Uit de oude doos

Ik vind het oprecht zonde.

Zulke mooie en krachtige evenementen bij de Baak. En niets meer van te vinden in het archief, op de website. Ik zocht er tevergeefs naar. Via Google nog wel iets te vinden van mensen die verslag gedaan hebben .... maar niets van de organisator zelf. Hoe kan dat toch? Er is indertijd over gepubliceerd, maar waar is dat gebleven?

Zo gaat dat met content en nieuwe websites denk ik dan? Er moeten keuzes gemaakt worden? Maar wat is het toch jammer. Want er gaat zo veel verloren ....  en nieuwe mensen die komen werken gaan een wiel uitvinden .... dat er ooit al was. Klanten, mensen vol inspiratie ... die uit beeld raken door het verstrijken van de tijd .... Een vorm van kennis- en kapitaalvernietiging? Of gewoon de realiteit van vandaag?

Ik voel de behoefte het verleden, mijn verleden, mee te nemen naar de toekomst. Zeker als het gaat om kennis en kunde. Dus ik schijn met deze blog nog een keer het licht op het Dutch Innovation Seminar, DIS van de Baak. Een mega mooi event!

Het Dutch Innovation Seminar, een jaarlijkse terugkerend evenement dat rondom het thema 'innovatie' georganiseerd werd door 'mijn' Baak Blue team. De inhoud net zo innovatief als de vorm. DIS, sinds 2005 georganiseerd door het Baak Blue team met onder andere Menno, Roel, Coen, Marjolein in the lead.

En in 2007 mocht ik het stokje overnemen en heb ik met Albron als gast host het event bedacht en vorm gegeven. Een stokje dat ik in 2008 weer doorgaf aan Luuk waar Nabuur de gast host was. Stokjes doorgevend om het bedenken en maken van een groot event door te leren binnen de Baak organisatie. Ik weet niet meer of het stokje na 2009 aan iemand gegeven is ..... wanneer was het laatste Dutch Innovation Seminar bij de Baak?

Ik was er toen even niet meer bij omdat ik mijn kindjes kreeg. En ik ben bang dat het mooie en vernieuwende DIS kindje van Baak Blue, anders dan mijn kinderen, weinig licht meer gezien heeft  ......

Ik vind het oprecht zonde.

In memoriam
De Baak Dutch Innovation Seminar
Heineken (2005), Apple (2006), Albron (2007), Nabuur (2008)

The Renaissance Soul

Gister werd ik op dit boek gewezen door Marjon Bohre. Dit zou zo maar eens op mij kunnen slaan! Ik ben immers een Duizend Dingen Doekje en een Parelketting Rijger. Een Renaissance Soul zou daar prima bij passen. 

Want het blijkt dat het in de Renaissance helemaal niet zo gebruikelijk was om slechts 1 ding te doen. 1 functie te hebben. Dat de professionals van die tijd 'Met Andere Ogen' (ooit mijn blog voor de Baak) leerde kijken door de breedte op te zoeken. Van het leven, van werken. Helemaal zo gek nog niet! 

En zo worden die inzichten van toen nu nog gebruikt in bijvoorbeeld trainingen. De LEAP van de Baak is zo'n voorbeeld waar je een week lang de baan van je mede deelnemer gaat doen gedurende het leer programma. Even voelen hoe het is op die andere stoel. Nieuwe blikken op de werkelijkheid van de ander. Wauw: dat zal verruimend zijn! Ik snap niet dat bedrijven dit niet zelf massaal gaan faciliteren en inrichten. Kruisbestuiven. Intern en extern. Branche overstijgend. Ik heb dat zo geregeld volgens mij. En kan de begeleiding ook doen. Maar wel op zo'n manier dat ik het al doende weer wegleer aan de organisaties, zodat ze het snel zelf kunnen. Zonder mij. Eigenaarschap en zelfsturing dus, want daar geloof ik in. He, creëer al schrijvend een nieuwe dienst :-) 

Dit is het boek dus: ik ga het lezen! 

The Renaissance Soul, the guide to leading a creative, passionate, and multifaceted life—big enough to embrace all your dreams

Are you unwilling to settle on doing just one thing “for the rest of your life”? Do you jump at the chance to learn something new—or, after achieving success in one field, find yourself yearning for new challenges and looking around for something different to do? If so, you may be a Renaissance Soul. The Renaissance Soul is the first book devoted to this personality type, and in this updated edition—in paperback for the first time— author Margaret Lobenstine offers a life-planning strategy perfectly in tune with those who fear becoming “a jack-of-all-trades and master of none.” Discover how to design a vibrant, fulfilling life and how to:

• Manage your time the Renaissance Soul way

• Thrive on many interests without feeling scattered or overwhelmed

• Pursue your passions even if they “don’t pay"
• Carry your dreams forward no matter what your day job is

Expeditie Geluk

"Expeditie Geluk 2013 is al een tijdje geleden geëindigd.  Om terug te kunnen kijken op dit prachtige initiatief en om aan te geven wat er allemaal bereikt is, heeft het Expeditieteam een boek samengesteld. In dit boek wordt in beeld en tekst de Expeditie beschreven. Blader het boek door en laat je inspireren hoe Geluk onder kinderen (nog meer) bereikt kan worden: http://expeditiegeluk.nl/#issuubalk Het Team is zeer zeker geinspireerd..." 

Karin, Mirjam, Nicolette, Eke, Marlies, .... hebben jullie jezelf gezien in het boek? Super gaaf he. Staat niet vermeld, voor zover ik het kon zien, dat het boek de grens en het water over gegaan is naar Engeland. Misschien had ik de bijdrage van de Ambassade in London ook op officieel NL Ambassade London briefhoofd papier moeten laten doen. Volgende keer! 

Ik wens iedereen Geluk! Morgen is de Internationale Dag van Geluk. 

Vrouwendag

Afgelopen zondag was het Internationale Vrouwendag. Voor de Baak heb ik als bijdrage meegeschreven aan een artikel rondom die dag. De tekst onderaan "Dag meisje, je bent mooi en goed, veel zon!" komt uit mijn pen. In mijn tijd bij de Baak (2006 - 2011) is deze tekst ontstaan en is de eerst kaart verschenen waar deze tekst op stond. Als ik me goed herinner een tekst van of via Jan van der Veer, kunstenaar bij de Baak. Een tekst met een diepere betekenis, een verhaal. Misschien kan Jan het verhaal nog eens vertellen?

