Wat een schitterend artikel heeft mijn zeer gewaardeerde oud collega Godfried Ijsseling geschreven! Het zet leren en ontwikkelen in een ander perspectief.
Dit artikel is voor mij een mooi voorbeeld van de kracht van de Baak. Om op deze manier naar de ontwikkeling van mensen en van organisaties te kijken. Om leertrajecten in te richten vanuit ont-moeten, stilstaan en ontdekken. Om daarna te kunnen versnellen. Eerst als mens en daardoor als organisatie. Met een andere bril op leren kijken naar jezelf en je omgeving. Om te gaan handelen vanuit een ander paradigma. Dat is waar de Baak sterk in is. Dat is waar ik sterk in ben. Eens een Baaker altijd een Baaker :-)
Ik sprak de afgelopen dagen met mensen die het hadden over dat de Baak de "harde" kant meer op moest gaan zoeken. Dit artikel zaagt alle poten onder die opmerking vandaan. Dank voor het 'zagen' Godfried! Dank voor je ander bril. Tot snel weer eens.
Posts tonen met het label senioriteit. Alle posts tonen
Posts tonen met het label senioriteit. Alle posts tonen
zondag 11 januari 2015
maandag 30 mei 2011
Het Nieuwe Werken = De Nieuwe Slavernij
"Mijn zorg is dat we door Het Nieuwe Werken […] in De Nieuwe Slavernij terecht komen, in de wereld van continuwerk en eenzaamheid die individualisering heet”.
Deze zin die mijn collega David Jan met ons deelden zet me aan het denken. David Jan is overigens degene die binnen de Baak thema's als Investeren in Meesterschap en het Senior Executive Programma verzorgt en uitdraagt. Ik denk dat dát meespeelt in hoe ik dit statement interpreteer: de plek waar je staat in het leven. En getriggerd door deze zin, ontving ik ook nog een vervolg mail waarin het allemaal wat duidelijker werd. Het gaat om de rol van ICT, Social Media op ons werken. Als leidinggevende, als trainer, als coach, als .... vul maar in. Lees maar eens.
"Mijn bedoeling is ook om het optimisme dat eigen is aan ICTers wat te temperen: er gaat namelijk altijd wat mis, het is altijd duurder, het duurt altijd langer en het heeft altijd bijverschijnselen waar we geen rekening mee hielden. We betalen altijd een prijs voor de vooruitgang en de vernieuwing. En natuurlijk reageer ik ook uit persoonlijke bezorgdheid. Mijn zorg is dat ik het allemaal niet bijhoud, al die razendsnelle ICT ontwikkelingen. Ik vrees dat ik al gauw langs de zijlijn kom te staan. Mijn zorg is dat ik steeds meer, al modderend, zelf moet uit zoeken en uitvoeren, zodat ik niet meer aan de contacten met mensen van vlees en bloed toe kom waarvoor ik dit beroep ooit koos. Mijn zorg is dat we door Het Nieuwe Werken dat hier nauw mee samenhangt in De Nieuwe Slavernij terecht komen in de wereld van continuwerk en eenzaamheid die individualisering heet. Mijn zorg is dat ik een Don Quichot word die tegen windmolens vecht ....
Het label van “late adapter” past mij overigens goed, ik profiteer van de fouten en vergissingen die anderen maken en hoofd- en bijzaken worden duidelijker voor me. Geleidelijk aan profiteer ik van de zegeningen die de technologie me te brengen heeft. Zelfmanagement is daar 1 van, maar de belangrijkste is het besef dat al die apparaten een UIT knop hebben."
