Het systeem werkt niet meer

Schitterende blog van Annemie Schuitemaker! De volledige tekst is hier te lezen. Dit (zie hieronder in cursief) deel uit haar blog spreekt mij enorm aan en zou ik zo zelf geschreven kunnen hebben. Uit het hart gegrepen dus! En ik hoop dat het je inspireert en aanzet tot anders denken. "Bekijk het ook eens .... van de andere kant". Misschien zelfs het experiment wat ze beschrijft gaan doen? Er over nadenken zoals Annemie zegt is mogelijk stap 1, maar ik nodig je uit het ook daadwerkelijk te gaan doen. En in het doen te gaan ervaren wat het je kan brengen. Als mens. Als organisatie. Ik denk graag mee, want zie enorm veel kansen in de combinatie van de rennende 30 ers en de zoekende 50 ers (ouder mag ook). 

Het systeem werkt niet meer

Het systeem waar wij onderdeel van zijn, barst uit zijn voegen, we werken 24/7, we zorgen 24/7, we zorgen voor maatschappelijk verantwoord bezig zijn, onze doelen zijn hoog. De werkdruk stijgt, en de werkstress, maar ook de privédruk en de privé stress. De relatie tussen werk en privé is overigens een belangrijke oorzaak voor de werkstress, blijkt uit een recent onderzoek van Arbo Unie en HR Praktijk.

Maar doen we ons dat zelf aan? Dus…. de dertigers rennen zich suf en de 50 ers zoeken zich suf….

Tegelijkertijd lees en zie ik deze week veel over de werkeloosheid onder 50 plussers ernstigee vormen aanneemt. Ze soliciteren zich suf, maar worden nergens aangenomen. Dan is het antwoord toch eigenlijk heel simpel. Claudia Filsinger geeft het al jaren aan, slowing down en gearing up voor jonge moeders met kinderen en ook vaders. Laat de dertigers een stapje terug doen als ze willen, geen 'up –or-out' maar 'step aside - slowing down' en later weer 'gearing-up'. Een vijftiger en dertiger samen. De dertiger neemt het ouderschaps- of vaderschaps – of zorgverlof en de vijftiger neemt e.e.a. over met de ouderwetse duo baan, of welke constructie je ook kiest. Dan hebben we het beste van twee werelden. Dat kan snel en op korte termijn gerelde worden, de vijftiger heeft mega veel ervaring, zit niet in de spitsuur fase van het leven en kan zijn kennis gelijk inzetten. Dus 1 + 1 = 3. Volgens mij is dit de moeite waard om eens over na te denken met je collega's, met je team, met het MT......... het levert gegarandeerd minder stress op op korte termijn en duurzame inzetbaarheid op langere termijn. 

Andere werkelijkheid

Ik vind het jammer dat ik er niet bij kan zijn als Claire Boonstra op het podium staat om verder te praten over "hoe de nieuwe generatie voor te bereiden op het leren in een snel veranderende en uitdagende wereld". Wat mij aansprak in een eerdere presentatie van haar bij TEDx was de oprechtheid waarbij ze aan het einde vertelde over haar roeping. Een roeping waar ik me 100% in herken en graag mijn bijdrage aan wil leveren. Jarenlang heb ik gewerkt met volwassenen in hun persoonlijke en organisatie ontwikkeling vraagstukken. Dat wat mij altijd raakte was de echtheid van mensen, de glimp van passie, het moment dat iemand zijn/haar kern aan leek te raken. Het moment dat het ging over waarde toevoegen. Dat 'carrière maken' in het teken kwam te staan van anderen ondersteunen in "be the best YOU, you can be". Dat 'organisaties' wegvielen en het ging om 'mensen'. Ontroerend was het moment dat iemand raakte aan het kind in zichzelf.

Op dit moment werk ik in Engeland met kinderen en jong volwassenen in een leeromgeving die we 'school' noemen. Best even wennen na de grootsheid van organisaties :-). Claire heeft het in haar TEDx presentatie over de CITO toets in Nederland. Over een voorbeeld uit die CITO toets dat het taalbesef van een kind beoordeelt aan de hand van het 'warm' of 'koud' kiezen bij een plaatje van Iglo. Wat een schokkend besef dat er een goed en een fout antwoord mogelijk is ...  In wiens werkelijkheid is het 'goed' dan wel 'fout'? Beide antwoorden kloppen, het is maar vanuit welke bril je kijkt! Wat leert een kind op het moment dat het antwoord anders is dan volwassenen bedacht hebben? Wat schieten wij er als maatschappij mee op als iedereen hetzelfde gaat denken omdat het schoolsysteem zo ingericht is? Wie lost met andere inzichten de problemen van morgen dan op? Wil ik me ergens over opwinden: DAN IS HET HIER WEL OVER!  Ik heb ook 2 jongetjes wiens 'anders denken & doen' ik koester en stimuleer: hoe gaat dat straks als ze naar school gaan en in HET patroon moeten gaan lopen? Is de 'Peer Group Pressure" op die leeftijd sterker dan de eigen-heid van een kind? Ik houd mijn hart vast!

