Alle wijsheid ligt op straat

Working at de Baak

2012-01-24T14:10:00.001-08:00

De Baak – one of Europe’s leading leadership developmentinstitutes

De Baak has been training and developing the businessleaders of The Netherlands for 60 years, since 1948. It is the leadinginstitute for personal, management and leadership development in TheNetherlands and one of the foremost institutes in Europe. Through creativelearning and development we enhance the skills of our clients to excel asleaders, on a personal as well as on a business level.

Our clients have high expectations of us and the services wedeliver. They expect nothing but the best through a combination of expertise,entrepreneurship, and creativity.

To achieve this goal, we attract outstanding professionalswith an open and creative mind. People who want to share what they themselveshave learned within a business environment. People who are not afraid ofthinking in creative solutions, and in terms of new business initiatives.

In return we provide our people with an open,entrepreneurial and creative environment in which they can thrive and flourish,professionally as well as personally.

Read more about de Baak on the IEDP website.

Vitale organisaties

2012-01-24T13:45:00.000-08:00

Een van de dingen waar ik energie van krijg is praten met mensen en daar een artikel, blog over schrijven. Zo ook weer -voor de Baak- met Henk Voormolen van Albron. Lees hier over ons gesprek! Over responsiveness, ondernemen, het nieuwe werken en de stijgende leercurve door nieuwe bloedgroepen.

Enneagram deel II

2012-01-18T04:21:00.000-08:00

En de verkorte test geeft dat ik een 7 ben .....

gratis enneagramtest

Waarbij "gezond niveau":
"Worden gemakkelijk begaafde presteerders, generalisten die veel verschillende dingen goed kunnen: multi-getalenteerd. Praktisch, productief, gewoonlijk vruchtbaar, kruisbestuivende interessegebieden."
En "ongezond niveau":
"Niet in staat te onderscheiden wat ze echt nodig hebben, worden hyperactief, niet in staat "nee" te zeggen tegen zichzelf, storten zich in continue activiteit. Bang om verveeld te zijn: in permanente beweging, maar doen teveel dingen—veel ideeën maar weinig uitwerking ervan.

Enneagram

2012-01-18T03:45:00.000-08:00

free enneagram test
Maartje had het hier over tijdens Meet thé World van de Baak in Noordwijk (ik was een dagje ingevlogen). Elke dag krijg je een wijsheid van het Enneagram type dat je bent. Ik heb de test wel eens gedaan en was toen redelijk hoog op de 4. Ga het nog eens goed lezen, maar heb zo'n vermoeden dat ik, nu ik in Engeland woon, alleen nog meer 4 aan het worden ben .... weet niet of ik en de anderen daar blij van gaan worden ....

Female Leadership!

2012-01-10T12:42:00.000-08:00

5 jarig jubileum

2012-01-10T12:04:00.000-08:00

Ik feliciteer mijzelf met mijn 5 jarig jubileum! Mijn blog bestaat 5 jaar.
Hieronder de eerste echte blog die ik in 2007 schreef. En voor de statistieken:
2007 - 55 blogs
2008 - 33 blogs
2009 - 17 blogs (je ziet dus wanneer mijn kindjes geboren zijn ... in 2009 en 2010 :-)
2010 - 14 blogs
2011 - 37 blogs

De eerste keer

Mijn geheugen is een zeef. Waarschijnlijk omdat mijn hoofd vaak al zo vol is van meningen, visies, ideeën, kansen en nog wel 35.000 andere gedachten. Ik gebruik mijn zussen en vriendinnen dus vaak als archief. "Weet jij nog .....?" En ja, ze weten vaak meer dan ik. Want zouden ze nog weten van mijn eerste keer? Ik denk het wel, want in onze vriendschappen deel ik alles, dus ongetwijfeld hebben ze mijn verhalen en dilemma's over die eerste keer opgeslagen. En ongetwijfeld heb ik dus mijn eerste keer zoenen met ze gedeeld. Mijn eerste werkdag weten ze ongetwijfeld ook nog wel. Mijn eerste keer een huis kopen, een auto. Momenten die ik al snel weer vergeten ben, maar die altijd samen gegaan zijn met twijfel. Dát weet ik nog wel. En dan nu mijn eerste keer bloggen. Ongetwijfeld vinden ze het leuk om mee te lezen .... Maar ik twijfel. Ga ik het met ze delen? Deze eerste keer? Waarschijnlijk wel, maar nu nog niet.