"Dag meisje je bent mooi en goed, veel zon!"
Mij spreekt het enorm aan. Ik voel me aangesproken. Ik voel de tekst in alle diepte en breedte. Ik herken dat de tekst leeftijd onafhankelijk is, daar eigenlijk niets over zegt, ondanks dat de aanspreektitel 'meisje' is. De tekst raakt en roert me. Ik snap in hoofd en hart precies waar het over gaat en wat de woorden willen zeggen tegen mij en anderen.

Vanwege deze verbinding met de tekst, heb ik het altijd als ondertitel gebruikt onderaan mijn 'de Baak handtekening". Kreeg daar best veel reacties op. Vragen, opmerkingen. En alles daartussen.

En zo zag ik zondag op Twitter ook een reactie van iemand langskomen op deze tekst in het artikel. Ze vond het denigrerend en voelde zich niet aangesproken. Het artikel vond ze ok, maar die tekst onderaan totaal niet. Ze snapt ook niet hoe we dat hebben kunnen opschrijven.

Ik heb onlangs geleerd van Kees dat een irritatie in mij, want dat ontstond na het lezen van deze reactie, een ingang is naar een verborgen talent. Ben daar naar op zoek, want de irritatie op deze reactie is er nog steeds. Er zit ook een oordeel op. Want ik vind het kortzichtig om het "denigrerend" te noemen. Snap niet dat een ander niet snapt wat er staat. Dat het een diepere betekenis heeft. Zeker gezien het thema Internationale Vrouwendag waarin alle vrouwen solidariteit willen uitdragen naar elkaar. Naar vrouwen en meisjes in de hele wereld. Dus zelfs als je die diepere betekenis van de tekst niet zelf voelt, dat nog kan je het zien als een wens aan anderen. Misschien slaat het niet op jou. Maar om de tekst dan denigrerend te noemen?!

Ik merk dat de uitnodiging om een irritatie op een andere manier te bekijken leerzaam voor me is. Dat het ruimte schept. Dat het de zon laat schijnen op mijn talenten, op anderen en ook op waarom iets me irriteert.

Dus vandaag zeg ik heel hard tegen mezelf: "Dag meisje, je bent mooi en goed, veel zon!"

PS ik ben benieuwd wat deze tekst met jou doet :-)

Waarom

Vandaag bij het weggaan werd de vraag herhaald "wat is jouw Big Why?". Waarom doe ik wat ik doe? Wie wil ik zijn? Wat is mijn bijdrage aan het grotere geheel? Wat is mijn essentie?

Niet alleen een Big Why, ook een Big Question!

De vraag is me niet vreemd overigens. Ik kan me geen tijd herinneren zonder de aanwezigheid van deze 'Grote Waarom Vraag' in mij. Omdat ik hem stel aan mezelf, omdat anderen hem stellen aan mij.

In de auto op weg naar huis blijft de vraag rondzingen in mijn hoofd. Misschien wel in heel mijn lijf.  Denkend en voelend op zoek naar een antwoord dat de lading dekt. Een antwoord waardoor ik voor de ander duidelijker wordt. Een antwoord waardoor ik meer duidelijkheid creëer voor mezelf. Waarbij ik me gelijk afvraag of dat is wat ik wil? En zo ja, why? En zo nee, why?

Als kind, zo hoor ik uit verhalen, was de enige vraag die ik stelde "waarom?". Geen antwoord was voldoende, want daarop volgde weer een "waarom". Nu, vele jaren verder en zelf moeder van 3 kleine kinderen ervaar ik dat die vraag hoort bij kind-zijn. Dat het hand in hand gaat met nieuwsgierigheid, ontdekken, verkennen, leren, verdiepen. En dat bij het opgroeien de vraag vergeten wordt. Bij mij is 'waarom' altijd blijven hangen. In mijn interactie met mensen stel ik de waarom vraag nog steeds. Veel en vaak. Vanuit nieuwsgierigheid. En ook vanuit het verlangen om de ander te snappen en daardoor te kunnen verbinden. Of verbinding te kunnen maken met dat wat er toe doet voor die ander. Waarde toe te voegen aan de ander. Aan het grotere geheel. De Grote Waarom Vraag die de kracht in zich heeft om naar een kern te gaan. Als een ui die je tot in elke schil afpelt zodat het licht kan schijnen op de kern. Om daarna te gaan vliegen.

Maar hoe zit het dan met mij? Wat is mijn Big Why? En Why zou ik dat willen weten vraag ik me dan ook gelijk af? Wat brengt het mij als ik een antwoord heb gevonden? Wat brengt het de ander als ik mijn Big Why heb gevonden?

Ik ga terug komen op de vraag en het in een gesprek verder verkennen. Vanuit nieuwsgierigheid. Naar mijn gesprekspartner en naar de vraag. Waarbij de vraag zomaar hetzelfde als het antwoord zou kunnen gaan zijn. Mijn Big Why IS de Big Why vraag stellen aan alles en iedereen om me heen. Zoals ik ook als kind deed. Vanuit oprechte en authentieke nieuwsgierigheid. Wordt vervolgd!

Senior Professional

Wat een schitterend artikel heeft mijn zeer gewaardeerde oud collega Godfried Ijsseling geschreven! Het zet leren en ontwikkelen in een ander perspectief.

Dit artikel is voor mij een mooi voorbeeld van de kracht van de Baak. Om op deze manier naar de ontwikkeling van mensen en van organisaties te kijken. Om leertrajecten in te richten vanuit ont-moeten, stilstaan en ontdekken. Om daarna te kunnen versnellen. Eerst als mens en daardoor als organisatie. Met een andere bril op leren kijken naar jezelf en je omgeving. Om te gaan handelen vanuit een ander paradigma. Dat is waar de Baak sterk in is. Dat is waar ik sterk in ben. Eens een Baaker altijd een Baaker :-)

Ik sprak de afgelopen dagen met mensen die het hadden over dat de Baak de "harde" kant meer op moest gaan zoeken. Dit artikel zaagt alle poten onder die opmerking vandaan. Dank voor het 'zagen' Godfried! Dank voor je ander bril. Tot snel weer eens.

Te lang ....

