De Nederlandse School

Vandaag mocht ik te gast zijn bij de eindejaarskoffie in Amsterdam, georganiseerd door Harry Starren (oud directeur van de Baak). Wat een genot om zo veel boeiende mensen te ontmoeten. Van onderwijs vernieuwer tot wetenschapper , hoogleraar, ambassadeur, bakker en kunstenaar. Samen gekomen om elkaar te ontmoeten. Om gesprekken te hebben die er toe doen. Verbindingen te maken om 'iets' teweeg te brengen in de maatschappij. Krachten te bundelen, samen te leren.

In mijn focus voor 2016 heb ik benoemd dat ik meer in en met Onderwijs en Zorg wil gaan doen. En toeval bestaat dan niet. Want vandaag zit ik aan tafel bij Bakhuys in Amsterdam op de Sarphatistraat 61. Een inspirerende plek waar passie, puur, ondernemerschap en brood samen komen. En ik praat met de uitvoerend producent en een deelnemer van De Nederlandse School. Een opleider voor ambitieuze onderwijsprofessionals die van binnenuit het onderwijs wil vernieuwen.

Wat een mooie en krachtige beweging brengen beiden op gang zeg! En voor wat betreft de Nederlandse School? Verdiep je er eens in als je in het onderwijs werkt en je afvraagt wat je zelf kan doen. Ik maak graag de verbinding voor jou met de mensen die ik vandaag ontmoet heb. Niets leuker dan samen brood bakken toch?

www.mariannevanmunster.nl of 06 83 58 84 50

Het systeem werkt niet meer

Schitterende blog van Annemie Schuitemaker! De volledige tekst is hier te lezen. Dit (zie hieronder in cursief) deel uit haar blog spreekt mij enorm aan en zou ik zo zelf geschreven kunnen hebben. Uit het hart gegrepen dus! En ik hoop dat het je inspireert en aanzet tot anders denken. "Bekijk het ook eens .... van de andere kant". Misschien zelfs het experiment wat ze beschrijft gaan doen? Er over nadenken zoals Annemie zegt is mogelijk stap 1, maar ik nodig je uit het ook daadwerkelijk te gaan doen. En in het doen te gaan ervaren wat het je kan brengen. Als mens. Als organisatie. Ik denk graag mee, want zie enorm veel kansen in de combinatie van de rennende 30 ers en de zoekende 50 ers (ouder mag ook). 

Het systeem werkt niet meer

Het systeem waar wij onderdeel van zijn, barst uit zijn voegen, we werken 24/7, we zorgen 24/7, we zorgen voor maatschappelijk verantwoord bezig zijn, onze doelen zijn hoog. De werkdruk stijgt, en de werkstress, maar ook de privédruk en de privé stress. De relatie tussen werk en privé is overigens een belangrijke oorzaak voor de werkstress, blijkt uit een recent onderzoek van Arbo Unie en HR Praktijk.

Maar doen we ons dat zelf aan? Dus…. de dertigers rennen zich suf en de 50 ers zoeken zich suf….

Tegelijkertijd lees en zie ik deze week veel over de werkeloosheid onder 50 plussers ernstigee vormen aanneemt. Ze soliciteren zich suf, maar worden nergens aangenomen. Dan is het antwoord toch eigenlijk heel simpel. Claudia Filsinger geeft het al jaren aan, slowing down en gearing up voor jonge moeders met kinderen en ook vaders. Laat de dertigers een stapje terug doen als ze willen, geen 'up –or-out' maar 'step aside - slowing down' en later weer 'gearing-up'. Een vijftiger en dertiger samen. De dertiger neemt het ouderschaps- of vaderschaps – of zorgverlof en de vijftiger neemt e.e.a. over met de ouderwetse duo baan, of welke constructie je ook kiest. Dan hebben we het beste van twee werelden. Dat kan snel en op korte termijn gerelde worden, de vijftiger heeft mega veel ervaring, zit niet in de spitsuur fase van het leven en kan zijn kennis gelijk inzetten. Dus 1 + 1 = 3. Volgens mij is dit de moeite waard om eens over na te denken met je collega's, met je team, met het MT......... het levert gegarandeerd minder stress op op korte termijn en duurzame inzetbaarheid op langere termijn. 

Uit de oude doos

Ik vind het oprecht zonde.

Zulke mooie en krachtige evenementen bij de Baak. En niets meer van te vinden in het archief, op de website. Ik zocht er tevergeefs naar. Via Google nog wel iets te vinden van mensen die verslag gedaan hebben .... maar niets van de organisator zelf. Hoe kan dat toch? Er is indertijd over gepubliceerd, maar waar is dat gebleven?