Spelend leren

2012-01-10T11:56:00.000-08:00

Ik kwam een interessant artikel tegen! Over de opvolger van de ' social media hype'. Lees maar eens. Hieronder alvast wat highlights.

"Er is altijd veel belangstelling geweest vanuit de psychologie en de biologie als het gaat om de rol van spelen in onze ontwikkeling en het omgaan met nieuwe situaties. Een van oudsher belangrijke functie van spelen is het aanleren van vaardigheden die essentieel zijn om te overleven. Vechten, jagen, rennen, maar ook sociale vaardigheden zijn altijd onderdeel geweest van ons spelen. Spelen vraagt ook vaak om samenwerking, een erg belangrijke vaardigheid in ons dagelijks werk.

“Today’s work is the modern version of hunting and gathering; and just as in the past, playful exploration of the environment aids learning and allows for the development of behavioral versatility.” (René-Marc Mangin, Ph.D. Why Play Matters: The Case for Play in Organizational Transformation)

Er wordt ook wel gezegd dat de aan- of afwezigheid van ‘spelen’ in organisaties een goede graadmeter is voor de emotionele gezondheid van de organisatie. Het onvermogen om te spelen wordt vaak gekoppeld aan de behoefte om te controleren. Het is lastig om plezier te hebben wanneer je alles wilt controleren."

Profielfoto

2011-11-24T08:19:00.001-08:00

"Als je met jouw foto enthousiasme, vlotheid, jeugdigheid, etc. wil communiceren, dan zijn die elementen duidelijk aanwezig. Technisch is er wel verbetering mogelijk. Plaatsing binnen het kader kan sterker, de rode baan boven je schouders leidt wat af, het licht is nogal hard en jouw ogen zijn (daardoor) minder prominent, de shawl maakt je iets minder toegankelijk. Kortom wel wat "room for inprovement" voor meer impact. " Aldus Willem van der Vlies. Willem is expert! Hij spreekt en adviseert over sterke profielfoto's en het belang er van op Internet & als je social media gebruikt voor business opportunities ..... Ik ken nog wel wat foto's die beter kunnen!!! Doe er je voordeel dus mee. O ja, beoordeel je foto niet zelf, laar dat maar aan anderen over: je bent niet objectief!

Music

2011-11-23T12:13:00.001-08:00

My famous ex Baak college! You must see this!

The future generation

2011-11-23T07:10:00.001-08:00

Just read this on Twitter. The article raised a lot of questions. Questions I worked with in the Netherlands at de Baak. Can current management meet future challenges? Can current management be trained to meet future challenges? And ... can current management, with the values and believes they have, work with the new generation on career management? "Our research past and present has shown that many managers believe young people lack the necessary workplace skills and employability traits required by organizations today". Wow, that is a tricky one if you believe this is true. Are you a manager who thinks like this? May I suggest that you try to see it differently? After all, what has formed this belief that you have? How do you then interact with the new generation if you think this is true? Your way is the only way? Be aware of the threats. You are not the future! They are! And with their skills they will invent new school leadership! They will have to, because the challenges they have to deal with can't be dealt with by old school management. Young people will be pushed in the 'old school management' way of thinking if you, being a manager, are not aware. Maybe it will be easier to manage that on the short term, but it won't help your organisation to meet future challenges. I believe young people have all the skills and traits they need! Creating another future means doing things differently than you did before. Young people bring those "different things" into your organisation. Embrace it!

Wat doe je er mee?

2011-11-17T07:56:00.001-08:00

Mijn artikel over Female Leadership is 227x gelezen zie ik .... benieuwd hoor! Wat hebben deze 227 mensen gedaan met wat ze gelezen hebben? Heeft het gerendeerd? Doen en/of denken ze nu misschien anders dan voordat ze het artikel lazen? Helaas hoor je daar weinig over en dat is toch wel jammer hoor .... Dus, kruip zelf eens in de pen en reageer! Met dank.

Ondernemen in Engeland

2011-11-17T07:32:00.001-08:00

Blog geschreven voor Talent voor Ondernemen. Lees maar eens!