Het is zooo lang geleden dat ik iets geschreven heb, dat ik mijn wachtwoord moest opzoeken. Nou kunnen dat ook de zwangerschaphormonen zijn natuurlijk, ik vergeet al weer van alles :-) Mijn lief M zei gister nog"ga weer eens wat schrijven op je blog!" Dat was precies de aansporing die ik nodig had denk. Want zie hier mijn blog!

Ik had al eens zitten mijmeren dat ik bij de zwangerschap van onze Julian best wel veel blogs geschreven heb over zwanger-zijn. Ik werkte toen nog bij de Baak en dat gaf altijd al veel stof tot bloggen, zeker toen ik zwanger werd.

Bij onze Casper werden de zwanger-blogs al iets minder en nu heb ik zelfs nog niet eens genoemd dat ik zwanger ben. Jawel .... "ik ben zwanger!" Van een meisje. 6 maanden al weer en ergens mid/eind november verwachten we haar. En terwijl ik dat schrijf trappelt ze er aardig op los :-)

He, misschien is dat het wel: zwanger zijn van een meisje geeft een andere energie, waardoor ik minder schrijfbehoefte ervaar. Zou het? Of misschien heeft het te maken met de geheel andere context van 'zwanger zijn in Engeland'? Je zou zeggen dat er daardoor juist meer verhalen te vertellen zijn, maar ik voel ze nog niet opborrelen. Alhoewel het nu wel heerlijk is om weer te schrijven! Ja, besluit genomen: ben snel weer te lezen met een nieuwe blog. Ws over zwanger-zijn in Engeland :-)

Herinneren

Ow ja, dat heb ik ook nog eens geschreven :-) Leuk om weer terug te lezen!

Management Team bijdrage "Charmante boevenvanger".

Expeditie Geluk

Toen ik in maart op Twitter en Facebook las dat een van mijn Baak collega's een 'doorgeefboek voor geluk' had, wilde ik meer weten. Want zo was er 20 maart ook een event op Landgoed de Horst op de Internationale dag van Geluk?

"Afgelopen woensdag 20 maart was de Internationale Dag van Geluk. Expeditie Geluk organiseerde samen met haar partner de Baak een inspirerend evenement in Driebergen. Onderdeel van de dag was de uitreiking van de eerste van 1000 Doorgeefboeken. Sindsdien zwerven deze boeken door het hele land."

Op de website van Expeditie Geluk en in het nieuwsbericht las ik meer over de 1000 'Boeken van Geluk' die 2 maanden lang door Nederland zouden gaan reizen. Lege boeken nog. Door een ieder die het boek in handen krijgt te vullen met een geluksmoment, beeld, gedicht, woord, daad, lied, foto, schilderij, persoon, tweet, boek, plaat, etc. Om te delen met anderen. De vraag om alle talenten in te zetten om dit boek te vullen met "gewoon gelukkige" beelden, verhalen, tips en ideeën.

"Eind mei komen alle boeken met persoonlijke bijdragen weer bij elkaar om conclusies te trekken. Waar wordt Nederland Gelukkig van? Waarin schuilt het Geluk? Wat kunnen we van elkaar leren over Geluk? Hoe kunnen we elkaar helpen Gelukkiger te zijn? Hoe geven we Geluk door? Hoe kunnen we kinderen leren 'Gewoon' gelukkig te zijn?" 

En zo las ik ook over het vervolg: de 2 maanden durende expeditie met sledes door Nederland. Over de gelukslessen op scholen voor kinderen. Over duurzaam geluk. Over .......

Wauw!! Ik ben fan! Ik wil bijdragen! Dus ...... via alle via social media heb ik laten weten dat 1 van de 1000 boeken asap naar mij in Engeland moest komen. Om de Nederlanders die in Engeland wonen te laten bijdragen aan Expeditie Geluk. En zo gezegd zo gedaan! Via de Baak heb ik het in handen gekregen. Fantastisch!

En dat boek #758 reist nu door Engeland en bereikt gelukkige Nederlandse handen. Handen die soms als 25 jaar in Engeland wonen, handen van Midwives die babies ter wereld brengen, in handen die zich hard maken voor duurzame energie, handen van de Nederlandse Ambassade, handen van ........

En omdat de Nederlanders hier iets minder dicht bij elkaar wonen dan in Nederland, heb ik bedacht dat het #758 boek een persoonlijke begeleider moest krijgen gedurende de reis op het eiland. Iemand die het boek koestert en zorgt dat het zo vol mogelijk komt te staan met bijdragen van Geluk. In Dorset was ik dat, in London kon ik dat niet zijn ...... Dus ..... 12 april heb ik met Marcel en de jongetjes het boek naar London gebracht, waar de officiële Londense start van #758 plaatsvond bij de Embassy of the Kingdom of the Netherlands. En sindsdien wordt het #758 boek in London vergezeld door Karin Peeters en Nicolette Wykeman! Naar wat ik hoor en zie op Twitter (#expeditiegeluk) en Facebook (@expeditiegeluk) heeft het boek een geweldige tijd in London! Het kwam in handen van de Royals en is vandaag aanwezig bij de begrafenis van Thatcher. Benieuwd naar het vervolg!

Half mei haal ik het boek weer op bij de Regenboogschool in London, een school waar Nederlandse kinderen les krijgen op zaterdag, waar de laatste bijdragen uit Engeland toegevoegd worden aan het boek. En daarna, rond Pinksteren, gaat het boek met de boot terug naar Nederland om zich te voegen bij de andere 999 ......... Met recht een hele expeditie! Vooral een Gelukkige Expeditie!

Young Enterprise & Me

Now celebrating it’s 50th anniversary Young Enterprise (YE) is the UK’s leading business and enterprise education charity. Their mission is to build a connected world of young people, business volunteers, educators and communities to inspire each other to succeed through enterprise. YE’s vision is that all young people should have the opportunity to gain personal experience and understanding of how business works and the role it plays in providing employment and creating prosperity in their regions and communities.

More inspiration? Visit www.young-enterprise.org.uk

Young Enterprise Dorset "Enterprise Education" Event

Friday, 22 March 2013

Merley House, Poole

3.30 - 7.30 pm

"This event is called Enterprise Education because it is all about just that! It is an educational but fun event about Enterprise - Young Enterprise, New Enterprises, Enterprising attitudes and Social Enterprise! The afternoon will bring together young people, new businesses, social enterprises, support organisations, volunteers and experienced businesses to share their lessons and successes. It will include table topics, presentations and sharing of ideas and best practice."

