Bedrijf

"Wat is de naam van je bedrijf Marianne??" 

Die vraag krijg ik best veel. 
Want iedereen heeft een bedrijfsnaam. Een merk. Toch? 
En ik heb er serieus over nagedacht. 
Harvest Learning and Development misschien? Zoals ik voerde in Engeland? 
Maar die jas is te ruim. En vertroebelt mij. 
Want ik ben een zelfstandig werkende professional. 
Me, myself and I. 
Ik ben geen bedrijf. Geen wij. 
Ja, ik maak WIJ door me te verbinden aan een organisatie. 
Waardoor 1+1 3 kan worden. 
Maar ik ben. Ik ben Marianne van Munster. Dat is mijn merk. 
Dus mijn bedrijf, als je het zo wilt noemen, ben ik en ik heet Marianne van Munster. 
Nou, dat dus. 

Een antwoord op je vraag! 

Organisatie als optelsom van merken

Dit lees ik zojuist op Linkedin

“Help medewerkers hun ‘digitale oppervlakte’ te vergroten”

Mark Burgess vertelt in deze TEDxNavesink hoe medewerkers middels social media met elkaar en de buitenwereld verbonden zijn. Markten veranderen daardoor en bedrijven gaan anders met klanten en prospects om. Holle massa marketing wordt ingewisseld voor authentieke, transparante en persoonlijke relaties. Een merk is niets meer dan het totaal van personal brands van haar medewerkers. Benut het vertrouwen dat zij in de markt genieten en help hen hun ‘digitale oppervlakte’ te vergroten voor meer bereik en impact.

Op Youtube is het ook te zien en te horen.

Grappig dat ik hier in 2007 en 2008 ook al over aan het bloggen was ..... Grappig in de zin van dat het me een goed gevoel geeft over mijn ideeën, gedachten: de visie die ik had, heb en ga hebben. Toen, nu, straks. Ik sta er alleen nog niet mee op een TED podium :-) dus ergens onderweg een andere afslag genomen :-) Nou ja. Maakt niet uit. Het geeft mij in het hier & nu, in mijn oriëntatie op weer gaan werken in Nederland begin 2015, een krachtig gevoel dat wat ik denk, zeg, doe en leef hout snijdt. Dat ik dat wat Mark Burgess deelt, kan zijn voor organisaties, scholen, instellingen door mijn palet van talenten, mijn 'way of being'. Maar dat ik ze hier ook in kan ondersteunen, mocht dit de weg zijn die men in wil slaan ..... Een weg overigens die voor veel organisaties best eng is. Een weg van jezelf anders organiseren, op een andere manier in verbinding staan en komen met je omgeving. Een weg ook die vraagt om leiderschap en moed. Stappen in een andere wereld met andere regels en gebruiken. In mijn ogen een onvermijdelijk kruispunt. Ik lees mijn blogs graag nog eens na ter inspiratie. Jij ook?

Het Merk Ik en De BV Ik

De BV IK

Mijn neef René leest, als hij 's ochtends op de zaak komt, altijd eerst mijn weblog. Volgens mij is hij mijn trouwste weblog fan! Leuk! Ik sprak hem deze week weer eens omdat mijn vriendin een Toyota Yaris wil kopen. En laten zij nu een van de beste Toyota dealers zijn .... dus ik heb ze aan elkaar geknoopt. René vond dat ik snel maar weer een nieuwe blog moest schrijven. Om 's ochtends weer wat nieuws te lezen want: "digitaal verbinden héb ik al gelezen"! Oké dan, speciaal voor jou :-).

Het idee dat iemand zo trouw, en volgens de statistieken zijn dat er meer, mijn blog leest, zette me aan het denken. Ik heb wel eens geschreven over het Merk IK. Hangt hier nauw mee samen misschien. In maart ga ik voor de Baak een workshop verzorgen met als titel; de BV IK. Ook zo iets wat te maken heeft met het laden van je eigen merk. Dat is wel iets van deze tijd: persoon-marketing. Niet die van je organisatie, maar van jou: de marketing van jezelf. En dáár ben ik dus over aan het nadenken. En omdat nadenken makkelijker wordt als ik schrijf, een blog over dit onderwerp.