Ik verkondig altijd dat ik een ondernemer ben. Niet dat ikhet echt was hoor, want ik werkte in loondienst, maar in mijn werk stond ikbekend als ‘ondernemend’. En daar was ik het grondig mee eens! Daarnaast werkteik met groepen op dit onderwerp, dus alles klopte. En ik wist dat het er eensvan zou komen: ZZP’er worden. Al jaren hing het ergens in de lucht. Alleen waardie lucht zou zijn, dat had ik nooit kunnen bedenken. En dat die lucht ookzwart, donker, gestippeld kan zijn, was ook niet in me opgekomen. Want wat wilhet geval? Sinds augustus woon ik in Engeland. En ik ga hier mijn businessopzetten ….. Oeps, dat is even iets anders dan in Nederland. Niet alleen datveel hier ook echt Anders is en werkt, maar ook IK ben anders … Ik ontdek evenniet zo veel ondernemerschap meer in mijzelf. Alsof ik niet meer weet hoe hetwerkt. Kan me soms niet eens verstaanbaar maken. Dat is een raar fenomeen.Schijnbaar heb je jezelf echt compleet opnieuw uit te vinden in een nieuwecontext. Wel ondernemerschap optima forma eigenlijk …. vanuit niks beginnen.Als ik er zo naar kijk, dan begint de lucht al wat lichter te worden.Ondernemerschap kent een fasering: ik start in fase -4, een fase die weinigmensen meemaken misschien. Wauw … wat een kans! He, gelukkig, ik heb weer ietsgevonden van de ondernemende Marianne!

Flexible Working (FW)

2011-11-09T06:40:00.000-08:00

my first blog in English ... let's say it is different :-)In Holland we call it "Het Nieuwe Werken" or HNW. And it is hot! I was curious about it in the UK, so when I attended my NLP training last week, I asked my colleague trainers about this Flexible Working phenomenon in England. It took a while to understand each other. That was a signal. Without jumping to conclusions, I sense that the mental part of Flexible Working needs attention. In Holland and in England. Maybe the physical/technical part as well, but that is not what I'm interested in. I am passionate about the attitude towards Flexible Working, the changes in behaviour, beliefs and values. For the employees as well as for the employer. The type of leadership it requires. FW needs new ways of thinking, new ways of organizing. It doesn't know traditional subordination, power and hierarchy models. Fewer rules and procedures are necessary .... oops, if you look at it that way, many companies must deal with great human capital issues before making Flexible Working work. Freedom, responsibility, results and trust are key words! But what to do with this knowledge? Where to start? Maybe we can start by sharing our experiences! Nobody knows as much as we all. 'Crowd-sourcing' is what I call it. So, let me start. My experience is that, as an employer, you have to know WHY flexible working will be Necessary for you with a capital N! Introducing FW comes with huge cultural, organization changes; do you need to put your organisation in this stormy weather? And as an employee, an important question to ask yourself is: WHAT do I need (support, leadership, connection, etc) to work flexible? You will have to stand up, take the lead in making it work for yourself and your company. This employee part is an important one, therefore: I suggest coaching will help. Why? Because you will have to look inside yourself and be honest. To yourself, your manager, your collegues. FW is all about trust. Am I trustworthy while working at home? Do I trust my manager? FW is all about freedom. Do I feel comfortable having so much freedom? What about the feeling of guilt? How to deal with that? Guilt always comes together with freedom, that I know for sure. Flexible Working: how do I have to behave different, what are my beliefs and values towards working, etc.? Looking forward to your experiences!

Dat is raar?!

2011-10-26T05:41:00.000-07:00

Vandaag doe ik een telefonisch interview met Henk Voormolen van Albron over vitale organisaties. We kennen elkaar van 2007 toen Albron host was van het Dutch Innovation Seminar bij de Baak. Een impressie van het inspirerende en natuurlijk zeer vitale gesprek, kan je gaan lezen in het online Coachingsmagazine van de Baak. Ik herinner me dat de contacten met Albron in 2007 ook al zo inspirerend waren. En nu weer. Dat is fijn werken! Om wat achtergrond aan het artikel te geven, bedacht ik me mijn eerder geschreven blogs na te lezen uit 2007 -en wat ben ik dan weer blij met mn blog!- over de voorbereiding op DIS 2007 en de dag zelf. Zoeken, zoeken, zoeken ... maar ik kan niets vinden! Dat is toch raar! Heb ik daar dan niets over geschreven? Googlen levert ook te weinig op: zelfs niet op de Baak website. Ik snap er echt helemaal niets van!!!