 ...... And I will 'lead' and facilitate one of the table topics: looking forward to that already! The topic I will bring to the table will be "how to create an entrepreneurial environment at your workplace". I will have to think about how to facilitate it, because we only have 30 minutes. When I worked at de Baak on this entrepreneurship topic, we did programs for a few days ....  still not having all the answers at the end :-) And that is a good thing I belief, as you can read on my Linkedin page

"My approach is open, energetic, honest, direct. In the process I generate more questions than that I give answers because I believe that asking questions, being curious creates awareness and is therefor a powerful way to develop as an individual or organisation."

And YES I know how frustrated it can be to not get an answer to a question. And YES, I get angry too if someone always returns my question with another question. And YES, I know that it sometimes feels that you can't go further without having an answer. And YES, we need answers to questions too -at least that is what we think- ..... But only every now and then. To make us feel confident, acknowledged, safe, quicker, ...  I totally understand that. But believe me: if you want to explore the topic entrepreneurship, especially in a corporate work environment, a 'question - answer attitude' won't evoke the entrepreneurial behavior in yourself and others. It won't give you the right mindset and toolkit to create an entrepreneurial environment at your workplace. Giving answers certainly won't make the other "be the best he/she can be" for I believe that every human being has all the 'answers' within themselves. And there is no 'universal' answer to any question. And I can only add value by asking  ..... questions. Not by giving my answers!

And now back to the 22 of March were I will be on my table with this entrepreneurial & workplace topic. Hopefully with a lot of participants joining me. Discussing this "how to create an entrepreneurial environment at your workplace" in only 30 minutes ..... I have a 1000 questions already! :-) 

Werk, werk, werk, werk, werk

Wat doe je als werk een obsessie lijkt te worden? Ach, ik moet het niet erger maken dan het is, maar waarheid is wel dat ik me zorgen maak over Me & Work. Want we komen in de zomer van 2014, dan wel 2015, weer terug naar Nederland. En dan? Waar ga ik dan werken? Zijn er banen die ik wil, die mij willen? De weg naar ZZP'er -met de 3 jaar financiële bewijslast- oogt niet erg interessant met de huidige recessie & ons plan om een family-huis te kopen zodra we het appartement in Rosmalen verkocht hebben. Als we het ooit verkopen .... Nu zal je zeggen: dat is nog zo ver weg .... en ja, dat is ook zo. Maar toch. De werkende in mij was best even oké met structuurloos, met minder werken, met af en toe projecten, met vrijwilligers werk, met netwerken, met werk zoeken hier in Engeland -ZZP'er of in loondienst-, met hier en daar iets doen voor de Baak. Ik vond ook mijn weg wel in zingeving en voldoening .... was een bezige bij: alles hier in Engeland opbouwen, ons als gezin settelen, meer tijd om te sporten, om te schrijven, Engelsen en de omgeving ontdekken, om mijn NLP opleiding te doen. "Ach ja, partner van een expat, je kent het wel". Maar aan alles komt een einde. Ook aan de tijd dat ik er oké mee was. Want dat ben ik niet meer. Banen zijn er hier niet echt. Ja, fulltime maar dat vind ik geen optie. Zou voor 7,50 per uur kunnen gaan werken als parttimer, 20-25 uur. Tenminste als ik het zou worden naast alle andere sollicitanten, maar kan niet zeggen dat ik daar erg enthousiast van wordt. Assistent van de office manager die weer de assistent is van de junior manager die assistent is van de assistent ......

Hoe ga ik om met 'werk' en "te maken keuze' gedachten in mijn hoofd? Dat is de vraag die mij bezighoudt. Niet eens zozeer wat het antwoord moet zijn -al zou een kant en klaar antwoord ook fijn zijn-, maar meer hoe stop of structureer  ik die gedachten? Hoe laat ik het geen obsessie worden. Ik kan natuurlijk wel met de antwoorden aan de slag gaan en gaan solliciteren in NL. Aangeven dat ik per september 2014 beschikbaar ben, maar ja .... Ben ook al druk aan het kijken op vacature sites, maar dan komt de realiteit om de hoek kijken. "De banen in 2014/2015 staan nog niet op een vacature site .....".  Solliciteren in het Engelse land is een continue proces, maar de realiteit is dat de kansen minimaal zijn. En mijn overtuiging "bedrijven in Zuid Engeland zitten vast te wachten op iemand met een andere kijk op hun werkelijkheid" (a la het Baak Strategie Programma zoals ik het in mijn Baak tijd ontwikkeld heb "Met Andere Ogen") .... heeft nog weinig bewijs gevonden.

En dan lees ik een artikel in het blad WIJS. "Werk, dat ben je zelf!" Ik citeer: "Je valt als mens niet samen met je werk, je bent meer dan je werk. Leven is niet werken, maar werken is wel leven. Werken is een deel van je leven dat een eigen zinnigheid moet hebben. Het moet een ruimte zijn waarin je je capaciteiten kunt inzetten, waarin je een bijdrage levert aan de samenleving, of dat nu betaald wordt of niet". Met dat laatste ben ik het niet eens, omdat ik werken zonder betaald te worden niet als werken ervaar. Even verder op staat er: "Bij werk hoort dat je (iets van) je ziel in je werk legt. Alle werk geeft een samenhang aan het leven, een plek waar je kunt inzetten wat je te bieden hebt. Je bent iemand door je werk". En de afsluiting van het artikel:"Werk: dat ben je zelf. Je wordt gevormd, bepaald door je werk. Je laat jezelf zien in je werk. Je ontplooit wat je te bieden hebt. Je vervult je verlangens om iets te betekenen voor anderen, voor de samenleving. Je identiteit is dus in het geding. Tegelijk is het zaak er wel kritisch mee om te gaan. Om je niet afhankelijk te maken van je werk. Dan ligt opbranden op de loer. Je bent jezelf in je werk, maar je leven is er niet van afhankelijk. Je bent meer dan je werk".