Zo gaat dat met content en nieuwe websites denk ik dan? Er moeten keuzes gemaakt worden? Maar wat is het toch jammer. Want er gaat zo veel verloren ....  en nieuwe mensen die komen werken gaan een wiel uitvinden .... dat er ooit al was. Klanten, mensen vol inspiratie ... die uit beeld raken door het verstrijken van de tijd .... Een vorm van kennis- en kapitaalvernietiging? Of gewoon de realiteit van vandaag?

Ik voel de behoefte het verleden, mijn verleden, mee te nemen naar de toekomst. Zeker als het gaat om kennis en kunde. Dus ik schijn met deze blog nog een keer het licht op het Dutch Innovation Seminar, DIS van de Baak. Een mega mooi event!

Het Dutch Innovation Seminar, een jaarlijkse terugkerend evenement dat rondom het thema 'innovatie' georganiseerd werd door 'mijn' Baak Blue team. De inhoud net zo innovatief als de vorm. DIS, sinds 2005 georganiseerd door het Baak Blue team met onder andere Menno, Roel, Coen, Marjolein in the lead.

En in 2007 mocht ik het stokje overnemen en heb ik met Albron als gast host het event bedacht en vorm gegeven. Een stokje dat ik in 2008 weer doorgaf aan Luuk waar Nabuur de gast host was. Stokjes doorgevend om het bedenken en maken van een groot event door te leren binnen de Baak organisatie. Ik weet niet meer of het stokje na 2009 aan iemand gegeven is ..... wanneer was het laatste Dutch Innovation Seminar bij de Baak?

Ik was er toen even niet meer bij omdat ik mijn kindjes kreeg. En ik ben bang dat het mooie en vernieuwende DIS kindje van Baak Blue, anders dan mijn kinderen, weinig licht meer gezien heeft  ......

Ik vind het oprecht zonde.

In memoriam
De Baak Dutch Innovation Seminar
Heineken (2005), Apple (2006), Albron (2007), Nabuur (2008)

The Renaissance Soul

Gister werd ik op dit boek gewezen door Marjon Bohre. Dit zou zo maar eens op mij kunnen slaan! Ik ben immers een Duizend Dingen Doekje en een Parelketting Rijger. Een Renaissance Soul zou daar prima bij passen. 

Want het blijkt dat het in de Renaissance helemaal niet zo gebruikelijk was om slechts 1 ding te doen. 1 functie te hebben. Dat de professionals van die tijd 'Met Andere Ogen' (ooit mijn blog voor de Baak) leerde kijken door de breedte op te zoeken. Van het leven, van werken. Helemaal zo gek nog niet! 

En zo worden die inzichten van toen nu nog gebruikt in bijvoorbeeld trainingen. De LEAP van de Baak is zo'n voorbeeld waar je een week lang de baan van je mede deelnemer gaat doen gedurende het leer programma. Even voelen hoe het is op die andere stoel. Nieuwe blikken op de werkelijkheid van de ander. Wauw: dat zal verruimend zijn! Ik snap niet dat bedrijven dit niet zelf massaal gaan faciliteren en inrichten. Kruisbestuiven. Intern en extern. Branche overstijgend. Ik heb dat zo geregeld volgens mij. En kan de begeleiding ook doen. Maar wel op zo'n manier dat ik het al doende weer wegleer aan de organisaties, zodat ze het snel zelf kunnen. Zonder mij. Eigenaarschap en zelfsturing dus, want daar geloof ik in. He, creëer al schrijvend een nieuwe dienst :-) 

Dit is het boek dus: ik ga het lezen! 

The Renaissance Soul, the guide to leading a creative, passionate, and multifaceted life—big enough to embrace all your dreams

Are you unwilling to settle on doing just one thing “for the rest of your life”? Do you jump at the chance to learn something new—or, after achieving success in one field, find yourself yearning for new challenges and looking around for something different to do? If so, you may be a Renaissance Soul. The Renaissance Soul is the first book devoted to this personality type, and in this updated edition—in paperback for the first time— author Margaret Lobenstine offers a life-planning strategy perfectly in tune with those who fear becoming “a jack-of-all-trades and master of none.” Discover how to design a vibrant, fulfilling life and how to:

• Manage your time the Renaissance Soul way

• Thrive on many interests without feeling scattered or overwhelmed

• Pursue your passions even if they “don’t pay"
• Carry your dreams forward no matter what your day job is

Above and Beyond

Schitterend mooi filmpje vanuit de veel brillen waardoor ik kijk. Kinderen op school. Innovatie binnen bedrijven. Creativiteit. Jezelf mogen zijn. Buiten de lijntjes kleuren. Ondernemerschap. Dus een 'must see' in het onderwijs, thuis en binnen het bedrijfsleven!