De vernieuwing die we vragen en zoeken voor de Wereld van Morgen, de uitdagingen waar we voor staan geven we door aan de volgende generatie. Kinderen die nu nog op school zitten. En wat geven we ze mee als bagage? Om toegerust te zijn voor deze immense uitdagingen die we nu nog niet eens kunnen overzien? Hoe kunnen wij de nieuwe generatie voorbereiden op hun toekomst?

Ik wil mijn steentje bijdragen. In het groot en in het klein (ehh .....vanuit welke werkelijkheid?) en moet gelijk denken aan het schitterende lied "ik heb een steen verlegd'. .....

Daarom was ik afgelopen week bij de presentatie van Young Enterprise in Poole waar jonge scholieren (12-16) hun 'enterprise' aan de jury presenteerden. De winnaar van onze County (Dorset) dingt in juli in London -samen met de andere County winnaars- mee naar de UK titel. En die mogen vervolgens Engeland vertegenwoordigen in het internationale veld van scholieren die een eigen onderneming gestart zijn. Voorafgaand aan de presentatie kwam elke groep bij mij langs voor een generale repetitie en feedback. Sommige zelfverzekerd, snelle praters, andere timide, stotterend, zoekend naar woorden. En zo ben ik morgen op een school om met 14-16 jarigen te praten over 'Employability'. En vrijdag in gesprek met zo'n 80 aanwezigen over 'hoe meer ondernemerschap te creëren in je organisatie'. Een mooie gelegenheid om naast het systeem dat 'organisatie' heet ook het 'school' systeem te benoemen als veroorzakers voor het gebrek aan ondernemerschap :-)

Ow, Claire: het lijkt me fijn je eens op een ander moment te gaan ontmoeten dan 16 april! Ik wens je veel toehoorders maar vooral believers wiens roeping de jouwe is!

The future generation

Just read this on Twitter. The article raised a lot of questions. Questions I worked with in the Netherlands at de Baak. Can current management meet future challenges? Can current management be trained to meet future challenges? And ... can current management, with the values and believes they have, work with the new generation on career management?

"Our research past and present has shown that many managers believe young people lack the necessary workplace skills and employability traits required by organizations today".

Wow, that is a tricky one if you believe this is true. Are you a manager who thinks like this? May I suggest that you try to see it differently? After all, what has formed this belief that you have? How do you then interact with the new generation if you think this is true?

Your way is the only way?

Be aware of the threats. You are not the future! They are!

And with their skills they will invent new school leadership! They will have to, because the challenges they have to deal with can't be dealt with by old school management. Young people will be pushed in the 'old school management' way of thinking if you, being a manager, are not aware. Maybe it will be easier to manage that on the short term, but it won't help your organisation to meet future challenges.

I believe young people have all the skills and traits they need! Creating another future means doing things differently than you did before. Young people bring those "different things" into your organisation. Embrace it!

Generaties en leren

Bij de Baak hebben we programma's voor 20'ers, 30'ers, 40'ers en 50'ers. Volgens mij nog niet voor 60'ers, 70'ers, en verder. Een kans! Gat in de markt! En zo hebben we ook nog niets voor 10'ers. Past ook niet in het merk. En is ook minder kansrijk voor de Baak. Maar als je kijkt naar 'van Etter tot ...' op TV, de Engelse variant, dan is het wél een uitdaging .... én ik houd van uitdagingen :-).

Ik heb zelf ook het programma 30'ers doorlopen bij de Baak. Als deelnemer heb ik er meerdere blogs over geschreven. En alle generatieprogramma's spelen in op vergrijzing, verjonging, vergroening of hoe we het ook willen noemen. Schijnbaar is het écht waar dat generaties hun eigen vraagstukken en dilemma's hebben. Leeftijdgebonden. Aan de ene kant snap ik het wel. Aan de andere kant ... Apart dat het nog steeds bestaat: speciale programma's voor mensen van dezelfde leeftijd. Want de vraagstukken in organisaties gaan toch juist over hoe je de 'waarde' van oud (loyaal, al lang in dienst, mogelijk enigszins vastgeroest) én jong (snel, vernieuwend, liever geen binding) kan verbinden. Op zo'n manier dat ze elkaar versterken. Oud leert van jong en jong leert van oud. Dan moet je vooral géén leeftijdkaders gaan zetten. Geen programma's voor afgebakende leeftijden. Wél een leergroep voor alle leeftijden. En dan kijken wát je van elkaar te leren hebt. Generatieleren gaat toch over bruggen slaan tussen generaties?

Ik zou bijvoorbeeld de 'meester-gezel gedachte' weer nieuw leven in willen blazen binnen organisaties. Maar wel in een andere vorm dan vroeger, want in de Wereld van Morgen is de meester de gezel en omgekeerd. Jong is meester in nieuwe media. Oud is meester in levenswijsheid. En omgekeerd. Rollen wisselen elkaar continue af. Je moet dus wel durven, want ook 'senioriteit' krijgt ineens een hele andere betekenis -misschien verliest het wel betekenis- als je de rolwisseling serieus neemt. Maar dát is ook een aspect van generatie en leren: lef hebben!