Ik wens, ik wens, ik wens ..... (30-ers)

Ik heb een roerig weekend achter de rug. Sinterklaas kwam langs. Met mn autootje op de A2 in de regen en de storm was niet heel fijn. Het weer was onstuimig. Ik ook. Roerig met al die spinsels in mijn hoofd en beren op de weg. Olifanten soms ook. Over het in relatie zijn. Hoe werkt dát toch? Over mijzelf. Spinsels over wat ik vind. Van anderen. Van mezelf. Dit weekend wat minder wat anderen van mij vinden. Veel nagedacht, gepraat, gehuild, gelachen. Nog meer gepraat. Veel niet weten, weinig wel weten. Veel denken, veel voelen. Veel kijken naar wat er niet is, geen oog voor dat wat er wél is. Veel vragen zonder dat er ooit antwoorden gaan komen. Zoals. Waar zouden al die gevoelens en gedachten vandaan komen? Een week geleden was het gevoel er niet, waarom nu wel? Hoe werkt dat toch allemaal in mijn en ons lichaam? Hoofd en hart? Wat maakt dat de 1 soms zo veel nadrukkelijker aanwezig is dan de ander?

Ik zoek naar antwoorden, wil mijzelf snappen. Want als ik het snap, dan kan ik het een plek geven en wordt het weer rustig in mij. Dát is overigens een mega aanname die ik doe zeg ...... Zijn het hormonen, het weer, mijn werk, mijn relatie, de rollercoaster van het 30-ers programma? Ach, ga ik er ooit achter komen? "Het is wat het is", dat weet ik ook écht wel. "Toelaten en laten zijn dat wat er is én daar met liefde naar kijken?" Ja, ja. Ik weet verstandelijk wel dat het zo werkt, alleen NU even niet. Kan het even niet. Beter nog, wil het niet.

Misschien dat ik The Work van Byron Katie weer eens moet toepassen, vrienden zweren erbij. Het onderzoeken van je gedachten. Hoe ze je volkomen voor de gek kunnen houden. Of mijn mediteren weer opstarten. Misschien wel met hele andere dingen bezig gaan. Gitaar leren spelen, Spaans leren. Afleiding zoeken dus.

De Secret -zie een eerdere blog- werkt ook merk ik! Het aantrekken van dat wat je écht wilt. Wensen de kosmos in sturen. Ik heb gister écht vurig gewenst dat ik een dag rust zou krijgen. Even een maandag niet werken, niets moeten. Niets. En wat gebeurd er? Vandaag belt een afspraak af, waardoor ik een lege agenda heb: een dag rust! Ik hoef helemaal niets! Wat een heerlijkheid!

Ben dus nu deze blog aan het schrijven, heb zojuist een map gemaakt voor het Baak Strategie Programma en ga misschien vandaag alvast werken aan mijn collage. Heerlijk! Omdat er niets moet. Ik ga vaker wensen! En in lijn daarmee, dan moet ik wél weten wat ik wil, want wat wens ik anders? Misschien is dat ook wel het grote antwoord waar ik naar zoek. Met een duidelijke vraag. Wat wil ik? Ik wil meer rust, meer zijn. Op mijn werk, in mijn relatie. Go with the flow!

En een andere eye opener van het laatste uur. Waarschijnlijk is al mijn denken, over anderen, mijn vriend, relaties en het in relatie zijn, een projectie. Alles wat ik vind en zeg gaat dus over ...... mij! Oepssss ...... gelukkig donderdag het 30-ers programma weer in :-) Ga ik die projectie verder onderzoeken. Mijn collega zei het net treffend: "tja Marianne, ..... een leven lang leren!"

Alignment werkt! -The Secret-

In Den Haag heb ik The Secret gezien. Een aanrader. Over de Power of Attraction; alles wat je hebt én niet hebt -materieel en immaterieel- heb je zelf gecreëerd. Denken aan waar je meer van zou willen, werkt. Denken aan wat er niet is, maakt dat je dáár meer van krijgt. En zo worden er nog veel meer wijsheden en praktische vertalingen aangereikt in The Secret. Je moet hem écht zelf kijken, want navertellen is onmogelijk. En daarbij komt dat ik er waarschijnlijk andere elementen uit haal dan jij zou doen.

Wat voor mij, weer, een eye opener was, was de term "congruent". Ik gebruik liever de term "alignment". In mijn woorden, in hoeverre ben je in lijn, in hoeverre is er een alignment in jezelf. In wie je bent, wat je wilt, wat je denkt en communiceert, hoe je dan handelt. Ben je in staat om consequent te gaan voor je droom? En ben je dan congruent in het willen, denken, voelen, handelen én erover communiceren, zodat je die droom ook waarmaakt?

Ik betrapte mijzelf erop, dat ik vaak een diffuus beeld de kosmos in stuur. Een voorbeeld? Ja, ik wil als zelfstanding ondernemer starten, wil ik het wel echt?, nee, ik wil het toch niet, ja, laat ik het toch maar overwegen, nee, mijn huidige baan is nog veel te uitdagend. Wat moet de geest van Aladin & de wonderlamp, ook uit de film, "Your wish is my command!" hier nu weer van denken? Waarschijnlijk niets en krijg ik meer twijfels terug, want dát stuur ik de kosmos in. Volgens The Secret creëer ik zo erg weinig: er is geen alignment.

Deze filosofie kan je volgens mij heel goed op organisaties plakken. In hoeverre is er "alignment" in een organisatie? Zijn de corporate merkwaarden bijvoorbeeld "aligned" met de mensen die werken binnen dat merk? En in hoeverre is er "alignment" in:

- wie je bent als organisatie (identiteit), nu en in de toekomst;
- welke medewerkers bij je werken en wat hun passie is;
- welke shareholders verbonden zijn;
- wie je klanten zijn;
- welke diensten/producten je aanbiedt;
- wat je communiceert in de markt.

Klopt het totaal plaatje van je organisatie nog wel? Of zend je als organisatie, net als ik, ook een diffuus beeld uit? Is er dus géén alignment én, als we The Secret geloven, creëer je dus weinig? Interessant om eens te onderzoeken hoe dat werkt voor jouw organisatie!

"Your wish is my command!", ik geloof dat het zo werkt, dus:
1. Zorg voor alignment;
2. Wees je bewust van wát je wenst.

Stukje kijken van deze documentaire?