Vragen

Zojuist was ik in de supermarkt en vroeg om brood zonder E nummers. Omdat ik daar niet meer aan wil. Aan E. Op de markt bij de bakkers en bij de echte bakkers zelf is de vraag van de consument naar zuivere producten zonder gekke toevoegingen al langer doorgesijpeld. Want daar kan je nu best veel kopen. Lekker brood zonder E. Nog wel allemaal kleine formaat broodjes. Wat voor ons als gezin van 5 weer niet handig is. Maar goed. De weg wordt gelopen. De weg zonder E.

Alleen supermarkt bakkers zien het licht nog niet denk ik. Ze gaan de boot missen als ze niet snel schakelen!

De eigenaar van deze Plus Supermarkt pakte mijn vraag goed op en ging gelijk bellen met het hoofdkantoor. Ik stond er naast. Dikke 10 voor pro actief en de klant serieus nemen. Hij wist niet waarom er E nummers in de broden zitten, zo vertelde hij mij. Zijn vraag naar het waarom gaf een antwoord wat ik al verwacht had. Houdbaarheid. En op de vraag of deze supermarkt binnenkort ook brood zonder E nummers ging leveren kwam het antwoord nee. Nou heb ik daar mijn twijfels over want ik vermoed dat in afzienbare tijd ook supermarkt bakers brood zonder E nummers zullen gaan aanbieden. Dat vraagt een innovatie in het proces van brood bakken voor supermarkten. Maar slimme meisjes en jongens, van zeg 15 jaar oud, genoeg die daar in mee kunnen denken!

Mijn trigger om deze blog te schrijven gaat overigens niet over de inhoud. Alhoewel ik dat ook belangrijk vind. Het gaat over de ultieme kracht van een vraag. Mijn vraag aan deze man. Zijn vraag aan het hoofdkantoor. De vraag van het hoofdkantoor aan de broodbakfabriek. De vraag van de fabriek terug aan de broodbakker. De vraag van de broodbakker terug over het proces. Vragen. Vragen. Vragen. Naar het waarom. De gevestigde orde en de gebaande paden steeds opnieuw bevragen. Waarom? Om te vernieuwen. Om bewust elke keer opnieuw te kiezen. Om niet te verzanden in de weg die anderen gelopen hebben. Om niet blind te volgen en aannames te doen dat anderen de juiste weg bewandelen.

Welke vraag die er toe doet stel jij vandaag?

Duurzaamheid

http://www.duurzaamnieuws.nl/kamer-wil-duurzaamheid-op-lesrooster/

Je zou verwachten dat dit al lang ergens in de scholen een plek heeft anders dan het een onderdeel te maken van een lesrooster. 

En waarschijnlijk wordt er ook al veel gedaan maar mogelijk nog niet opgemerkt als "duurzaamheid"? Zoals lichten uit als je er niet bent, deuren en ramen dicht als de verwarming aan staat, misschien een dag allemaal warmere kleren aan en verwarming een standje lager?, het schoolplein schoonhouden, geen plastic op de grond, recycling van afval in de klaslokalen, en al dat??? Als je even met elkaar gaat zitten als onderwijsteam, dan kom je al snel tot voorbeelden die de duurzaamheidsgedachte als een vliegwiel kan laten gaan. Want volgens mij moet je het als school integreren in je dagelijkse doen en vooral laten en er geen vak van gaan maken. 

Maar de school moet zo veel ..... onlangs de muziek lessen, het vroeg vreemde talen onderwijs (vvto), voor ieder kind passend onderwijs bieden, pesten tegengaan, gezonde school, .... Zoooooooo veel! 

Begrijp me goed, de duurzaamheidsgedachte moet verweven zijn in een school en zichtbaar zijn in het doen en laten van iedereen, maar belangrijker nog de ouders planten de zaadjes! Zodat de school alleen nog wat water en zon hoeft te geven om het plantje te laten bloeien. Dus in plaats van 'de overheid die duurzaamheid op het lesrooster wil' een oproep aan jou als ouder: plant het zaadje, geeft het elke dag water en zon en de aarde zal je eeuwig dankbaar zijn! En als je niet weet hoe dat moet, dat zaadje planten, wees welkom om mij te contacten! 

