Een dilemma .....

Ik heb een dilemma! Geen "30-ers dilemma", zoals een collega dacht, maar een ander dilemma. En ik heb besloten het publiekelijk te maken. Op internet dus. Want. Wie weet kan jíj me wel helpen. Ik geef dus een dilemma weg, en wie weet ontvang ik .......? - Ik sprak net André Meiresonne over "geven", dus ga het eens uit proberen- Ik heb onlangs ook via Linked-in een vraag gesteld aan mijn Linked-in vrienden. Dat leverde in no time tientallen reacties op! Wie weet werkt het nu ook wel. Dus: doe je best! :-))

Oke. Komt ie. Mijn dilemma. Waar gaat het om?

In maart 2008 gaat mijn Visie en Strategie programma weer van start. Afgelopen september heeft het programma "gedraaid", in maart gaat ie voor de tweede keer lopen. Ik heb voor die maart start 5 deelnemers en wil er graag 5 bij om van start te gaan. Ik vind het programma waardevol, uniek en onderscheidend. In Nederland is niets vergelijkbaars te vinden. En waarom onderscheidend? Omdat het gaat over "waardesystemen", de zachte kant van strategie. Waardesystemen in jezelf en in je organisatie. Kom je vanuit de Rijnlandse stroming, of eerder uit de Anglo Amerikaanse hoek? En wat leveren die inzichten je op dan? Om vandaaruit te komen tot visie en strategie. En om dát levend te krijgen, maken en houden in de organisatie waarin je werkt. Waarom zouden de mensen in je organisatie jou volgen?

En wat is nu mijn dilemma? Nou: kan ik deze vraag stellen op mijn weblog? De vraag om mensen in jóuw omgeving te attenderen op mijn Visie en Strategie programma. Het leeft namelijk erg in bedrijvig Nederland. Organisaties worstelen met visie en strategie vraagstukken, en ik heb een oplossing, maar weet schijnbaar niet de juiste kanalen aan te boren. Is mijn weblog een kanaal? Dát is mijn dilemma dus!

Want. Ik geloof heilig in de kracht van netwerken. Van virtuele netwerken. Van aandacht en passie. Van op persoonlijke titel mensen attenderen op onderwerpen, thema's producten en diensten die waarde creëren. Van virals: de ketting die je creëert door jouw netwerk te vragen hún netwerk aan te boren. Dan wel dat ze dát uit zichzelf doen: zonder dat je het vraagt (dat zou mooi zijn).

Nou. En nu maar wachten wat er gaat gebeuren. Ik laat het los -'loslaten' was ook een onderwerp in het gesprek met André- ........

Zin

Vanmiddag kreeg ik het boek Zin! van André Meiresonne: ik had blijkbaar zinnige vragen gesteld over projecten die deelnemers van Get Real gaan oppakken de aankomende 4 maanden. Dat toeval niet bestaat is hiermee weer eens bewezen, want sinds een paar dagen zijn André en ik van mening dat het zinvol is om elkaar te gaan ontmoeten. Het doorbladeren van zijn boek maakt dat ik er naar uitkijk: hij schrijft hele zinnige dingen! Zin houdt me bezig. In de zin van zoeken, maar liever nog vinden -lees eens wat André hierover schrijft- naar zingeving. Op alle fronten in mijn leven. In het klein: "wat is de zin van dit gesprek?", "wat is de zin van deze marketing activiteit?", "wat is de zin dat ík dit oppak?". En ook in het groot "hoe kan ik zingevend in het leven staan?". Dat zingeving óók bij organisaties hoog op de agenda staat, is terug te zien in alle aandacht voor, én de strategische verankering van, MVO en duurzaam ondernemen. Ik krijg energie van zingen. En zo analyseer ik soms ook de zin en onzin van communicatie, marketing, organisatiestructuren, manieren van werken. Ik heb altijd zin om op mn weblog te schrijven. En met Maartje van Zin in praat ik over de zin van zelfstandig ondernemerschap. Bertien sms ik als ik géén zin in werken heb, veelal maandagochtend. Over het "Hoera het is weer maandag!-gevoel", kan ik dus geen zinnig woord zeggen. En dit weekend in Utrecht kwam zinloos geweld -dát vind ik een onzinnig woord, bestaat er ook zo iets als zinvol geweld?!- ineens wéér heel dichtbij. Zin houdt me dus voorlopig nog wel even bezig. Jou ook? Dan moet je zéker Zin! eens gaan lezen. Om dan daarna samen een zinnig gesprek te hebben?