Vrouwendag

Afgelopen zondag was het Internationale Vrouwendag. Voor de Baak heb ik als bijdrage meegeschreven aan een artikel rondom die dag. De tekst onderaan "Dag meisje, je bent mooi en goed, veel zon!" komt uit mijn pen. In mijn tijd bij de Baak (2006 - 2011) is deze tekst ontstaan en is de eerst kaart verschenen waar deze tekst op stond. Als ik me goed herinner een tekst van of via Jan van der Veer, kunstenaar bij de Baak. Een tekst met een diepere betekenis, een verhaal. Misschien kan Jan het verhaal nog eens vertellen?

"Dag meisje je bent mooi en goed, veel zon!"
Mij spreekt het enorm aan. Ik voel me aangesproken. Ik voel de tekst in alle diepte en breedte. Ik herken dat de tekst leeftijd onafhankelijk is, daar eigenlijk niets over zegt, ondanks dat de aanspreektitel 'meisje' is. De tekst raakt en roert me. Ik snap in hoofd en hart precies waar het over gaat en wat de woorden willen zeggen tegen mij en anderen.

Vanwege deze verbinding met de tekst, heb ik het altijd als ondertitel gebruikt onderaan mijn 'de Baak handtekening". Kreeg daar best veel reacties op. Vragen, opmerkingen. En alles daartussen.

En zo zag ik zondag op Twitter ook een reactie van iemand langskomen op deze tekst in het artikel. Ze vond het denigrerend en voelde zich niet aangesproken. Het artikel vond ze ok, maar die tekst onderaan totaal niet. Ze snapt ook niet hoe we dat hebben kunnen opschrijven.

Ik heb onlangs geleerd van Kees dat een irritatie in mij, want dat ontstond na het lezen van deze reactie, een ingang is naar een verborgen talent. Ben daar naar op zoek, want de irritatie op deze reactie is er nog steeds. Er zit ook een oordeel op. Want ik vind het kortzichtig om het "denigrerend" te noemen. Snap niet dat een ander niet snapt wat er staat. Dat het een diepere betekenis heeft. Zeker gezien het thema Internationale Vrouwendag waarin alle vrouwen solidariteit willen uitdragen naar elkaar. Naar vrouwen en meisjes in de hele wereld. Dus zelfs als je die diepere betekenis van de tekst niet zelf voelt, dat nog kan je het zien als een wens aan anderen. Misschien slaat het niet op jou. Maar om de tekst dan denigrerend te noemen?!

Ik merk dat de uitnodiging om een irritatie op een andere manier te bekijken leerzaam voor me is. Dat het ruimte schept. Dat het de zon laat schijnen op mijn talenten, op anderen en ook op waarom iets me irriteert.

Dus vandaag zeg ik heel hard tegen mezelf: "Dag meisje, je bent mooi en goed, veel zon!"

PS ik ben benieuwd wat deze tekst met jou doet :-)

Inspiratie

Wit

Als ik van U moet spreken, doe ik alle mooie woorden weg.

Ik wil maar liever weinig zeggen.

Ik wil maar liever enkele kale woorden zeggen.

Wat arme kale woorden, dat is mijn verhaal.

Mooie woorden denken alleen maar aan zichzelf,

ze moeten van dienen niet.

De goede woorden zijn arm en naakt

Als Franciscus.

Ze zijn trouw.

Enkele goede woorden, dat is genoeg.

Want er mag niets komen tussen U en mij.

Eigenlijk wil ik liever met U zwijgen.

J.C. van Schagen

Uit Ik ga maar en blijf, G.A. van Oorschot, Amsterdam, 1972

Ligt alle wijsheid nog op straat?

Vannacht om 3 uur tijdens het voeden van mn zoontje kwam er -eindelijk- weer een verhaaltje in mn hoofd. En vandaag zou ik die opschrijven zo dacht ik toen. Uniek dat ik dat nu ook doe, want de laatste tijd komt er weinig uit mn handen. Veel verhalen ontstaan er ook niet in mn hoofd. Ik leef in een ander ritme, mn lichaam en hoofd ook. Lekker wel. Maar goed, ik zit achter mn laptop en ben weer aan t bloggen. Het verhaal ....