Ik snap waarom het zo'n groot ding is voor mij "niet-werken", tenminste niet in de vorm die ik gewend ben/was in NL. Mijn identiteit is in het geding! Werk geeft mij samenhang! Werk betekent je talenten inzetten! IK WIL MIJN TALENTEN INZETTEN! Zo, dat lucht op! En hè, dat is verrassend, als je hard schreeuwt dan hoor je je hoofd niet meer praten. Zou daar wijsheid in te vinden zijn?

Voetbal of basketball?

Vandaag kan ik wel 1000 blogs schrijven. Mijn hoofd en hart lopen over. Van het boek dat geschreven is wat ik ook geschreven had willen hebben: een verzameling van ideeën, ook de mijne, vergaard en gebundeld. Van de boeken die ik zelf kan gaan schrijven. Maar niet doe. Van onrechtvaardigheid en onrecht. Van irritatie en frustratie over talenten, energie, inspiratie die niet aangewend worden. Van oudere mensen die tegen studenten zeggen: "be aware of the change" ..... waarbij het zinvoller was geweest te zeggen "you ARE the change". Aangevuld met "en hoe kan ik jou helpen je rugzak te vullen en/of te verzwaren met alles wat je nodig hebt om toegerust te zijn voor jouw werkende morgen?"

Maar ik loop het meest over van het gesprek met de Dean van een universiteit die aangeeft dat zijn glas half leeg is. Ik schrik. Hij is de senior management laag die de wereld van morgen vorm moet geven? Ik schrik als we praten over wat allemaal niet kan. Budgetten die bepalen welke koers gelopen wordt.
Engagement is het sleutelwoord in de nieuwe strategie ... engagement met wie? "Met business". Oké, daar kan ik prima een rol in spelen. Ik vertel waar en hoe ik waarde kan toevoegen.

"Budgetten zijn er niet". Geen probleem, want als partner van een expat heb ik ingecalculeerd dat mijn financiële carrière een pas op de plaats zal maken. Wat niets zegt over mijn professionele ontwikkeling en de waarde creatie voor anderen hier in het buitenland. Het 1 staat los van het ander! En dat schijnt best lastig te zijn om te bevatten zo ervaar ik. Ik zou het wel weten als ik aan de andere kant van de tafel zat en iemand deed 'mij' in de aanbieding!

Mijn hart en mond roepen van nieuwe verbindingen -ja, ook met het bedrijfsleven!- anders dan de traditionele werkgever-werknemer verbinding. Ik pas niet op een Engelse loonlijst. Ben niet zo van hiërarchie en harken als organisatie structuur. De kans is groot dat ik daar zelf een hark van word. En ..... ik ben Rijnlands in hart en nieren, zeker na mijn loopbaan bij de Baak :-) Maar belangrijker nog dan dat: ik geloof oprecht dat ik als dedicated outsider meer waarde toevoeg dan als insider.

De aarde is niet vruchtbaar. "Long lasting relationships and business engagement", dat is waar de universiteit voor gaat. En lessen uit het verleden -waarbij externe business advisors met een zak geld weg gingen zonder 'waarde' achter te laten voor de universiteit- maken dat ze de nieuwe koers alleen aan willen gaan met mensen die contractueel verbonden zijn aan de universiteit. "Posities zijn er overigens niet op dit moment" ..... Tja. En wat zeg je dan?

De Engelse taal begint me te beperken. Ik schiet op de lat, maar het lukt me niet om in het doel te schieten. Begrijpen we elkaar? Misschien niet eens zozeer qua taal als wel qua inhoud. Wil ik basketbal spelen? Omdat ik denk dat dat is wat het bedrijfsleven en de universiteit nu nodig hebben? En blijft mijn gesprekspartner voetballen omdat ze daar al jaren erg goed in zijn? Ik gooi het over een ander boeg. "Volley-Voet-Bal zou ook kunnen", zeg ik, "samen compleet nieuwe sporten en speelvelden verkennen!?" De wereld van morgen is immers anders dan de wereld van gister, dus waarom ons laten beperken door dat wat al is?  Het blijft voetballen. Ik onderneem een laatste poging. "Dammen in het zwembad"?

Hoe krijg ik mijn visie op dit speelveld??!!

Ik ga het zien of en waar de ontmoeting toe leidt. Heb niet meer kunnen doen dan ik gedaan heb. Bij het weer naar buiten lopen kom ik M. tegen. Hij staat als business development manager op de loonlijst bij de universiteit, en is een jaar geleden aangetrokken om de contacten met het bedrijfsleven verder uit te bouwen. "Succes met voetballen", zeg ik. Hij kijkt me aan, "voetballen?" zegt hij, "ik ben aan t zwemmen!" "Vergeet dan je damstenen niet!", roep ik hem nog na. De liftdeuren gaan dicht. Ik hoop oprecht dat hij mij gehoord heeft.

Coach in Engeland

Op verzoek heb ik weer een artikel geschreven voor het #8 online Coaching Magazine van de Baak. Hier lees je het. Heb je geen zin om door te klikken? Hieronder is het ook te lezen :-)

Marianne van Munster - Engelandvaarder, coach, trainer & consultant 

Coach in Engeland

Jaren heb ik bij de Baak gewerkt, onder andere als coach. Nu woon en werk ik –als partner van een expat- voor een aantal jaar in Zuid Engeland, Dorset.

Ik zie en geloof in de kracht van coaching in organisaties, om te werken met een pool van interne coaches. Als interne coach ben je insider: bekend met taal, gebruiken, communicatielijnen, cultuur, verhoudingen, structuur. Geworteld en gevormd door de organisatie. En als professional ben je je bewust van je rol als interne coach en in staat om dat alles weer los te laten en “clean” te werken met je coachees. Tenminste, dat is hoe ik een goede interne coach kwalificeer.

Context-loos

Ik heb zelf altijd als externe Baak coach gewerkt met mensen: persoonlijke vraagstukken in relatie tot werk: -persoonlijk- leiderschap en ontwikkeling. Veelal een coach traject van 5 gesprekken en samen met de coachee in het moment werken aan zijn/haar vraagstuk. Context-loos (dan wel zo min mogelijk context) coachen ging prima; het bracht ons gelijk tot de kern, weg van de ‘verhalen’. Als coach was ik als een vis in het water & de coachees waren blij. Een win-win dus.  