Leiderschap 21e eeuw

2011-10-18T01:35:00.000-07:00

Wat een gemiste kans! Ik lees net op Twitter een bericht over een collegereeks van Nyenrode. Leiderschap in de 21e eeuw. Vol interesse kijk ik wie er gaan spreken. Bekende namen: Menno, Mathieu, Jeroen, ... maar ... waar zijn Maria, Anja, Jolanda en zelfs Marianne? Waarom alleen onze mannelijke collega's op het spreekgestoelte, verhalend over Leiderschap? Daar waar, lees mijn eerder blogs maar eens, het juist in de 21e eeuw zal gaan over vrouwelijk leiderschap. Time for change! Ik ga de BV IK maar weer eens nieuw leven inblazen, om op die manier mijn bijdrage te leveren. Wat ga jij doen?!

Dorset writing girl

2011-09-24T02:18:00.000-07:00

Het is vandaag zaterdag. Eigenlijk zijn alle dagen hier gelijk. Komt denk omdat ik nog niet echt ' structureel werk'. Wat dat ook moge zijn in deze tijd van het nieuwe werken. Maar goed, waarom het ook is wat het is, het onderscheid van werkweek en weekend kan ik niet vinden in mijn gestel. Manlief is nu beneden met de kinderen, ik ben een ochtend boven aan het werk. Schrijven dus. Heerlijk! Zojuist een artikel geschreven voor "Wijs" over schuldgevoelens van ouders. Dat was leuk om te doen! Het smaakt naar meer. Kom maar door met die schrijfklussen! Prima te doen vanuit Engeland. "Marianne, wanneer ga je nu eens een boek schrijven", vraagt Mieke. Tja, de tijd zal het leren ...

Dorset girl

2011-09-19T00:41:00.000-07:00

Het is zo ver: we wonen in Engeland. Kan het soms nauwelijks bevatten, maar als ik in mn Engelse auto rijd aan de 'verkeerde' kant van de weg, dan kan ik er echt niet om heen. En als we 2x per week meedoen met de Toddlers groep, Julian, Casper en ik, dan is het ook wel heel echt. Je zou hier als ouder, moeder eigenlijk want vaders ben ik nog niet tegen gekomen ..., full continue met de kinderen Toddlers bijeenkomsten, voorlezen in de bieb, zwemmen met de baby, dansen en zingen, pre schools, kunnen bezoeken. De week is dan om voor je het weet. Weet nog niet helemaal of ik zo mijn tijd hier wil gaan doorbrengen, dat zal de tijd leren. Leren doen wij hier goed: Engels! Met de dag beter, snel hoe dat zo gaat. Julian zingt " Little Black Cloud" na 1 dag Nursery. I like!!

Google Maps

2011-08-26T12:23:00.000-07:00

Ik schrik me rot! Mn vriendin B laat op Facebook weten dat ze onze blauwe voordeur niet meer kan vinden op Google Maps. "Het huis staat er niet meer!" En een oom van M heeft ook al 3x online door ons aankomende dorp gewandeld en het huis niet gevonden..... O jee. Even voel ik paniek, want vandaag hebben we ons appartement in Rosmalen volledig leeg gehaald. Alles in een vrachtwagen, maandag avond varen ze over en dinsdag wordt het gelost bij ons nieuwe huis in Engeland. Maar dan moet er wel een huis staan! "Heb je iets gehoord vandaag over het huis?", vraag ik aan M. Nee, natuurlijk niet! B smst weer: "gevonden!" Gelukkig, zou wat zijn als het huis er niet meer is .... ga voor de zekerheid ook nog even op Google Maps kijken!

Engeland

2011-07-13T11:42:00.000-07:00

26 augustus is het zo ver. De verhuiswagen is geboekt. Het inpakken ingepland. Het adres in Engeland waar alles afgeleverd wordt de 29e is ook bekend. De agenda loopt over. Mijn hoofd ook.