Want een BV impliceert de mogelijkheid van aandelen en aandeelhouders. Wie wil aandelen in jouw BV IK nemen? Je ouders, vrienden? Onbekenden? En willen ze die aandelen ook daadwerkelijk kopen? Sellaband, ook wel eens eerder iets over geschreven in Alle Wijsheid ligt op Straat, doet ook zo iets, maar heeft een nieuwe vorm van aandeelhouderschap gecreëerd: de believers. Eigenlijk vind ik dat véél en véél mooier. Want wie wil er nu geen believers in de BV IK? Het woord "believer"alleen al. Mensen die in je geloven, jouw passie zien en dat willen ondersteunen. En zelfs aandelen in je willen nemen, geld willen investeren ..... in jou. En niet vanuit een suf en afstandelijk aandeelhouderschap, maar vanuit passie en geloof. Wauw!

Ik heb een grote uitzendorganisatie wel eens de tip gegeven: neem aandelen in de mensen die je uitzendt. Neem aandelen in hun carrièrepad -te beginnen bij young professionals- en zorg er samen voor dat die aandelen gaan renderen. En laat na een x-periode én bij succes de aandelen weer uitbetalen door de BV IK. Een win-win dus. Je weet dan, als believer, ook precies wat je te doen staat: groei en ontwikkeling faciliteren. En als BV IK creëer je een supportgroep van believers. In jou! Ik kan me voorstellen dat deze tip ook goud waard is in andere sectoren waar gewerkt wordt met mensen die zich ontwikkelen. Misschien dat we bij de Baak ook wel aandelen kunnen gaan nemen in de ontwikkeling van mensen die deelnemen aan onze trainingen. Het summum van Human Capital Management?

Dus, dit zo overwegend en schrijvend. Ik oriënteer me óók om de BV IK, de BV Marianne dus, open te zetten voor believers. Misschien gaan we wel naar de beurs. Laat je het weten hoeveel aandelen "BV Marianne" jij wilt gaan kopen?

Hoezo gewoon?!

Waarom inspireert de film van "Free Hugs" mij? Waarom deze weblog? Waarom past de titel van mijn weblog zo perfect op wie ik ben, wat ik wil en wat ik doe? Waarom lezen meer dan 100 mensen "Alle wijsheid ligt op straat"? Week in week uit. Veel vragen. Ik leer om steeds meer vragen te stellen in plaats van naar antwoorden te zoeken. Antwoorden zoeken werkt toch niet. Als antwoorden gevonden willen worden, dan struikel je er wel over. Daar hoef je écht niet naar op zoek te gaan. En ik struikelde vandaag over een antwoord. Gewoon. Op straat. Daar waar wijsheid te vinden is. Hoezo gewoon vraag je je af? Eigenlijk heel ongewoon. Oke, ongewoon gewoon dan. En achteraf ook wel vanzelfsprekend dat ik het dáár vond.

Maar. Waar struikelde ik nu over zul je je afvragen? Laat ik beginnen met vertellen dat iemand met me mee op liep vóórdat ik struikelde. Gelukkig zeg! Anders was ik nooit gestruikeld! En toen ik struikelde, liet hij me gewoon liggen. Op straat. Bovenop mijn antwoord! Hoe confronterend wil je het hebben? Onder het mom van "Leef!". "Geniet van het leven!"

Zo achteraf ben ik eigenlijk wel héél blij dat hij niet aan me ging trekken en sjorren om weer te gaan staan. Want zo in én op het antwoord liggend kon ik er nog wat langer van genieten. En er ook eens lang en bewust naar kijken. Het voelen. Nu ik het antwoord weet, snap ik ook wáárom ik er steeds over heen gelopen ben. Of langs. Als je niet goed kijkt dan is het er ook niet. Dan wel, dan zie je het gewoon niet. Waarom? Omdat het gewoon is. En dat is gelijk het antwoord op al mijn vragen........