Outsider

Alleen …. de vis is na het overzwemmen van het Kanaal in een andere water terecht gekomen. En de vis spartelt enigszins op het droge. Ik ben een interne coach in een organisatie die ik niet ken, een outsider. Ik ben een externe coach die 5 gesprekken nodig heeft om überhaupt de context te snappen, dus: hoezo context-loos coachen ……? 

Do I fit in?

Gaat dit werken? Engels is te leren, maar hoe zit dat met bekend worden met de innerlijke wortels van de Engelsen? Ik ben letterlijk en figuurlijk niet gevormd in dit Engelse landschap! Ik ben zo Rijnlands als maar zijn kan. En de organisaties hier zijn best heel erg Anglo Saksisch met hun regels, procedures, structuren, hiërarchie, aansprakelijkheid claims, health and safety, accreditaties en certificaten -je moet een gecertificeerd coach zijn wil je sowieso ergens binnen komen-.

Taal van het hart

En hoe coach je vanuit je hart in een andere taal als het niet je moedertaal is? Wat zijn, in het Engels, de vragen die er echt toe doen? Vragen die voorheen als vanzelf kwamen. Ik ben onwetend op het diepste niveau als het gaat om wortels, cultuur, context.  Onwetend over de verschillende betekenissen van woorden, ‘slang’, ….

Bewust – onbekwaam

Coachen in mijn nieuwe werkelijkheid is alsof ik het vak opnieuw te leren heb. Van een ‘bewust/bekwaam’ ben ik beland in het ‘bewust/onbekwaam’ kwadrant.  Vanuit een lerend perspectief prima. Vanuit het verlangen om me comfortabel in mijn werk te voelen … erg onprettig J

Het leek zo simpel: “ik ga werken als coach in Engeland”. De praktijk is weerbarstig!? Benieuwd naar jouw ervaring!

Reacties? Graag!

Marianne van Munster

Twitter: @mvanmunster

Email: harvestlearning@me.com

Wikken en wegen

Mijn Baan! Er is een prachtige vacature bij Adecco. Management Development Manager op de afdeling Learning & Development: op mijn lijf geschreven. Alleen nu wil het geval dat mijn lijf op dit moment in Engeland woont en daar de aankomende 2 jaar zal verblijven ......

Hoe kan het lopen in het leven? Want Adecco en ik gaan al even terug in de tijd toen ik Adecco en de Baak met elkaar in contact bracht. In deze blog lees je hoe dat ging. Goed lopende landelijke werkontbijten met relaties van Adecco over het thema "Intern Ondernemen" waren het resultaat. En daarna is er nog veel meer ontstaan op het gebied van andere thema's voor de werkontbijten en leiderschap ontwikkeling. Ik dacht toen wel eens dat ik na de Baak graag eens aan de andere kant van de tafel zou willen zitten. Binnen een organisatie verantwoordelijk zijn voor L&D in plaats van als externe partij adviseren, ontwikkelen en trainen/coachen. Op projectbasis of als vaste baan. Adecco stond hoog in mijn Top 3 verlanglijstje. Adecco staat nog steeds hoog in mijn Top 3.

Maar ..... Engeland was wat na de Baak kwam, wie had dat toen kunnen denken. En nu komt deze vacature langs .... bij een organisatie uit mijn Top 3 lijstje. Mijn handen jeuken om te solliciteren. In mijn hoofd heb ik dat ook al gedaan en werk ik er al. En ik heb mijn weekindeling ook al rond: maandag mama dag, dinsdag werk ik thuis (kan prima met het Nieuwe Werken). Woensdag ochtend vlieg ik in: vlucht van Southampton naar Amsterdam gaat om 7 uur, dus 4.30 uur van huis weg, met uur tijdverschil ben ik dan rond 9.30 uur op Amsterdam en dan nog door naar Zaltbommel. Kom dan einde van de ochtend aan, maar werk al sinds ik in vliegtuig gestapt ben natuurlijk. Ik werk dan tot en met vrijdag in Zaltbommel en vlieg dan s avonds weer terug. De vlucht van 21.30 denk, dus voor middernacht ben ik thuis. Zaltbommel heeft een hotel dus dat is ook geregeld. Oud collega's van Schouten en Nelissen heb ik ook al tijden niet gezien, dus daar kan ik misschien ook wel een keer eten/slapen. Reistijd = werktijd want we leven nu eenmaal in een 24 uurs economie dus maak al snel 32/34 uur per week (geen idee trouwens hoeveel uur deze functie is). De jongetjes op de dinsdag een dag extra naar de Nursery, Marcel maar even een tandje erbij zetten en woensdag tm vrijdag het circus thuis draaiend houden, sowieso heeft hij vrijdag zijn papa dag ......

Zou het haalbaar zijn? Week in week uit? Twee jaar overbruggen voordat we weer in NL wonen? Of ren ik direct een burn out in nog voordat ik start op mijn 1e werkdag? Ik voel de adrenaline boost al in mijn lijf door alleen het weekschema al op te schrijven :-) En hoe gaat het zijn om de jongetjes niet te zien en mee te maken van dinsdag tot en met zaterdag? Ze zijn nog zo klein, 2 en 3 jaar oud ..... Past elke week 3 dagen van huis weg zijn in hoe ik mijn leven wil leiden? In mijn work-life balans? In wat ik denk dat goed is voor de kindjes?

De keuze om naar Engeland te gaan heeft en had consequenties. Zowel op prive vlak als op werk gebied. Dit is er 1 van: Mijn Baan aan me voorbij laten gaan. Met pijn in t hart. Maar met vertrouwen voor de toekomst!!

The Matchmakers

A few years ago I created and organized, together with a.o. Roel Dekker, 2 national events for de Baak in the Netherlands: Dutch Innovation Seminar and an annual event where "Creative Entrepreneurship" was the main theme. It was there we introduced the Matchmakers @ de Baak, and yesterday that idea came up again when I met with one of the IoD branches (Dorset) and we talked about their full day conference the 5th of December.