Philips beleving

2011-06-30T03:34:00.000-07:00

Ik was te vroeg. Zoals ik eigenlijk altijd wel ben. Het Amstelplein oprijdend zie ik niet gelijk waar de parkeergarage van Philips is. Er staan mannen bij "afgifte goederen". Ik rijd naar de slagboom. Waar moet ik op drukken? "Ze zullen wel denken; een vrouw achter het stuur", maar echt duidelijk is de inrij-route niet aangegeven, dus die gedachte laat ik snel weer los. Ik draai mijn raampje open. "Je moet daar naar binnen", zegt de man en wijst. Rechts. Oeps ..... "Ja, ik kom net terug uit Engeland, vandaar".
Binnen in de aankomsthal heb ik nog even tijd voordat mijn afspraak begint. Verhalen ontstaan in mijn hoofd. En het gesprek is nog niet eens begonnen .... Dat belooft wat. De ontvangstruimte is licht. Er is veel glas. Hoge plafonds. Een prettige plek om te wachten. Huis van Licht. Passend dus bij de eigenaar die het huis bewoond. Ik voel me welkom. Er gaan meer mensen door de poortjes naar buiten dan dat er binnen komen valt me op. Veel taxi's buiten. Veel pakken mannen. Evenveel pakken vrouwen. Zou de afgegeven winstwaarschuwing van vorige week ze bezig houden vraag ik me af. Het oogt ontspannen.
"Because needing an MRI is scary enough", lees ik op 1 van de panelen. Yes, I know!! Had er net 1 achter de rug die ochtend. Dat is geen pretje om het maar heel zacht uit te drukken. En nu is er een open MRI, zo lees ik, waardoor je niet meer in zo'n nauwe buis hoeft. Had ik dat eerder geweten. Dank Philips voor je innovaties! Een waar voorbeeld van Sense.
"Health touches our lives". Meerdere TV schermen met beelden in de ontvangsthal. "A glimps what healthcare means to people": een foto impressie van wat gezondheid betekent voor mensen over de hele wereld. Beelden die ontroeren, me raken. Echte mensen. Echte levens. Een gevoel van dankbaarheid. De beelden roepen ook vragen op. Ze lijken in schril contract te staan met de wereld van AEX index, beurs, business. De wereld van winstwaarschuwingen. Hoe houd je contact met je eindklant in Afrika als je aan de top van het Philips imperium zit? Een mooie vraag voor straks. Ow, het is tijd. Ik word opgehaald. Nou ja, "over tijd, mijn excuses", zo stelt mijn gesprekpartner. Ach, slechts 10 minuten. Het is oke. Ik was al begonnen.

Blandford St. Mary

2011-06-19T13:14:00.000-07:00

Wat een schitterende namen hebben de dorpen en steden hier. Deze week zijn we in Engeland om een huis te zoeken voor de aankomende 2 jaar. En deze week zijn we bewoners van het dorp Blandford St. Mary. Ik verwacht niet dat we ons hier gaan settelen, want het is voor het mooi iets te ver van Poole waar Sunseeker is. Morgen gaan we via makelaars kijken in Wimborne Minster, Colehill en Ferndown. Vandaag waren we even in Sturminster Marshall. Klinkt goed he :-). Nu het huis nog. Dat wordt nog een hele kluif. Om allerlei redenen. Er is hier een hevige Let Market, dus prijzen lopen op en huizen zijn met een dag weer op en van de markt. Maar ook onze eigen keuzes, stedelijk of platteland? Met alle voordelen en nadelen van beiden. We gaan het zien!

Snoepwinkel

2011-06-09T03:33:00.000-07:00

Wat heb ik toch een waanzinnig mooi beroep! Het lijkt wel een snoepwinkel bij de Baak. Van alles zou ik wel een beetje willen proeven. Van wat mijn oud collega Bianca doet met het Brein. Gekleurde smarties. Of dat wat Sacha doet met de U-theory. Zure beertjes. Of dat wat mijn collega Dodo doet met bezielend leiderschap en een retraite. Salmiac knotsen. Dinsdag mocht ik écht even proeven. Wat een feest was dat! Lenne Gieles was bij de Baak en een dag lang kon ik me onderdompelen in leven vanuit je essentie, je oorsprong. In contact zijn met je ziel. Ze heeft er een mooi boek over geschreven: Thuis. Ik ben het aan het lezen. Het raakt me! Ze schrijft dat je niet zozeer de woorden hoeft te lezen, maar dat je kan ervaren wat de woorden met je doen als je het leest. Een dikke dropveter.

Coaching in Organisaties (3)

2011-06-06T08:34:00.000-07:00

Ik heb er al eerder over geschreven, maar wil graag de inhoud van het event "Coaching in Organisaties" met jullie delen. Want dat is het mooie van vandaag de dag: je hoeft niet bij een event geweest te zijn om er van te kunnen leren. Zie hier de impressie! En als het je interesse gewekt heeft, abonneer je dan gelijk op het online coaching magazine: een aanrader!

Het Nieuwe Werken = De Nieuwe Slavernij

2011-05-30T06:14:00.000-07:00

"Mijn zorg is dat we door Het Nieuwe Werken […] in De Nieuwe Slavernij terecht komen, in de wereld van continuwerk en eenzaamheid die individualisering heet”.