Voetbal of basketball?

Vandaag kan ik wel 1000 blogs schrijven. Mijn hoofd en hart lopen over. Van het boek dat geschreven is wat ik ook geschreven had willen hebben: een verzameling van ideeën, ook de mijne, vergaard en gebundeld. Van de boeken die ik zelf kan gaan schrijven. Maar niet doe. Van onrechtvaardigheid en onrecht. Van irritatie en frustratie over talenten, energie, inspiratie die niet aangewend worden. Van oudere mensen die tegen studenten zeggen: "be aware of the change" ..... waarbij het zinvoller was geweest te zeggen "you ARE the change". Aangevuld met "en hoe kan ik jou helpen je rugzak te vullen en/of te verzwaren met alles wat je nodig hebt om toegerust te zijn voor jouw werkende morgen?"

Maar ik loop het meest over van het gesprek met de Dean van een universiteit die aangeeft dat zijn glas half leeg is. Ik schrik. Hij is de senior management laag die de wereld van morgen vorm moet geven? Ik schrik als we praten over wat allemaal niet kan. Budgetten die bepalen welke koers gelopen wordt.
Engagement is het sleutelwoord in de nieuwe strategie ... engagement met wie? "Met business". Oké, daar kan ik prima een rol in spelen. Ik vertel waar en hoe ik waarde kan toevoegen.

"Budgetten zijn er niet". Geen probleem, want als partner van een expat heb ik ingecalculeerd dat mijn financiële carrière een pas op de plaats zal maken. Wat niets zegt over mijn professionele ontwikkeling en de waarde creatie voor anderen hier in het buitenland. Het 1 staat los van het ander! En dat schijnt best lastig te zijn om te bevatten zo ervaar ik. Ik zou het wel weten als ik aan de andere kant van de tafel zat en iemand deed 'mij' in de aanbieding!

Mijn hart en mond roepen van nieuwe verbindingen -ja, ook met het bedrijfsleven!- anders dan de traditionele werkgever-werknemer verbinding. Ik pas niet op een Engelse loonlijst. Ben niet zo van hiërarchie en harken als organisatie structuur. De kans is groot dat ik daar zelf een hark van word. En ..... ik ben Rijnlands in hart en nieren, zeker na mijn loopbaan bij de Baak :-) Maar belangrijker nog dan dat: ik geloof oprecht dat ik als dedicated outsider meer waarde toevoeg dan als insider.

De aarde is niet vruchtbaar. "Long lasting relationships and business engagement", dat is waar de universiteit voor gaat. En lessen uit het verleden -waarbij externe business advisors met een zak geld weg gingen zonder 'waarde' achter te laten voor de universiteit- maken dat ze de nieuwe koers alleen aan willen gaan met mensen die contractueel verbonden zijn aan de universiteit. "Posities zijn er overigens niet op dit moment" ..... Tja. En wat zeg je dan?

De Engelse taal begint me te beperken. Ik schiet op de lat, maar het lukt me niet om in het doel te schieten. Begrijpen we elkaar? Misschien niet eens zozeer qua taal als wel qua inhoud. Wil ik basketbal spelen? Omdat ik denk dat dat is wat het bedrijfsleven en de universiteit nu nodig hebben? En blijft mijn gesprekspartner voetballen omdat ze daar al jaren erg goed in zijn? Ik gooi het over een ander boeg. "Volley-Voet-Bal zou ook kunnen", zeg ik, "samen compleet nieuwe sporten en speelvelden verkennen!?" De wereld van morgen is immers anders dan de wereld van gister, dus waarom ons laten beperken door dat wat al is?  Het blijft voetballen. Ik onderneem een laatste poging. "Dammen in het zwembad"?

Hoe krijg ik mijn visie op dit speelveld??!!

Ik ga het zien of en waar de ontmoeting toe leidt. Heb niet meer kunnen doen dan ik gedaan heb. Bij het weer naar buiten lopen kom ik M. tegen. Hij staat als business development manager op de loonlijst bij de universiteit, en is een jaar geleden aangetrokken om de contacten met het bedrijfsleven verder uit te bouwen. "Succes met voetballen", zeg ik. Hij kijkt me aan, "voetballen?" zegt hij, "ik ben aan t zwemmen!" "Vergeet dan je damstenen niet!", roep ik hem nog na. De liftdeuren gaan dicht. Ik hoop oprecht dat hij mij gehoord heeft.

