Donderdag 18-8-2228
Wat een heerlijkheid! Vandaag is het weer zo ver en luisteren we allemaal naar muziek. Om 13 uur gaan de luidsprekers aan en kunnen we meezingen. Tijd voor de global karaoke. Een keer per maand op vrijdag. Voor mij is dit het meest geweldige idee ooit bedacht binnen globalisering. Maar ik ben dan wel bevooroordeeld, want mijn passie is zingen. Maar goed. Werden de installaties vroeger gebruikt voor alarmmeldingen, sinds het afschaffen van geweld klinkt elke vrijdag de muziek door die speakers en doen we eenstemmig aan karaoke. Overal ter wereld. Toch iets goeds wat over is komen waaien uit Azie. Op straat zie je de films en teksten om mee te zingen.
En daarna heb ik een afspraak bij de medicijnman. Ik merk dat mijn energieën wat blokkeren. Waarschijnlijk zit er iets in de kloon formule, waardoor ik er last van krijg. Volgens mij hebben ze iets te veel van mij weggehaald voor mijn kloons. Ach. Fixt hij vast wel weer vandaag. Dus morgen doe ik niets. Kan ook niet, want mijn energiemanagement meter is leeg. Ik zal dus een dag moeten opladen. En de medicijnman reset hem waarschijnlijk ook tijdens onze afspraak. Nou ja, lekker een dagje floaten en opladen in die energiecabine vind ik niet eens zo erg. Is nu al weer 50 jaar geleden dat ik dat voor het laatst gedaan heb, dus onderhoud aan mezelf valt best mee.
Dag, dagboek! Tot volgende week.
Posts tonen met het label Waarom zouden we doodgaan?. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Waarom zouden we doodgaan?. Alle posts tonen
zondag 16 november 2008
Deel 3 van mn dagboek
Woensdag 17-8-2228
Wat en wie zou je zijn zonder humor? Wat een vrolijkheid vandaag. Veel gelachen, erg lekker. Zo geweldig dat we onze voedingsmiddelen zo uitgebalanceerd kunnen inspuiten, dat we een optimale stemming halen. Dat wat past in de situatie. En vandaag was het een dag om vrolijk te zijn. Waarom? Als ik eerlijk ben dan weet ik het eigenlijk ook niet. We lachen altijd zonder reden. Het hoort erbij. Het is schijnbaar goed voor je. Volgens mij heeft onze overheid in China dat bepaalt. Omdat ze vonden dat de algehele stemming wat neerslachtig was en werd. Dus de eenheden voedingsmiddelen zijn aangepast in de injecties. Een positiviteitscocktail noemen ze het. Hebben wij niets in te kiezen. Maar ja. Maakt me ook niet uit: ik heb heerlijk gelachen!
O ja.
Vandaag wil ik zeker 4 uur gaan doorbrengen in de spirituele wereld! Ik merk dat het wat versloft, dus maak die afspraak maar met jou, want dan zorg jij er wel voor. Ik heb even die stok achter de deur nodig! En ik moet ook keuzes gaan maken. Want mijn leven als non loopt ten einde. Misschien is dát het wel waarom ik het zo heerlijk vond om even te lachen vandaag. Want het is toch steeds weer triest om afscheid te nemen van een leven. Maar goed. Mijn leven als model en als prinses bieden nog genoeg uitdagingen. Ga dus daar vandaag maar weer eens instappen.
Verder heb ik niet zo’n zin om nog te schrijven. Morgen weer.
Wat en wie zou je zijn zonder humor? Wat een vrolijkheid vandaag. Veel gelachen, erg lekker. Zo geweldig dat we onze voedingsmiddelen zo uitgebalanceerd kunnen inspuiten, dat we een optimale stemming halen. Dat wat past in de situatie. En vandaag was het een dag om vrolijk te zijn. Waarom? Als ik eerlijk ben dan weet ik het eigenlijk ook niet. We lachen altijd zonder reden. Het hoort erbij. Het is schijnbaar goed voor je. Volgens mij heeft onze overheid in China dat bepaalt. Omdat ze vonden dat de algehele stemming wat neerslachtig was en werd. Dus de eenheden voedingsmiddelen zijn aangepast in de injecties. Een positiviteitscocktail noemen ze het. Hebben wij niets in te kiezen. Maar ja. Maakt me ook niet uit: ik heb heerlijk gelachen!
O ja.
Vandaag wil ik zeker 4 uur gaan doorbrengen in de spirituele wereld! Ik merk dat het wat versloft, dus maak die afspraak maar met jou, want dan zorg jij er wel voor. Ik heb even die stok achter de deur nodig! En ik moet ook keuzes gaan maken. Want mijn leven als non loopt ten einde. Misschien is dát het wel waarom ik het zo heerlijk vond om even te lachen vandaag. Want het is toch steeds weer triest om afscheid te nemen van een leven. Maar goed. Mijn leven als model en als prinses bieden nog genoeg uitdagingen. Ga dus daar vandaag maar weer eens instappen.