Deze zin die mijn collega David Jan met ons deelden zet me aan het denken. David Jan is overigens degene die binnen de Baak thema's als Investeren in Meesterschap en het Senior Executive Programma verzorgt en uitdraagt. Ik denk dat dát meespeelt in hoe ik dit statement interpreteer: de plek waar je staat in het leven. En getriggerd door deze zin, ontving ik ook nog een vervolg mail waarin het allemaal wat duidelijker werd. Het gaat om de rol van ICT, Social Media op ons werken. Als leidinggevende, als trainer, als coach, als .... vul maar in. Lees maar eens.

"Mijn bedoeling is ook om het optimisme dat eigen is aan ICTers wat te temperen: er gaat namelijk altijd wat mis, het is altijd duurder, het duurt altijd langer en het heeft altijd bijverschijnselen waar we geen rekening mee hielden. We betalen altijd een prijs voor de vooruitgang en de vernieuwing. En natuurlijk reageer ik ook uit persoonlijke bezorgdheid. Mijn zorg is dat ik het allemaal niet bijhoud, al die razendsnelle ICT ontwikkelingen. Ik vrees dat ik al gauw langs de zijlijn kom te staan. Mijn zorg is dat ik steeds meer, al modderend, zelf moet uit zoeken en uitvoeren, zodat ik niet meer aan de contacten met mensen van vlees en bloed toe kom waarvoor ik dit beroep ooit koos. Mijn zorg is dat we door Het Nieuwe Werken dat hier nauw mee samenhangt in De Nieuwe Slavernij terecht komen in de wereld van continuwerk en eenzaamheid die individualisering heet. Mijn zorg is dat ik een Don Quichot word die tegen windmolens vecht ....

Het label van “late adapter” past mij overigens goed, ik profiteer van de fouten en vergissingen die anderen maken en hoofd- en bijzaken worden duidelijker voor me. Geleidelijk aan profiteer ik van de zegeningen die de technologie me te brengen heeft. Zelfmanagement is daar 1 van, maar de belangrijkste is het besef dat al die apparaten een UIT knop hebben."

Ik snap précies wat David Jan bedoelt. Ik voel het gewoon. En ik weet zeker dat iedereen die ouder is dan 30 dit ook voelt. En ja, ik ben er van overtuigd dat het met leeftijd, met levenswijsheid te maken heeft. Want mijn aanname is dat op een x moment in de tijd IK deze tekst óók ga schrijven. En jij ook. Nu misschien nog niet. Maar er komt een tijd dat ik ga afdrijven. Dat het middel mijn doel niet meer dient. En ik denk dat het sneller komt dan ik nu kan voorzien. Waar vind ik dan de brug en wie helpt mij die brug bouwen? En tegelijkertijd denk ik dat het niets te maken heeft met leeftijd. Dat het een essentiële en bewuste keuze is die je maakt. Hoe wil je in het leven staan? Hoe wil je in je werken staan? Welke rol heeft de versnelling, ICT, Social Media daar in? Dank David Jan dat je deze wijsheid met mij, met ons deelt! Ik ben erg benieuwd naar de reacties die deze tekst op gaat roepen. Laat je het weten?

Online retraite

2011-05-30T02:59:00.000-07:00

Misschien trek je je wenkbrauwen op als je dit leest. Want een retraite is tot daar aan toe, maar een online retraite? Het duurde bij even voor ik me er een voorstelling van kon maken. Maar geïnspireerd door een aantal enthousiaste collega's liet ik me verrassen. En zie hier het resultaat! Ik ben benieuwd wat jij er van vindt!

Engeland

2011-05-26T07:47:00.000-07:00

Voor de Baak ga ik onder andere de contacten van en met het IEDP behartigen. Een mooie internationale klus die ik prima vanuit de UK kan gaan oppakken. Als Baak staan we op deze executive development website. De fouders zijn bij de Baak op bezoek geweest en zijn úitermate gecharmeerd van de Baak en de leerfilosofie. De vraag is wat we meer kunnen doen dan alleen deze statisch (letterlijk en figuurlijk) vermelding op de website van IEDP. Ik ga eens denken! Werd net gebeld door een collega die zei: "Ik bel je want je blog heet 'Alle wijsheid ligt op straat', dus je weet me vast wel te inspireren dan wel een antwoord te geven op mijn vraag". Het is gelukt. Mijn antwoord was "de film As it is in Heaven".
Ik hoop dat jij mij inspireert door je mening te geven over de IEDP website: wat is de toegevoegde waarde van zo'n website voor jou, voor jouw organisatie? Laat je het me weten?