Nightmare Competitor

Yesterday I had a cup of coffee with a lovely lady of a Management Centre in Poole. We talked about innovation and leadership programs. And about our children. About the gift of personal development while working or traveling abroad. It was raining outside. We didn't care! I told her about the strength of the Nightmare Competitor to use in an incompany innovation trainings. Cirque du Soleil is an example of a Nightmare Competitor and so is Easy Jet. And how powerful it could be to work with delegates from different company backgrounds and markets in an open innovation training. How often do you have the opportunity to have other eyes looking at your company, your work, your innovation or leadership issues? They will ask question nobody ever asked you before. Room to grow. You will have different perspectives for shore after a training like that! After a hour we went into the rain. I didn't care! I loved talking about my profession again. My work: I miss you!

De ramen moeten open

Met Femke -zie vorige blog- heb ik ook gesproken over Intern Ondernemen. Zo'n actueel thema op dit moment. Ondernemerschap is wat ons als bedrijvig Nederland te doen staat: dat is voor mij wel duidelijk. Je leest er ook steeds meer over. En voor jou ook herkenbaar denk. Zéker na het lezen van het interview met Femke Leemeijer.

Vanochtend heb ik ook weer een werkontbijt "Intern Ondernemen" voor Adecco verzorgd. Zoals ook eerder in Amersfoort en Wolvega -zie eerdere blog-. Een ontbijt en workshop voor de klanten van Adecco in de regio Arnhem e.o. dit keer. Om 6.30 uur zat ik in de auto op weg naar Burgers' Zoo. Leuk! Naar de dierentuin! Een aanrader als locatie overigens.

In een inspirerende omgeving met uitzicht op giraffen, hebben we gesproken over Intern Ondernemen. Boeiend! Burgers' Zoo schrijft in de brochure "Een reis om de wereld in een dag". Ik ben begonnen met "een reis naar en door Intern Ondernemen in anderhalf uur... hoe ga ik dat in vredesnaam doen, want over Intern Ondernemen raak je nooit uitgepraat!" Echt waar: volgens mij zijn we er nog lang niet over uitgepraat. Wat is het eigenlijk, waar dient het toe, hoe geef je er handen en voeten aan in je organisatie. Ik heb, op basis van alle gesprekken en ontwikkelingen, al wel de beslissing genomen om de training Intern Ondernemen (open en incompany te volgen bij de Baak) te lanceren in 2008. Want samen praten over Intern Ondernemerschap en ervaringen delen levert tóch het meeste op!

Intern Ondernemen

Ik kom net teruggereden uit Wolvega. Vanmorgen om 06.00 uur zat ik al in de auto op weg naar Friesland. Voor Adecco, eigenlijk namens Adecco want de werkontbijten biedt Adecco regionaal aan aan haar klanten -beetje kromme zin-, verzorg ik een werkontbijt -ik moet ook 2x lezen voordat ik deze zin snap....-. Waarom ik? Meerdere redenen. Bijvoorbeeld omdat ondernemerschap een speerpunt is binnen baakblue. Maar ook omdat ik het erg leuk vind om te doen! En dat is ws wel de allerbelangrijkste reden :-)

Dus. Vanochtend. Samen ontbijten om 08.00 uur en daarna met elkaar aan de slag tot half elf rondom het thema Intern Ondernemen. Erg leuk om te doen! Lekker die energie! En de werkontbijt-formule van Adecco werkt ook goed: samen eten, een inspirerende inhoud, netwerken, samen verder praten. Ik neem de deelnemers mee in mijn vragen om zo samen te kijken naar het fenomeen Intern Ondernemen. Bijvoorbeeld. Waarom is Intern Ondernemen ineens een hype? Doen we toch al jaren. We hebben het als Nederlanders uitgevonden! In de tijd van de Gildes en de Ambachten was dát wat we deden: ondernemen. Waarom dan ineens zo'n vogelvlucht naar dit onderwerp? Heeft het te maken met -het ontbreken van- innovatieve slagkracht, het binden en boeien van medewerkers, de wereld die sneller verandert dan de organisatie? Of gaat het om een interessante werkgever zijn voor de Generatie Einstein talenten die nu nog rond huppelen? Natuurlijk kijken we ook naar jou als mens in relatie tot de organisatiedoelen. Want dát is waar we als Baak expert in zijn. Hoe ondernemend ben je zelf eigenlijk? Tja. Niet onbelangrijk. Hét belangrijkst als je het mij vraagt. Verandering begint bij jezelf: jíj bent The Change. En ook. Sta jij als leider, als manager de interne ondernemers in de weg? Why should anybody be led by you? En zo heb ik nog wel 1000 andere vragen, want ben natuurlijk niet voor niks een Duizend Dingen Doekje ....