Mijn blog "Alle wijsheid ligt op straat" is al weer een aantal jaren oud en dankt zn naam aan hoe ik denk over "professionaliseren". Ik geloof dat alles wat je nodig hebt om écht een kei te zijn in je werk buiten, op straat, te vinden is. Soms letterlijk, veelal ook in gesprekken met anderen, daar zijn waar de dynamiek is dan wel de stille straatjes opzoeken. Wijsheid is écht op straat te vinden, mits je in staat bent om te kijken én te zien. Je moet dus wel in de juiste "stand" staan.

Vanuit mn studie ben ik opgeleid als marketeer, door te werken heb ik me verbreed naar opleidingdeskundige en trainer/coach én juist bij die beroepsgroepen zou altijd de drang aanwezig moeten zijn om buiten, op straat te zijn. Te zien waar trends en ontwikkelingen vandaan gaan komen. Observeren hoe mensen interacteren en al dat. Dus ..... met het gegeven in mijn achterhoofd dat ik half oktober weer ga werken, bedacht ik me vannacht om 3 uur dat ik aankomende tijd maar eens méér op straat moet zijn. Om te ontdekken welke wijsheden ik kan vergaren om goed beslagen weer aan het werk te gaan.

Nu is dat voornemen alleen al een lastige, want hoe vaak ben ik tegenwoordig nog écht op straat? Voordat ik alles heb ingepakt met een klein kindje ben ik een uur verder en veelal is die gedachte alleen al genoeg om alle zin en energie om de straat op te gaan over te laten waaien. Ik blijf thuis! Maar goed, er zijn ook keren dat ik wél doorzet, mn energie verzamel en bepakt & bezakt er op uit trek. Trots ben ik dan: dat doe ik maar weer! Die steek ik in mn zak! Nieuwe wijsheid in mijn oude zakken.

En dan. Dan ben ik op straat! Ik merk dat die actie alleen al hernieuwde wijsheid brengt :-) Alleen ... er ligt niets op straat ... ik zie het tenminste niet ... en ik kijk echt wel, maar zie het niet ... dat wat ik zie ... zijn kinderwagens, babies & moeders. En ook mijn eigen lieve manneke in de wagen, vriendelijk lachend, mijn blik vasthoudend ... o jee, dat gaat wat worden in oktober.

Vergruizende Grenzen

Ik ben zowel blogger van mijn eigen blog, als regisseur/blogger van de blog van de Baak/baakblue "Met Andere Ogen". Daar schrijf ik zelf op, maar ik heb ook mede bloggers die hun hoofden leegmaken op internet.

Weer heel wat anders om samen te bouwen aan een blog, het thema hoog in het vaandel, meerdere auteurs die hun eigen verhalen schrijven. In mijn eigen blog schrijf ik mijn verhalen. Alles kan en mag. Want ik ben de baas! Bij "Met Andere Ogen" ben ik ook de baas. Alleen niet meer van de eensmanszaak "Alle Wijsheid ligt op Straat".

Dus als regisseur bewaak ik het toneelstuk "Met Andere Ogen". Heeft elke speler een duidelijke rol, houdt hij zich aan de tekst, is hij op tijd op de repetitie, wat is de relatie tussen de spelers en de inhoud die ze vertellen. En naast de regisseur ben ik dan ook acteur: ik sta zélf ook op het toneel. Verwarrend als je niet alert blijft! Grenzen zijn niet zo duidelijk meer, ze vervagen. Ook in dit toneelstuk. Maar dat is wel oke. Want Vergruizende Grenzen bieden kansen!

Bedankt!

Via Linked in (aanmelden als je dat nog niet gedaan hebt), heb ik een vraag gesteld aan mijn netwerk over "Alle wijsheid ligt op straat". Wauw! Binnen een mum van tijd had ik tientallen reacties! Dáár ga ik zéker wat mee doen. Dus bedankt allemaal. Top! Jullie horen, of zien, van mij.