Verder heb ik niet zo’n zin om nog te schrijven. Morgen weer.
Vervolg van mijn dagboek
Dinsdag 16-8-2228
Een dag ouder…maar “wat is dat op een mensenleven”? Heel vroeger zouden ze trouwens zeggen dat ik “op leeftijd ben”. Haha, dát zijn ook écht gezegden uit de oude doos. Wie had in de 21e eeuw kunnen denken dat het lichaam leeftijdloos zou worden; dat het verouderingsproces zou stoppen. En wat ik nu schrijf is ook een taal waar niemand meer iets van snapt. En dat ik nog steeds kan schrijven! Goed van mij zeg!
Mijn nazaten hebben echt geen idee waar ik het over heb als ik in die oude taal met ze spreek. Schrijven kunnen ze ook niet. Is trouwens ook niet meer nodig. Maar ik ben wel blij dat ik het nog niet verleerd ben! Gek hoor, dat ik zo in de week van mn verjaardag altijd graag even terug kijk. We kijken alleen nog maar vooruit, nooit meer terug. Het verleden is gewist bij veel mensen. Bij mij gelukkig niet, ik zat bij een latere lichting: had een zussenvrijstelling. En nadat het was vrijgegeven kon je zelf kiezen wat je wilde. En ik kan er nog steeds voor kiezen hoor om mn geheugen te laten wissen, maar ik weet het nog niet. Want ik vind het wel fijn in de spirituele wereld mn leven nog eens te leven. Om het leven te leven als ik andere keuzes gemaakt had. Andere wegen had bewandelt en reizen te maken in mijn andere levens. Dat is zo gaaf! Ik leef nu mijn eigen leven en mijn 3 andere levens: als model, als non en als prinses. Je maakt wat mee. En sowieso wil ik, mocht ik mijn geheugen laten wissen, éérst nog meer willen weten over wat de risico’s zijn 50 jaar …… alhoewel ik alleen maar positieve berichten hoor, daar kunnen ze nog steeds niets over zeggen.
Zo dagboek, ik ga denk deze week alleen in de oude Nederlandse taal schrijven. Bevalt me wel. Stel je dat even in? Een stukje nostalgie dus. En makkelijk want dan kan niemand het lezen want die code kraken ze nooit.
Een dag ouder…maar “wat is dat op een mensenleven”? Heel vroeger zouden ze trouwens zeggen dat ik “op leeftijd ben”. Haha, dát zijn ook écht gezegden uit de oude doos. Wie had in de 21e eeuw kunnen denken dat het lichaam leeftijdloos zou worden; dat het verouderingsproces zou stoppen. En wat ik nu schrijf is ook een taal waar niemand meer iets van snapt. En dat ik nog steeds kan schrijven! Goed van mij zeg!
Mijn nazaten hebben echt geen idee waar ik het over heb als ik in die oude taal met ze spreek. Schrijven kunnen ze ook niet. Is trouwens ook niet meer nodig. Maar ik ben wel blij dat ik het nog niet verleerd ben! Gek hoor, dat ik zo in de week van mn verjaardag altijd graag even terug kijk. We kijken alleen nog maar vooruit, nooit meer terug. Het verleden is gewist bij veel mensen. Bij mij gelukkig niet, ik zat bij een latere lichting: had een zussenvrijstelling. En nadat het was vrijgegeven kon je zelf kiezen wat je wilde. En ik kan er nog steeds voor kiezen hoor om mn geheugen te laten wissen, maar ik weet het nog niet. Want ik vind het wel fijn in de spirituele wereld mn leven nog eens te leven. Om het leven te leven als ik andere keuzes gemaakt had. Andere wegen had bewandelt en reizen te maken in mijn andere levens. Dat is zo gaaf! Ik leef nu mijn eigen leven en mijn 3 andere levens: als model, als non en als prinses. Je maakt wat mee. En sowieso wil ik, mocht ik mijn geheugen laten wissen, éérst nog meer willen weten over wat de risico’s zijn 50 jaar …… alhoewel ik alleen maar positieve berichten hoor, daar kunnen ze nog steeds niets over zeggen.
Zo dagboek, ik ga denk deze week alleen in de oude Nederlandse taal schrijven. Bevalt me wel. Stel je dat even in? Een stukje nostalgie dus. En makkelijk want dan kan niemand het lezen want die code kraken ze nooit.
Dagboek van een 257 jarige ......
Mathieu heeft een nieuw boek geschreven. Waarom zouden we dood gaan? In een heel pril stadium zou ik daar een klein aandeel in mogen schrijven. Een stukje uit mijn dagboek .... als zijde "Marianne als 257 jarige". Want, waarom zouden we doodgaan? Ik leef nog in 2228 ... Helaas, het idee heeft geen vervolg gekregen. Maar dat wat ik schreef in mn dagboek wil ik graag met je delen!