Dus ík ben er nog lang niet over uitgepraat! Hoop jij ook niet! Deel je anders eens wat jou bezig houdt, waar je tegen aan loopt? Leren we van elkaar.

Loesje over innovatie

Ideeën genoeg

Vanmiddag was ik bij het seminar van ING en Media Plaza. Het seminar was gekoppeld aan het boek dat die middag gepresenteerd werd: "Ideeën genoeg". Over slagvaardig innoveren in de dienstverlening. Leuk!! Weer eens wat anders dan innovatie in technologie/producten! En altijd goed om te horen dat we allemaal creatieve Willy Wortel capaciteiten in ons hebben. Dát roep ik ook al jaren, dus fijn als het door de U-bochtconstructie van ING weer terug komt. Wichert van Engelen -directeur innovatie ING- en zijn ING innovatieteam hebben de innovatiehanden ineen geslagen en samen het boek "Ideeën genoeg" geschreven. Waarom? Omdat ze heilig geloven in de U-bochtconstructie. Als een extern-iemand, intern iets zegt, dan wordt er áltijd naar geluisterd. Dus, voorzie externen van jouw teksten. En zie hier het boek. Geniaal toch?!

Ik heb "Ideeën genoeg" even doorgebladerd en het ziet er veelbelovend uit: leeszaam, praktisch, leuk. En vanmiddag was voor mij teasing genoeg om het boek ook daadwerkelijk te gaan lezen. Geen verhalen over hóe te innoveren, want ideeën zijn er genoeg. Geen best practices en ver van mijn bed show. Wél business cases en inspirerende sprekers van IBM en Postbank over implementeren. Want de kunst van innoveren is implementeren. Is commitment en involvement creëren in je organisatie. Ron van Kemenade -directeur Postbank- vertelde dat er bij innovatie 1000 punten te vergeven zijn: het 1000 punten model. Hoe verdien je punten? 1 punt voor een goed idee (want ideeën zijn er genoeg), 10 punten voor een overtuigend verhaal, 100 punten als je anderen weet te overtuigen door een winstgevende business case en 1000 punten voor een succesvolle implementatie. Zijn tip was de weblog van Guy Kawasaki met onder andere de 8 golden rules voor innovatie (ik heb ze dus gehoord van Ron, maar ze nog niet gevonden op blog van Guy.....wat een hoeveelheid aan info, moet ik nog eens gaan lezen!!).

Genoten heb ik van Adjiedj Bakas -trendwatcher- die met 8 trends de wereld van morgen liet zien. Hij nam ons mee naar Azië, glocalisering en nieuwe burgercollectieven. Naar het kunnen schakelen met 3 versnellingen: Ot & Sien, adhd en Vinex. Maar ook naar de terugkeer van religie en spiritualiteit en de gevolgen daarvan voor innovaties. Naar de post materiele economie ofwel de economie van genoeg, de economie van emotie, de economie van passie en geluk. Wat een geweldig vooruitzicht deze laatste: de economie van genoeg! Ik kan niet wachten.

Ik moet het boek dus zéker nog gaan lezen. Alleen ... hij komt op mn steeds hoger wordende boeken-lees-stapel te liggen. Naast die van New Rules New Economy van Kevin Kelly, Built to Last van Collins en Porras, Good to Great van Jim Collins, Als de leuning beweegt van Goos Geursen, Organiseren tussen Organisaties van oa Philip van Klaveren van Twynstra Gudde. Het boek van Mathieu Weggeman waar ik eerder over schreef moet ik óók nog lezen. En dan liggen er ook nog 3 Intermediairs, een Happinez, 2 Psychologie Magazines, Goodies (leuk, over duurzame lifestyle) en een Mind Magazine om te lezen. Ehhhhh ....... een leesweek instellen is niet zo'n slecht idee denk ik. Alhoewel, een week, ga ik het daar wel in redden? Want Harry Potter wil ik dan óók nog uitlezen. Hoe doen mensen dat toch vraag ik me af. Hoe, en vooral wanneer, lees jij in vredesnaam al die boeken en tijdschriften?

Beroep: ParelKetting-Rijger

Ik was vandaag op het Bio Business Event. Nu viel dat enigszins tegen, omdat het meer om recruitment dan om business ging. En ik heb al een leuke job. Het gesprek terug in de stoptrein naar Utrecht was dan ook des te boeiender. En eigenlijk viel toen ook het Bio Business Event op zn plek.