Vrouwen

2011-05-26T06:52:00.000-07:00

Aan alles komt een einde. Zo ook aan mijn vaste dienstbetrekking bij en met de Baak. De verbinding blijft bestaan hoor, als ik aan de andere kant van het Kanaal zit de aankomende 2 jaar, maar het wordt tóch anders. Maar voordat ik ga eerst nog een spetterend einde. Want 14 juni mag ik de Open Dinersessie met Maria Cliteur begeleiden in Driebergen. Over leiderschap, macht en control. Een nieuw leiderschapsparadigma. Ze hebben de avond zelfs aan mij opgedragen "Vaarwel......". :-) Nee hoor, dat lieg ik. Maar goed, ik hoop je daar nog een keer te ontmoeten. Waarschijnlijk een van mijn laatste, dan wel hét laatste, optreden voor de Baak de aankomende tijd. Tot dan!

Kwalitatief en kwantitatief opschalen

2011-05-16T00:57:00.000-07:00

"Ik heb het idee dat er veel wordt gediscussieerd en gewerkt in bedrijven aan 'hoe kan ik het resultaat blijven behalen als gevolg van tegenvallende omzet'. Daar ligt veel meer het accent op, dan nieuwe mogelijkheden, kansen e.d. Het materiële tastbare krijgt de overhand. Dagelijks lees ik over nieuwe bezuinigingsrondes, kostenbesparingen, verkopen van onderdelen, het niet terug kunnen verdienen van overnames. Dit wordt dan aan de klant doorberekend met hogere tarieven etcetc. Natuurlijk zijn er uitzonderingen. Maar het merendeel lijkt in eenzelfde spiraal te zitten. Kwantitatief opschalen. Deze dominantie is niet verkeerd maar er moet een andere (net zo krachtige) oriëntatie tegenover komen te staan. Kwalitatief opschalen. Bij de Baak vindt deze discussie ook plaats. Lopen we de werkelijkheid niet achterna maar vooral ook over hoe krijgen we die andere krachtige oriëntatie. De vraag hierbij is of we een nieuwe context nodig hebben óf kunnen we de energie samenbrengen in de bestaande context. Nieuwe context zou kunnen zijn; vanuit wie willen wij zijn in de omgeving waarin wij ons begeven & wat is onze bijdrage aan die omgeving. Welke dynamiek leeft er in ons en hoe kan die ons en anderen gezamenlijk verder helpen. Hierin ligt mijn inziens een nieuw perspectief. Kwalitatieve idealen verbonden met rationele vormgeving. Met onze 5 waarden (vrijheid, vertrouwen, verantwoordelijkheid, verantwoording en verbinden) en met de mensen die zich hieraan willen verbinden (waarden zijn idealen, motieven), moeten wij het doen. En geen verbinding zal vanzelf tot uitsluiting leiden."

Dit schreef mijn collega Martin Metselaar deze ochtend in de Maandagmail. Elke maandag delen we binnen de Baak wat er speelt binnen de Baak en in de omgeving waarbinnen we een plek hebben. Ik vind het een mooie weergave van de dynamiek in organisaties vandaag de dag. Maar meer nog een krachtige visie en uitnodiging om een keuze te maken, om een koers te varen die recht doet aan de identiteit van de onderneming. Een koers die soms uit het oog verloren wordt door de waan van alle dag. Misschien wil je er eens over door praten met gelijkgestemden? Wat kan je leren van elkaar bij het kwantitatief en kwalitatief opschalen?