Een gratis knuffel is gewoon, maar wordt heel groot en bijzonder. De titel van mijn weblog is heel gewoon en eigenlijk vanzelfsprekend. Ik schrijf ook geen rocket science, maar over heel gewone dingen. Dat wat me opvalt, waar ik me over verwonder. Alle kansen die zo voor het oprapen liggen. Wat maakt dan dat zoveel mensen mijn weblog lezen? Omdat het gewoon is? In gesprekken met klanten, advies -en coachingstrajecten doe ik gewoon én ben ik gewoon Marianne. De terugkoppeling van de ander is dat het zo'n bijzonder gesprek was. Hoe werkt dat toch vraag ik me af? Het antwoord? Dat waar ik over struikelde vandaag? Door gewoon gewoon te zijn. En zo ongewoon en bijzonder te creëren. Want volgens mij werkt het zo. Gewoon veroorzaakt ongewoon. Schijnbaar heb ik het talent om vanuit gewoon ongewoon én bijzonder te veroorzaken. En jij dus ook!

Tja. En wat doe je dan met zo'n antwoord? Ik ga er in ieder geval niet nóg een keer in liggen. Wil wel weer struikelen hoor, maar dan over een ander antwoord op een vraag die ik niet ken. Dus. Ik doe gewoon niets met het antwoord. Ben en blijf gewoon doen wat ik doe. Ben en blijf Marianne. En veroorzaak dus ongewoon en bijzonder.

Met buitengewoon veel dank aan Kees.

Marktonderzoek .......

"Het kost negen keer zoveel tijd om een nieuwe klant te vinden dan er eentje te behouden. Uit onderzoek van Datamonitor blijkt dat merkloyaliteit belangrijker is dan het aantrekken van nieuwe klanten. Consumenten houden van merken die hun levenstijl en waarden uitdragen. Uit Datamonitors onderzoek komt ook naar voren dat 51 procent van de Europeanen en Amerikanen merken waarderen die hun mentaliteit en kijk op het leven weerspiegelen (juni 2007)."

Altijd leuk dit soort onderzoeken. Nou ja, leuk is niet het juiste woord. Nuttig. Vooral omdat het mijn "Alle wijsheid ligt op straat" blogs zo mooi onderschrijft. Want "door onafhankelijk onderzoek bewezen", doet het goed. Kijk maar naar Tel Sell. Of doe dat maar niet. Tenzij je perse wilt. Ik ga deze "door ... bewezen" nu niet ineens als aftiteling onder al mn blogs zetten hoor. Maar bij deze afgesproken: álles wat ik schrijf is bewezen dan wel gaat in de toekomst onderbouwd worden door nog op te starten onderzoek...

Want we weten het vaak al lang. Ik heb ook niet voor niets gekozen voor deze weblog titel. Ik geloof er écht in dat we zoveel meer weten dan we denken. Dat álles te vinden is op de straat -zeker consumenten gedrag- door te kijken én te zien, te observeren. Noem het kennis, ervaring, boerenverstand, dan wel een onderbuikgevoel: onderzoeken verbazen mij nooit. Er komt altijd uit wat ik al lang dacht. Herken je dat? Ben jij wél eens verbaasd door de uitkomsten van een onderzoek? Toch raar, want pas als het te duiden is met % én formeel onderzoek, dán is het "waar". Ik voer geen betoog voor het afschaffen van marktonderzoek hoor. Begrijp me goed. Verwonder me alleen hoe we soms compleet voorbij gaan aan wat we zélf al weten, nog voor het wetenschappelijk bewezen is.

PS Nog even over de inleiding. Ik schreef al eerder in blogs over de koppeling van persoonlijke waarden aan die van een merk, een organisatie. Lees die nog eens door, zou ik zeggen. En over klantloyaliteit en -behoud ga ik in nu ook gélijk een blog schrijven!