Mijn collega-op-sabbatical steekt zijn mening niet onder stoelen of banken: "het is tijd om je visie én focus te verwoorden én te communiceren, bijvoorbeeld op je weblog!". We waren net weg van station Amsterdam Rai. Ik zou wensen dat de NS op dát moment een vertraging aankondigde. Helaas, we reden op tijd. En zo kwamen we ook al snel te praten over mijn assets. Ik weet niet meer bij welk station dát was. Maar wat toevallig zeg! Daar kwam het gesprek ook op met mijn collega-van-levenswijsheid een kleine week geleden. Misschien toch geen toeval? En naast alle positieve assets die ik volgens hem heb, signaleerde mijn collega-op-sabbatical ook ontwikkelpunten. Dat was in de buurt van Breukelen. -Ik kan ook zeggen negatieve assets, maar dat is not done in trainingsland: het zijn ontwikkelpunten.-

Zo! Dat zet je weer even op scherp! "Maar wat zijn die assets dan?", hoor ik je nu vragen. Daar ben ik dus ook eens goed over gaan nadenken. En vul gerust aan als je daar behoefte toe voelt. Want ik ben er nog niet helemaal uit. Een kenmerk van een Duizend Dingen Doekje is nu eenmaal dat ie al snel 1000 assets denkt te hebben. Maar goed, een paar dan: "tot de essentie komen/analytische/scherp, kritisch en out-of-the-box vragen stellend, kansen zien, passie, verbindend, communicatief sterk, lef". En een ontwikkelpunt is om een teleurstellende ervaring om te zetten in een kans, in kracht. En ook leiderschap tonen bij het uitdragen van een visie. En óók om een focus aan te brengen. En laat dat nou net dé uitdaging zijn voor een Duizend Dingen Doekje, die diep in zn hart een focus op "alles" wil hebben.

Dus. Ik heb een carrière switch gemaakt. Vandaag. Op basis van het gesprek van onlangs én dit gesprek in de stoptrein naar Utrecht. Ik denk dat het bij station Maarssen was. Ik heb een nieuw beroep: ik ben ParelKetting-Rijger. Ik zoek dus parels. En dat is makkelijk want die zijn er genoeg, geloof mij. Vandaag op het Bio Business Event bijvoorbeeld. De ene parel na de andere heb ik gevonden. De een was nog mooier dan de ander. Sommigen wisten het niet eens. Zaten nog in de schelp. Maar dan, dan heb je de parel, en dan? En daar komt het uitdagende van mijn beroep: het rijgen van de parelkettingen! Want ik ben niet voor niets een ParelKetting-Rijger. En juist dat rijgen is best wel lastig... Parels stralen namelijk al zo sterk van zichzelf, dat er minimaal 1000 redenen moeten zijn om zich aan een ketting te laten rijgen. Er zijn 1000 argumenten nodig om de parels te laten zien dat ze samen nóg mooier en krachtiger kunnen worden. Nóg meer kunnen stralen. Dat het fijn is om een parelketting te zijn. Dat veel verschillende kleuren parels de parelketting nóg mooier maken. Dat de verbinding met de andere parels in de ketting extra glans geeft aan je eigen parel. Dat de wereld gebaat is bij een parelketting, mogelijk minder bij losse parels. En dat een parelketting ook wel eens kapot gaat, en dat dat oke is: dat je dan nieuwe kettingen kan rijgen.

En dan? Dan ben ik maar wat blij dat ik een Duizend Dingen Doekje ben. Dat ik denk 1000 assets te hebben. Dat ik 1000 argumenten weet, dat ik 1000 kansen zie, dat ik 1000 parels ken, dat ik 1000 rijgdraden heb. Want die zal ik allemaal nodig hebben bij het rijgen van de parelkettingen. Wat een uitdagend nieuw beroep heb ik!

"Marketeers hebben weinig passie"

Ik heb vorig jaar gereageerd op deze stelling op MolBlog. De stelling was gekoppeld aan een artikel in Adformatie.

Volgens mij nog steeds een zeer actueel thema in marketing land: passie! Uit de oude doos dus.

