Op zoek naar de schat

In de bundel van de Baak "op zoek naar de schat", wordt gekeken naar een patroon van betekenissen in de Route66-verslagen. Route66: tweehonderd persoonlijke en openhartige gesprekken die gevoerd zijn met met leiders en ondernemers in het bedrijfsleven. De gesprekken zijn door de interviewers, ik was er 1 van, uitgewerkt en gebundeld en binnen de Baak gedeeld in sharring sesions. Voor ieder ander is er een Citatenbundel gemaakt.

Ligt er een schat verborgen in deze gesprekken? De Baak is samen met de Universiteit van Nijmegen het verre van geëffende pad op gegaan van text mining. Liggen er onuitgepakte cadeautjes verscholen in de teksten? De eerste verkenning is daar.

Een gedicht in de bundel, de Baak zou de Baak niet zijn als er geen kunst verweven is in wat ze doet, spreekt mij erg aan. Het brengt me terug naar de coachingsgesprekken die ik deed met Sacha. Naar de coachings die zelf doe en deed met klanten.

Wit


Als ik van U moet spreken, doe ik alle mooie woorden weg.
Ik wil maar liever weinig zeggen.
Ik wil maar liever enkele kale woorden zeggen.
Wat arme kale woorden, dat is mijn verhaal.
Mooie woorden denken alleen maar aan zichzelf,
ze moeten van dienen niet.
De goede woorden zijn arm en naakt
Als Franciscus.
Ze zijn trouw.
Enkele goede woorden, dat is genoeg.
Want er mag niets komen tussen U en mij.
Eigenlijk wil ik liever met U zwijgen.

J.C. van Schagen
Uit Ik ga maar en blijf, G.A. van Oorschot, Amsterdam, 1972

Route 66

In mijn laatste maanden werkzaam voor de Baak heb ik meegewerkt aan het initiatief Route 66. Voor de 3e keer werd de route gelopen, ik mocht routeganger zijn van deze Route 66 III. Heb mooie gesprekken gevoerd. En opgeschreven. Van de Route 66 III is wederom een Citatenbundel gemaakt. Laat je verrassen en inspireren.

Philips beleving

Ik was te vroeg. Zoals ik eigenlijk altijd wel ben. Het Amstelplein oprijdend zie ik niet gelijk waar de parkeergarage van Philips is. Er staan mannen bij "afgifte goederen". Ik rijd naar de slagboom. Waar moet ik op drukken? "Ze zullen wel denken; een vrouw achter het stuur", maar echt duidelijk is de inrij-route niet aangegeven, dus die gedachte laat ik snel weer los. Ik draai mijn raampje open. "Je moet daar naar binnen", zegt de man en wijst. Rechts. Oeps .....  "Ja, ik kom net terug uit Engeland, vandaar".
Binnen in de aankomsthal heb ik nog even tijd voordat mijn afspraak begint. Verhalen ontstaan in mijn hoofd. En het gesprek is nog niet eens begonnen .... Dat belooft wat. De ontvangstruimte is licht. Er is veel glas. Hoge plafonds. Een prettige plek om te wachten. Huis van Licht. Passend dus bij de eigenaar die het huis bewoond. Ik voel me welkom. Er gaan meer mensen door de poortjes naar buiten dan dat er binnen komen valt me op. Veel taxi's buiten. Veel pakken mannen. Evenveel pakken vrouwen. Zou de afgegeven winstwaarschuwing van vorige week ze bezig houden vraag ik me af. Het oogt ontspannen.
"Because needing an MRI is scary enough", lees ik op 1 van de panelen. Yes, I know!! Had er net 1 achter de rug die ochtend. Dat is geen pretje om het maar heel zacht uit te drukken. En nu is er een open MRI, zo lees ik, waardoor je niet meer in zo'n nauwe buis hoeft. Had ik dat eerder geweten. Dank Philips voor je innovaties! Een waar voorbeeld van Sense.
"Health touches our lives". Meerdere TV schermen met beelden in de ontvangsthal. "A glimps what healthcare means to people": een foto impressie van wat gezondheid betekent voor mensen over de hele wereld. Beelden die ontroeren, me raken. Echte mensen. Echte levens. Een gevoel van dankbaarheid. De beelden roepen ook vragen op. Ze lijken in schril contract te staan met de wereld van AEX index, beurs, business. De wereld van winstwaarschuwingen. Hoe houd je contact met je eindklant in Afrika als je aan de top van het Philips imperium zit? Een mooie vraag voor straks. Ow, het is tijd. Ik word opgehaald. Nou ja, "over tijd, mijn excuses",  zo stelt mijn gesprekpartner. Ach, slechts 10 minuten. Het is oke. Ik was al begonnen.