Maandag 15-8-2228
Vandaag ben ik jarig! 257 jaar ben ik geworden. Hoewel het niet meer van deze tijd is, vier ik het nog steeds uitbundig. “Verjaardag?” “Wat is dat?” vroegen mn nazaten en klonen zojuist? Hahaha. Weten zij veel. In 2003, pff …. zo lang geleden alweer!, ben ik begonnen om mijn vrienden iets aan te bieden ter ere van mijn verjaardag. Elk jaar heb ik sindsdien iets verrassends en grensverleggends gedaan met ze. Ook dit jaar. Ik moet deze week alleen wel snel gaan verzinnen wat ik nu ga doen! En dit jaar wil ik ook een keer de echte mens hebben, niet de kloon. Die zijn ook gezellig hoor, maar er ontbreekt toch iets authentieks in het contact. Trouwens. De kans dat ik in herhaling ga vallen is groot…hmmm, ik laat er maar even een programma op los, die komt wel tot een geniaal en uniek idee. Alhoewel, alle klimaatveranderingen, grensverschuivingen en integraties steeds weer nieuwe kansen en inspiratie bieden. Maar dat laat ik wel even doen. Ga ik geen energie in stoppen.
En. Energie is schaars, dus ik wil maximaal 5% van mijn levensenergievermogen hieraan gaan besteden. Heb zo ook mijn energiemanagement meter ingesteld. Dat is trouwens een gouden vondst geweest zeg. Ik druk op wat punten op mijn meridiaanbanen en het programma in mij regelt en beheert mijn energievermogen. Ik ga nog wel eens navraag doen of die burnout van eergister een storing in het systeem was. Hoop het wel want heb écht geen zin om weer doorgemeten te gaan worden.
Jeetje, time flies: ik realiseer me dat ik sommige vrienden de afgelopen 100 jaar niet meer in levende lijve gezien heb! Daar sta je dan ineens weer bij stil op een verjaardag. Ja, natuurlijk wel ontmoet in de digi wereld, maar daar kan ik nog steeds niet echt aan wennen. Ik ben best wel meegegaan in de tijd hoor! Maar lekker knuffelen doe ik toch liever met mijn nummer 1 vriend dan met zn kloon 2, 3, 4 en 5.
Wel makkelijk hoor, want alle klonen doen het werk terwijl je zelf je handen vrij kan houden voor de reizen naar de spirituele wereld. Misschien is dat wel leuk om te gaan doen als kado voor mn vrienden? Wacht, voer het even in als idee, rolt er vanzelf wel een successcore uit als analyse. Bij een 95% succes score ga ik dat maar doen denk…..
Maandag 15-8-2228
Vandaag ben ik jarig! 257 jaar ben ik geworden. Hoewel het niet meer van deze tijd is, vier ik het nog steeds uitbundig. “Verjaardag?” “Wat is dat?” vroegen mn nazaten en klonen zojuist? Hahaha. Weten zij veel. In 2003, pff …. zo lang geleden alweer!, ben ik begonnen om mijn vrienden iets aan te bieden ter ere van mijn verjaardag. Elk jaar heb ik sindsdien iets verrassends en grensverleggends gedaan met ze. Ook dit jaar. Ik moet deze week alleen wel snel gaan verzinnen wat ik nu ga doen! En dit jaar wil ik ook een keer de echte mens hebben, niet de kloon. Die zijn ook gezellig hoor, maar er ontbreekt toch iets authentieks in het contact. Trouwens. De kans dat ik in herhaling ga vallen is groot…hmmm, ik laat er maar even een programma op los, die komt wel tot een geniaal en uniek idee. Alhoewel, alle klimaatveranderingen, grensverschuivingen en integraties steeds weer nieuwe kansen en inspiratie bieden. Maar dat laat ik wel even doen. Ga ik geen energie in stoppen.
En. Energie is schaars, dus ik wil maximaal 5% van mijn levensenergievermogen hieraan gaan besteden. Heb zo ook mijn energiemanagement meter ingesteld. Dat is trouwens een gouden vondst geweest zeg. Ik druk op wat punten op mijn meridiaanbanen en het programma in mij regelt en beheert mijn energievermogen. Ik ga nog wel eens navraag doen of die burnout van eergister een storing in het systeem was. Hoop het wel want heb écht geen zin om weer doorgemeten te gaan worden.
Jeetje, time flies: ik realiseer me dat ik sommige vrienden de afgelopen 100 jaar niet meer in levende lijve gezien heb! Daar sta je dan ineens weer bij stil op een verjaardag. Ja, natuurlijk wel ontmoet in de digi wereld, maar daar kan ik nog steeds niet echt aan wennen. Ik ben best wel meegegaan in de tijd hoor! Maar lekker knuffelen doe ik toch liever met mijn nummer 1 vriend dan met zn kloon 2, 3, 4 en 5.
Wel makkelijk hoor, want alle klonen doen het werk terwijl je zelf je handen vrij kan houden voor de reizen naar de spirituele wereld. Misschien is dat wel leuk om te gaan doen als kado voor mn vrienden? Wacht, voer het even in als idee, rolt er vanzelf wel een successcore uit als analyse. Bij een 95% succes score ga ik dat maar doen denk…..
Abonneren op:
Posts (Atom)