The Matchmakers back than, were business students (can be anybody as long as they have the right skills) who talked with everybody at the events to find out more about what it was they brought to the event and what it was they were looking for. In other words: "what do you need?" and "what do you bring?".  After collecting everything on little cards, all the input was visible on the Matchingbord with on one side the needs (people, knowledge, a buddy for sparring, talking with one of the speakers, money, connections, skills, ....). And on the other side the offers (specific skills, knowledge, a network, money,.....). And the Matchmakers delivered! Matches were made: people were connected, problems were solved, business buddies were made, skills were shared, investors were found, questions were answered. Never before had networking been so powerful. At the end when we asked the participants about the Matchmakers @ de Baak concept, they told us that never before they had experienced "networking' (not easy for everybody..) as so much fun, easy, effective, effortless, ..... They even spoke about "the ROI of the event". And you must know that the fees were quite high, well "good price - quality":-), so they really gained a lot from participating.

Looking back, I think that the X factor of the Matchmakers is to organise and facilitate networking at events. To direct the networking part of the event the same as you direct the program, the speakers, the workshops. Because people don't just come in at -networking- events and openly share their needs or tell everybody what it is they want to bring to others (adding value). So maybe they meet a lot of people and collect lots of business cards ..... and than ..... ? Maybe they just stand, feeling awkward, insecure, alone, ........ Or maybe they talk with a lot of people who are at their table .. but not the ones they want or need to speak to in order to be more succesful ....

This week somebody told me that here in the Poole and Bournemouth area it is all about "who you know" rather than "what you know" to be succesful in business.  I think this is more true for England than it is for Holland. With organising networking at events, the "who" and "what" you know can be combined. Even better, with reframing it to what is it that you need and what is it that you bring we can create massive win-wins!

(with thanks to The Passionate PA : without knowing your The Passionate PA triggered my The Matchmakers)  

The Strenght of Europe

Yes!! The dialogue I had with Simon Walker -DG of the IoD- is out. You can read and see it on page 10/11 in "Leadership and Entrepreneurship" the Magazine of de Baak. Or click here.

Daretoo

Ik ben als expert verbonden aan Daretoo. Geweldig initiatief! Al een paar jaar ben ik coach bij Daretoo, maar altijd met een Baak pet op. Nu vaar ik helemaal op eigen kracht. Vanuit Engeland. Met datgeen wat ik voorheen deed -mensen begeleiden in hun persoonlijke en/of professionele ontwikkeling- aangevuld met mijn nieuwe expertise gebied: expat-zijn. Benieuwd hoe het zich verder gaat ontwikkelen! Een van de artikelen die ik geschreven heb voor Daretoo, en die ook op de website te lezen is, staat hier onder. Voor de andere artikelen: klik hier. En wil je mij inkopen als expert? Klik dan hier.

De taart

Als je verhuist naar een ander land, dan begin je op 0. Misschien dat zaken geregeld zijn vanuit de werkgever van je partner, maar ga er vanuit dat het net iets anders is als je daadwerkelijk gearriveerd ben in het land waar je de aankomende tijd gaat wonen.

En op 0 beginnen doe je hoe dan ook qua sociaal leven, qua sociale contacten. Hoe pak je dat aan? Waar begin je? Om te starten is het goed om jezelf af te vragen wat je doel is. Ik kwam er bijvoorbeeld achter dat koffie drinken met andere moeders terwijl de kinderen speelden mij geen voldoening gaf. Schijnbaar zocht ik iets anders dan ik in dit nieuwe netwerk zou vinden. Dus ik ben eens gaan zitten en heb mezelf de vraag gesteld: wat wil ik? Natuurlijk had ik mezelf die vraag ook gesteld voordat we gingen, het leek zo makkelijk; ik had mijn plan wel klaar. De werkelijk was toch anders; ik had mijn ‘innerlijke werk’ opnieuw te doen. En ik kwam tot de conclusie dat ik mezelf opnieuw had uit te vinden. En eigenlijk deed ik toen wat ik in Nederland ooit eens, onbewust, gedaan had: ik maakte een taart van mijn week en benoemde wat de invulling van de dagen zou moeten zijn.  Waar wilde ik mijn overvloed aan tijd (ik werkte ineens niet meer) aan gaan  besteden?

Omdat in Nederland je leven ‘ingeslepen’ is, loopt het hoe het loopt. Er zijn dingen waar je niet meer over na hoeft te denken, je hebt een ritme in werken, in leven in familie en vrienden zien. In sporten in naar de dokter gaan, de tandarts, boodschappen doen. Er is een structuur, bewust dan wel onbewust ontstaan. Enigszins onbewust leef je het leven, leeft het leven jou. Je taart is klaar en gesneden. Maar als je alles oppakt en verhuist naar een ander land, dan heb je opnieuw invulling te geven aan je leven. Oude structuren en patronen zijn niet meer. Je hebt een nieuwe structuur te maken, nieuwe gewoontes te creëren, een nieuwe invulling te geven aan je tijd, aan je leven. 

En omdat alles nieuw is, is ook alles in bewustzijn aanwezig. Zo werken je hersenen nu eenmaal. Vergelijk het maar met een weekend weg gaan naar een plek waar je niet eerder geweest bent: het lijkt soms alsof je weken weg bent. Dat komt omdat je hersenen nieuwe verbindingen maken: door nieuwe dingen te doen, dingen anders te doen, creëer je meer bewustzijn. En verhuizen naar het buitenland, jezelf in een compleet nieuwe wereld zetten is een extreem voorbeeld daarvan. Je zult dus gaan ervaren, meer dan ooit, dat je bewust bent van jezelf.

EN daar komt de taart op tafel. In bewustzijn invulling gaan geven aan je week, je doelen te bepalen. Om vanuit dat bewustzijn contact te maken met datgeen wat jij wilt. Want er is nog niets, geen structuur, geen netwerk, weinig verplichtingen. Jij hebt zelfs nog geen ‘label’ gekregen omdat niemand je kent. Dus. Wat wil je? Hoe ziet jouw week er uit, welke taart maak jij en hoe zien de taartpunten er uit? Bepaal bijvoorbeeld eens hoe je taartpunten heten.  Werk zoeken, gezin tijd, ik-tijd, sporten, nieuwe vrienden maken, Skypen met bestaande vrienden, samen tijd met partner, alleen met de kinderen tijd, omgeving verkennen tijd, studeren, …… . Misschien maak je een compleet andere taart in het buitenland dan dat je in Nederland had.  Het is aan jou, voel je vrij! 

