dat ze nieuwsgierig worden. Nieuwsgierig omdat ze zelf iets "zoeken", of omdat ze zich herkennen. Nieuwsgierig naar wát die persoon dan als "zo'n geweldige ervaring" ervaren heeft. "Misschien een kans voor mij?" Dan wel dat de mens die het verteld zulke zinnige dingen zegt, zulke geweldige ervaringen heeft, dus.... "ik haak gewoon aan, het zal me hoe dan ook iets opleveren!", denkt het andere mens. Kijk naar consumenten, werknemers, stake- en shareholders, wereldburgers, mede- en nederlanders die zich willen herkennen in elkaar, in de organisaties waar ze werken, waar ze zaken mee doen, waar ze consumeren. Een gedeelde passie! En het Merk IK past bij het merk van de organisatie.

Ik denk dus dat dáár een sleutel ligt.

Herbalife doet het op zekere hoogte al jaren. Vemma is een nieuwe speler in Nederland. Twee van de vele vormen van piramide marketing waar soms denigrerend over gesproken wordt. Sommigen geven zelfs het label "sekte" af. Ik kijk er anders naar, zie het als een slimme manier van ondernemerschap, waarbij er een verdienmodel gelegd is onder mensen die een passie, een ervaring, willen delen met anderen. Via, via, via verspreidt het zich als een olievlek.
Een ander voorbeeld van dit nieuwe denken is voor mij het concept van Sellaband, waarbij een band met een passie een groep van Believers om zich heen bouwt. Gezamenlijk creëren ze een gezamenlijk passie.
En zo ook Westlandcruisers, waarbij Toyota en Autobedrijf Beukers zich gekleurd met passie op de kaart zetten. Geen doel op zich, maar waarschijnlijk geeft het wel veel spinn off naar de business. Ongewoon gewoon. Door het volgen van hun passie.
Maar ook zondag 24 juni as is een voorbeeld. Via, via, via, via, van mond tot mond komen mensen bij elkaar in café Averechts in Utrecht om uit volle borst te zingen. Want door de geweldige ervaringen van de mensen die er de vorige maand bij waren, zit het café de 24e vol! Geweldig toch. En zo makkelijk. Er is geen marketeer aan te pas gekomen :-). En zo zijn er nog veel meer voorbeelden te vinden. Volgens mij werkt het zo. Dus. Wie weet kan je er wat mee.

PS en omdat ik óók niet meer geloof in de aparte functie van "Marketeer" -marketing is van, voor en vooral dóór iedereen- zijn deze overwegingen ook voor iedereen

Overvloed

Met Pinksteren was ik in de Janskerk bij een kerkdienst van de EUG. Zingen is mijn passie dus uit volle borst zong ik mee:

"wou je leven met zo velen hier op aarde, moet je delen: licht en adem, geld en goed. Wie maar leeft om meer te krijgen die zal sterven aan zijn eigen overvloed".

Meer waarheid dan dit zal je niet gaan vinden denk ik. En gelijk plopte ook mijn "doorgeefkado" naar boven. En dáár ga ik nu wat over schrijven. Want. Sinds 1-1-2007 geef ik alleen nog maar duurzame kadootjes. Een moestuin, 10 kippen, een muskietennet, een ezel, 100 schoolmaaltijden en -boeken en bij een huwelijk een condoompakket dan wel een pannenset. Het idee van Oxfam Novib is knap bedacht. Ik ben benieuwd van wie dit geniale idee is. Ik hoop van de marketing afdeling, want dan dingen ze zéker mee naar de "Marketeer of the Year". Een geduchte tegenstander van de Telletubbies! Terug naar het geniale idee. De kracht zit 'm volgens mij in het "fysiek" maken van een donatie, waardoor het leuk is om als kado weg te geven. Bij andere goede doelen kan je ook iets kado doen, bijvoorbeeld bij het WNF, je koopt Pool Pixels, stukjes Noordpool. Leuk idee, alleen niet voldoende uitgewerkt. Want, de kado ontvanger krijgt een nietszeggend mailtje op zn verjaardag-ik hoorde pas dat het mailtje ook wel eens niet aankomt: daar gáát je kado-. Alleen. Op een verjaardag vier je feest, en je wilt tóch graag iéts krijgen. En een kaart is wel het minste wat je verwacht. En dát doet Oxfam Novib dus heel goed. Je zou jezelf eens iets kado moeten doen, minimaal bedrag is euro 9, om te zien wát de kado ontvanger dan ontvangt.
Maar goed. Omdat 1 van mijn assets is om te verbinden, en dus ook om goede ideeën door te geven, heb ik gelijk andere goede doelen geattendeerd op het geniale idee van Oxfam Novib. Ook uit eigen belang hoor, want in 2008 willen mijn vrienden niet nóg een ezel: ze hebben er al 1!

Dus! Vind je ook dat iedereen alles al heeft? Zoek je ook naar leuke, creatieve en originele ideeën voor kadootjes? Een verjaardag, huwelijk, geboorte? Geef eens een doorgeefkado kado. En, als dit niet jouw ding is, kijk dan eens op Sellaband, want dat concept is ook geweldig geniaal. En, waarschijnlijk vind je daar binnenkort óók "fysieke" doorgeef kadootjes.

PS In deze context is het initiatief van de buurman ook écht geweldig: Nabuur. Die wilde ik je niet onthouden. Wat een overvloed aan kansen om te delen!