Ik snap précies wat David Jan bedoelt. Ik voel het gewoon. En ik weet zeker dat iedereen die ouder is dan 30 dit ook voelt. En ja, ik ben er van overtuigd dat het met leeftijd, met levenswijsheid te maken heeft. Want mijn aanname is dat op een x moment in de tijd IK deze tekst óók ga schrijven. En jij ook. Nu misschien nog niet. Maar er komt een tijd dat ik ga afdrijven. Dat het middel mijn doel niet meer dient. En ik denk dat het sneller komt dan ik nu kan voorzien. Waar vind ik dan de brug en wie helpt mij die brug bouwen? En tegelijkertijd denk ik dat het niets te maken heeft met leeftijd. Dat het een essentiële en bewuste keuze is die je maakt. Hoe wil je in het leven staan? Hoe wil je in je werken staan? Welke rol heeft de versnelling, ICT, Social Media daar in? Dank David Jan dat je deze wijsheid met mij, met ons deelt! Ik ben erg benieuwd naar de reacties die deze tekst op gaat roepen. Laat je het weten?
Deze zin die mijn collega David Jan met ons deelden zet me aan het denken. David Jan is overigens degene die binnen de Baak thema's als Investeren in Meesterschap en het Senior Executive Programma verzorgt en uitdraagt. Ik denk dat dát meespeelt in hoe ik dit statement interpreteer: de plek waar je staat in het leven. En getriggerd door deze zin, ontving ik ook nog een vervolg mail waarin het allemaal wat duidelijker werd. Het gaat om de rol van ICT, Social Media op ons werken. Als leidinggevende, als trainer, als coach, als .... vul maar in. Lees maar eens.
"Mijn bedoeling is ook om het optimisme dat eigen is aan ICTers wat te temperen: er gaat namelijk altijd wat mis, het is altijd duurder, het duurt altijd langer en het heeft altijd bijverschijnselen waar we geen rekening mee hielden. We betalen altijd een prijs voor de vooruitgang en de vernieuwing. En natuurlijk reageer ik ook uit persoonlijke bezorgdheid. Mijn zorg is dat ik het allemaal niet bijhoud, al die razendsnelle ICT ontwikkelingen. Ik vrees dat ik al gauw langs de zijlijn kom te staan. Mijn zorg is dat ik steeds meer, al modderend, zelf moet uit zoeken en uitvoeren, zodat ik niet meer aan de contacten met mensen van vlees en bloed toe kom waarvoor ik dit beroep ooit koos. Mijn zorg is dat we door Het Nieuwe Werken dat hier nauw mee samenhangt in De Nieuwe Slavernij terecht komen in de wereld van continuwerk en eenzaamheid die individualisering heet. Mijn zorg is dat ik een Don Quichot word die tegen windmolens vecht ....
Het label van “late adapter” past mij overigens goed, ik profiteer van de fouten en vergissingen die anderen maken en hoofd- en bijzaken worden duidelijker voor me. Geleidelijk aan profiteer ik van de zegeningen die de technologie me te brengen heeft. Zelfmanagement is daar 1 van, maar de belangrijkste is het besef dat al die apparaten een UIT knop hebben."
Ik snap précies wat David Jan bedoelt. Ik voel het gewoon. En ik weet zeker dat iedereen die ouder is dan 30 dit ook voelt. En ja, ik ben er van overtuigd dat het met leeftijd, met levenswijsheid te maken heeft. Want mijn aanname is dat op een x moment in de tijd IK deze tekst óók ga schrijven. En jij ook. Nu misschien nog niet. Maar er komt een tijd dat ik ga afdrijven. Dat het middel mijn doel niet meer dient. En ik denk dat het sneller komt dan ik nu kan voorzien. Waar vind ik dan de brug en wie helpt mij die brug bouwen? En tegelijkertijd denk ik dat het niets te maken heeft met leeftijd. Dat het een essentiële en bewuste keuze is die je maakt. Hoe wil je in het leven staan? Hoe wil je in je werken staan? Welke rol heeft de versnelling, ICT, Social Media daar in? Dank David Jan dat je deze wijsheid met mij, met ons deelt! Ik ben erg benieuwd naar de reacties die deze tekst op gaat roepen. Laat je het weten?
Abonneren op:
Posts (Atom)