En neem de tijd. Bij mij kwam de taart pas na een half jaar op tafel, daarvoor was het te roerig, in mijn omgeving en in mijn hoofd, om maar enigszins na te kunnen nadenken over een structuur. Ik deed alles, rende naar elke sociale moeder-kind activiteit om maar mensen te ontmoeten, vanuit de gedachte dat ik vrienden moest/wilde maken. Dat doe ik niet meer. Gelukkig. Werd er ook niet blij van. En nadat de rust wedergekeerd was, heeft het maken van mijn taart een focus gebracht in de activiteiten die ik initieer. Ik besteed mijn tijd bewust. Activiteiten die ik initieer, passen in mijn doelen. Ik zie mezelf doelgericht netwerken. Veel plezier met het maken van jouw taart! Hoe vaak in je leven krijg je de kans om jezelf opnieuw uit te vinden?  

Op zoek naar de schat

In de bundel van de Baak "op zoek naar de schat", wordt gekeken naar een patroon van betekenissen in de Route66-verslagen. Route66: tweehonderd persoonlijke en openhartige gesprekken die gevoerd zijn met met leiders en ondernemers in het bedrijfsleven. De gesprekken zijn door de interviewers, ik was er 1 van, uitgewerkt en gebundeld en binnen de Baak gedeeld in sharring sesions. Voor ieder ander is er een Citatenbundel gemaakt.

Ligt er een schat verborgen in deze gesprekken? De Baak is samen met de Universiteit van Nijmegen het verre van geëffende pad op gegaan van text mining. Liggen er onuitgepakte cadeautjes verscholen in de teksten? De eerste verkenning is daar.

Een gedicht in de bundel, de Baak zou de Baak niet zijn als er geen kunst verweven is in wat ze doet, spreekt mij erg aan. Het brengt me terug naar de coachingsgesprekken die ik deed met Sacha. Naar de coachings die zelf doe en deed met klanten.

Wit


Als ik van U moet spreken, doe ik alle mooie woorden weg.
Ik wil maar liever weinig zeggen.
Ik wil maar liever enkele kale woorden zeggen.
Wat arme kale woorden, dat is mijn verhaal.
Mooie woorden denken alleen maar aan zichzelf,
ze moeten van dienen niet.
De goede woorden zijn arm en naakt
Als Franciscus.
Ze zijn trouw.
Enkele goede woorden, dat is genoeg.
Want er mag niets komen tussen U en mij.
Eigenlijk wil ik liever met U zwijgen.

J.C. van Schagen
Uit Ik ga maar en blijf, G.A. van Oorschot, Amsterdam, 1972

Learning: content and context

For me, learning is as much about content as it is about context.

I always find the content at de Baak: inspiration, motivation, knowledge and insights. At de Baak you will also learn how to learn: it appeals to your curiosity. The focus is on learning.


The context at de Baak is an ideal setting for exploring. My optimum of an learning context? An environment with balance between nature, art and culture. My ex colleagues made a fantastic movie! Well done.

Talent voor ondernemen

Zojuist weer een blog geschreven voor Talent voor ondernemen. Over de Theory U: ondernemen vanuit je essentie. Benieuwd? Hieronder is het te lezen!

- - - - - - -

Ondernemen vanuit je essentie

Het klinkt misschien in eerste instantie een beetje zweverig, maar dat valt best wel mee. Want of je nu wilt of niet: je hebt een essentie.  Noem het kern, bron. Noem het hoe jij het wilt noemen. Datgeen dat maakt dat jij JIJ bent. Als je naar binnen gaat in jezelf, dieper en dieper ….. tot je niet verder kunt … en dan nog iets verder: daar! Je bent er! Dat punt. Stevig en stil in jou. En tegelijkertijd sprankelend en creatief. Ondernemen vanuit die kern is fijn! Het maakt dat je doet wie je bent. Een gevoel dat alles wat je oppakt een verlengde is van jezelf. Het geeft flow, het geeft een gevoel van ‘op de goede weg zitten”. Je herkent het vast wel wat ik schrijf.

Maar. Wat nou als je dat gevoel niet -meer- hebt?

Via de Baak kwam ik in aanraking met de Theorie U.  Een van mijn oud collega’s weet er veel van, heeft veel verandertrajecten gedaan met klanten vanuit deze Theorie U.  -Je kan het ook in het Engels zeggen: dat geeft bij meer mensen een “aha” reactie valt mij op.- Maar wat is het? En hoe zet het je weer op het spoor van “ondernemen vanuit je essentie”? Voor mij is de meest simpele waarde van de U Theory leren luisteren. Met alle zintuigen luisteren naar dat wat in jou is. Dat wat zich wil openbaren. En ook luisteren naar dat wat om je heen is. Luisteren op 3 niveau’s: open mind, open heart en open will, waarbij de laatste twee de meest uitdagenden zijn.  Vooral als ‘heart’ en ‘will’ iets is waar je je niet dagelijks mee bezig houdt. Maar de U Theory is veel meer dan leren luisterenalleen! Lees er zelf maar eens over. Google op ‘Presencing’, ‘Otto Scharmer’, ‘Theory U’ geeft je veel inzichten.

Voor de liefhebbers. Theory U is een proces. Bij voorkeur een groepsproces. Je hebt een lege agenda. Je werkt met ‘dat wat er in het NU is’. In de simpelste vorm kent het model drie fasen, die verbeeld worden door de letter U. Het proces begint links bovenaan de U, met goed luisteren, waarnemen, ervaren. Op een steeds dieper niveau. Totdat je onder aan de U komt. Daar wordt het spannend -voor de minder gevorderden-. Vertrouwen en lef zijn belangrijke sleutels, want je bent in het oog van de orkaan. Voor wie volhoudt en het aandurft, doemen vrijwel altijd nieuwe inzichten en oplossingsrichtingen op. En daarna klim je langs de rechterkant van de U weer naar boven met nieuwe ideeën, inzichten.  Om het creatie proces gestalte te geven. Wat je in feite doet in het proces, is terugkeren naar je kern (onderaan de U) om vanuit die essentie weer opnieuw contact te maken met je omgeving en de vraagstukken die daar vaak leven. De laatste fase is om vanuit dit zijn (je bent de essentie) te gaan doen. Want in verbinding met essentie weten we wat ons te doen staat, hoe te handelen. En als je dan vanuit je essentie handelt, ervaar je het “op de goede weg zitten” gevoel. Noem het flow. Noem het ……….. Ik wens ons veel ondernemen vanuit onze essentie!