Jan Peter van Doorn schrijft in Adformatie:
‘(Marketing is) steeds meer van hetzelfde, nauwelijks innovaties, weinig eigen visie, weinig passie. En laten we ook niet vergeten dat de grote vernieuwingen van de laatste decennia niet zijn ontstaan vanuit een marketingperspectief, maar vanuit een logistieke, technologische of operationele invalshoek. ‘Marketing is verworden tot niets anders dan het creëren van een hoge "entry barrier". Hoge entry barriers mogen dan bestand zijn tegen geld, macht en powerplay, ze zijn niet bestand tegen vindingrijkheid, originaliteit, passie, ziel en zaligheid. Zeg maar de antimarketinggedachte. Voorbeelden daarvan tref je aan op zolderkamertjes, in kleine achterafstraatjes, in de zogenaamd minder ontwikkelde landen, en op internet. Daar worden barrières geslecht en de consument vindt het nog leuk ook.’

De stelling: 'Marketeers hebben weinig passie".

Mijn reactie:
"Wat lekker om iedereen in hokjes te duwen zeg. Is zo makkelijk. Kan je tenminste iets algemeens roepen over een beroepsgroep zoals "ze hebben weinig visie, ze hebben weinig passie, ze innoveren niet". Maar wie is "ze"? Ik herken me nooit in die algemeenheden. Misschien ligt dat aan mij. O ja natuurlijk, de marketeer is ook eigenwijs. Apart eigenlijk dit hokjes denken, want roepen we niet al jaren met zn allen dat dé consument niet meer bestaat? In mijn ogen bestaat dé marketeer ook niet. Maar ik wel. En ik heb passie, visie en ik innoveer. En ben ook nog eigenwijs. Dus, wáár hebben we het over?? "

Continovatie

Wat een krachtig woord! Mag wat mij betreft opgenomen worden in het Groene Boekjes voor Leiders. En als dát boekje nog niet bestaat, dan hebben we nu het eerste C-woord al aangeleverd.

Continovatie werd ingebracht in mijn gesprek over Strategie met een directeur Marktstrategie & Organisatieontwikkeling uit de Zorg. Hij vertelde dat hij het woord Continovatie continue gebruikte in zijn organisatie: in korte tijd door fusies en overnames uitgegroeid tot een bedrijf met duizenden medewerkers.

Continovatie = Continueren + Innovatie

Dát was hoe hij keek naar de strategische vraagstukken van zijn organisatie. En veel organisaties zullen deze vraagstukken herkennen. Innovatie is aan de orde van de dag, de externe omgeving schreeuwt om innovatie. Het strategische speelveld verandert en innoveren lijkt een sleutel. Alleen ...... innovatie inbedden in de cultuur van de organisatie is helemaal niet zo makkelijk. Continuïteit is waar een gezonde organisatie op drijft. Innoveren en continueren lijken soms haaks op elkaar te staan. Of niet?

Continueren is doen wat je doet, wat je organisatie al tijden doet. Is een omgeving waar de medewerkers zich veilig voelen, waar gebaande paden worden bewandeld. Is de waarde creatie voor stake- en shareholders waarborgen. Continueren vraagt een specifieke leidersschapsstijl. Om medewerkers die de "back-bone" zijn van een organisatie. Mensen die beheersen, bewaken en cognitieve afwegingen maken, die ervoor zorgen dat de continuïteit niet in het gedrang komt.

Innovatie is chaos, is onrust, is verandering. Is ook creativiteit. Is geel. Is emotie. Is wandelen buiten de gebaande paden. Is onzeker. Is een andere manier van werken, leidinggeven en organiseren dan voorheen. Innovatie is gek, is anders, is onderuit gaan en daar van leren en weer door gaan. Innovatie is wars van regels, gaat voor een paradigma shift en kijkt naar wat niet logisch is. Innovatie sluit allianties en netwerkt, creëert kansen.

Is Continovatie een droom die ooit uit gaat komen?

Innovatie in Nederland

Dutch Innovation Seminar

Een platform waar Nederland zich jaarlijks manifesteert op het gebied van Innovatie. Na Heineken met de Beertender in 2005, was het podium in 2006 voor Apple met de ipod.

Toonaangevende en inspirerende sprekers geven hun visie op Innovatief Nederland. Onderwerpen die aan bod komen zijn "hoe combineer je slimme technologie, de kracht van eenvoud en de creatieve mens als ingrediënten voor succesvolle innovatie?"

Het Dutch Innovation Seminar 2006 (DIS) werd op 5 oktober georganiseerd door De Baak Management Centrum VNO-NCW en aangeboden door Apple. Kijk en beleef DIS 2006 nogmaal op www.debaak.nl/dis.

De voorbereidingen voor DIS 2007 zijn gestart. Noteer vast 4 oktober in je agenda voor Dutch Innovation Seminar 2007.