Het Nieuwe Werken = De Nieuwe Slavernij

"Mijn zorg is dat we door Het Nieuwe Werken […] in De Nieuwe Slavernij terecht komen, in de wereld van continuwerk en eenzaamheid die individualisering heet”.

Deze zin die mijn collega David Jan met ons deelden zet me aan het denken. David Jan is overigens degene die binnen de Baak thema's als Investeren in Meesterschap en het Senior Executive Programma verzorgt en uitdraagt. Ik denk dat dát meespeelt in hoe ik dit statement interpreteer: de plek waar je staat in het leven. En getriggerd door deze zin, ontving ik ook nog een vervolg mail waarin het allemaal wat duidelijker werd. Het gaat om de rol van ICT, Social Media op ons werken. Als leidinggevende, als trainer, als coach, als .... vul maar in. Lees maar eens.

"Mijn bedoeling is ook om het optimisme dat eigen is aan ICTers wat te temperen: er gaat namelijk altijd wat mis, het is altijd duurder, het duurt altijd langer en het heeft altijd bijverschijnselen waar we geen rekening mee hielden. We betalen altijd een prijs voor de vooruitgang en de vernieuwing. En natuurlijk reageer ik ook uit persoonlijke bezorgdheid. Mijn zorg is dat ik het allemaal niet bijhoud, al die razendsnelle ICT ontwikkelingen. Ik vrees dat ik al gauw langs de zijlijn kom te staan. Mijn zorg is dat ik steeds meer, al modderend, zelf moet uit zoeken en uitvoeren, zodat ik niet meer aan de contacten met mensen van vlees en bloed toe kom waarvoor ik dit beroep ooit koos. Mijn zorg is dat we door Het Nieuwe Werken dat hier nauw mee samenhangt in De Nieuwe Slavernij terecht komen in de wereld van continuwerk en eenzaamheid die individualisering heet. Mijn zorg is dat ik een Don Quichot word die tegen windmolens vecht ....

Het label van “late adapter” past mij overigens goed, ik profiteer van de fouten en vergissingen die anderen maken en hoofd- en bijzaken worden duidelijker voor me. Geleidelijk aan profiteer ik van de zegeningen die de technologie me te brengen heeft. Zelfmanagement is daar 1 van, maar de belangrijkste is het besef dat al die apparaten een UIT knop hebben."

Ik snap précies wat David Jan bedoelt. Ik voel het gewoon. En ik weet zeker dat iedereen die ouder is dan 30 dit ook voelt. En ja, ik ben er van overtuigd dat het met leeftijd, met levenswijsheid te maken heeft. Want mijn aanname is dat op een x moment in de tijd IK deze tekst óók ga schrijven. En jij ook. Nu misschien nog niet. Maar er komt een tijd dat ik ga afdrijven. Dat het middel mijn doel niet meer dient. En ik denk dat het sneller komt dan ik nu kan voorzien. Waar vind ik dan de brug en wie helpt mij die brug bouwen? En tegelijkertijd denk ik dat het niets te maken heeft met leeftijd. Dat het een essentiële en bewuste keuze is die je maakt. Hoe wil je in het leven staan? Hoe wil je in je werken staan? Welke rol heeft de versnelling, ICT, Social Media daar in? Dank David Jan dat je deze wijsheid met mij, met ons deelt! Ik ben erg benieuwd naar de reacties die deze tekst op gaat roepen. Laat je het weten?

Generaties en leren

Bij de Baak hebben we programma's voor 20'ers, 30'ers, 40'ers en 50'ers. Volgens mij nog niet voor 60'ers, 70'ers, en verder. Een kans! Gat in de markt! En zo hebben we ook nog niets voor 10'ers. Past ook niet in het merk. En is ook minder kansrijk voor de Baak. Maar als je kijkt naar 'van Etter tot ...' op TV, de Engelse variant, dan is het wél een uitdaging .... én ik houd van uitdagingen :-).

Ik heb zelf ook het programma 30'ers doorlopen bij de Baak. Als deelnemer heb ik er meerdere blogs over geschreven. En alle generatieprogramma's spelen in op vergrijzing, verjonging, vergroening of hoe we het ook willen noemen. Schijnbaar is het écht waar dat generaties hun eigen vraagstukken en dilemma's hebben. Leeftijdgebonden. Aan de ene kant snap ik het wel. Aan de andere kant ... Apart dat het nog steeds bestaat: speciale programma's voor mensen van dezelfde leeftijd. Want de vraagstukken in organisaties gaan toch juist over hoe je de 'waarde' van oud (loyaal, al lang in dienst, mogelijk enigszins vastgeroest) én jong (snel, vernieuwend, liever geen binding) kan verbinden. Op zo'n manier dat ze elkaar versterken. Oud leert van jong en jong leert van oud. Dan moet je vooral géén leeftijdkaders gaan zetten. Geen programma's voor afgebakende leeftijden. Wél een leergroep voor alle leeftijden. En dan kijken wát je van elkaar te leren hebt. Generatieleren gaat toch over bruggen slaan tussen generaties?

Ik zou bijvoorbeeld de 'meester-gezel gedachte' weer nieuw leven in willen blazen binnen organisaties. Maar wel in een andere vorm dan vroeger, want in de Wereld van Morgen is de meester de gezel en omgekeerd. Jong is meester in nieuwe media. Oud is meester in levenswijsheid. En omgekeerd. Rollen wisselen elkaar continue af. Je moet dus wel durven, want ook 'senioriteit' krijgt ineens een hele andere betekenis -misschien verliest het wel betekenis- als je de rolwisseling serieus neemt. Maar dát is ook een aspect van generatie en leren: lef hebben!