2011-05-10T03:20:00.000-07:00

Wat raar! Een tijdje geleden ben ik een discussie gestart op Linkedin, zie eerdere blog. En nu enige dagen later wil ik de hele discussie terug lezen om er stellingen uit te halen voor het event van 23 mei ..... zijn er een aantal 'comments' verdwenen! Onder andere die van mezelf, maar ook van andere mensen die mee gediscussieerd hebben over coaching binnen organisaties. Belachelijk! En het ergste vind ik dan dat ik nergens terecht kan om mijn ongenoegen (zwak uitgedrukt) te uiten, te vragen hoe dit kan, wanneer en hoe ik alle reacties weer teruggeplaatst kan krijgen. Want dat is het nadeel van internet, van een virtuele organisatie. Contact met ze opnemen. Probeer Google maar eens te bellen, probeer Linkedin maar eens te bellen. Vergeet het maar. Blijf je mooi zitten met je frustraties! Onbeantwoorde vragen, geen oplossingen. Dan ben ik maar wat blij als ik weer naar de winkel om de hoek kan lopen. Dat ik persoonlijk contact heb en iets kan vragen als ik iets wil weten, niet tevreden ben. Dus. Wanneer opent Linkedin een service point bij ons om de hoek? Waarschijnlijk niet op tijd om mijn vraag van vandaag te beantwoorden. Wat een gedoe zeg die online entiteiten!

Overstappen aub

2011-04-28T08:45:00.000-07:00

"De trein is gewoon doorgereden en jij bent er weer op gesprongen, zonder dat ie voor je gestopt is bij de halte" zei mijn vriend gister toen ik hem vroeg hoe hij keek naar mijn energie niveau van die avond. Want die was extreem laag, zeker zo tussen 17 en 19 uur tijdens het spitsuur met de kinderen. Nu is dat niet onbekend voor mij, dat lage energieniveau aan het einde van de dag, maar wel op dit specifieke moment. Want ik ben nét terug van sapvasten in Turkije en gisteren rond de middag kwam ik vol energie, stralend, uitgerust en opgeladen aan op Schiphol. Het eerste uur was geweldig, maar daarna voelde ik met het uur mijn energie zakken ......... In Turkije was ik topfit! Hoe kan dat?! En hoe groot ook het contrast van natuur, stilte, eigen tempo, niets moeten dáár en het weer "moeten", de snelheid, de drukte híer. Een voorbij flitsende sneltrein versus het boemeltje waar ik in zat in Turkije. Dat is even wennen hoor, overstappen op een sneltrein. Zeker als ie niet even stopt zodat je kan instappen. The day after gaat het gelukkig al weer veel beter. Het ritme oppakken en je bent zo weer gewend aan het tempo merk ik. Goed voor mij om aan den lijve te ervaren wélke factoren mij opladen en ontladen als het gaat om energie. Goed ook om bewust een aantal keer per jaar over te stappen van mijn flitsende sneltrein naar de boemel die alle tijd van de wereld heeft. Want met kleine kinderen rijdt de trein áltijd op volle snelheid; vanaf 6 uur -bij ons- tot het moment dat ze weer gaan slapen, zeg 19 uur. En dan de nachten als ze niet-slapen. Werken als een boemeltje zit ook niet in mijn systeem, dus ook op dat vlak ben ik een sneltrein. En de trein die er uit ziet als je beide combineert ..... die rijdt zó snel dat het oog het niet bij kan houden. Laat staan de rest van het lichaam. Hoe bewaak je dan je balans? Hoe blijf je staan in dat denderende geweld? Ik hoop dat je 30 mei jouw verhaal komt delen!

Coaching in Organisaties (2)

2011-04-28T03:17:00.000-07:00

Kijk eens wat een mooie discussie over coaching in organisaties op Linkedin!

Stille beweging

2011-04-26T02:58:00.000-07:00

Mijn collega Sacha heeft een blog! Binnen de Baak is Sacha bij en met klanten deskundig en actief met de U theory. Volg haar maar eens, want haar blog gaat heel interessant worden denk ik .....

Coaching in Organisaties

2011-04-21T07:50:00.000-07:00

Dat is raar!! Ik moet aan een blog altijd een label hangen van blogspot. Fijn, want dan kan je als lezer op thema mijn blog doorzoeken. En nu wil ik iets gaan schrijven over "coaching", blijkt -met de labels als bewijs- dat ik nog nooit een blog over coaching geschreven heb .....!!!! Tenminste, niets waar ik inhoudelijk het label 'coaching' op zou plakken. En ik ben een coach. Onder andere. Hoogste tijd dus!

Ik wil namelijk iets schrijven over coaching. En specifiek iets over coaching in organisaties. Dat is in opkomst merken we bij de Baak. Mijn collega Doekes organiseert dan ook een event op 23 mei om het onderwerp verder te verkennen met elkaar. Breder dan alleen interne coaching hoor, dus kijk maar eens of het je aanspreekt en je in je netwerk mensen kent voor wie het interessant zou zijn. Ik ben er ook bij betrokken, dus leuk als je komt! Onlangs heb ik een vraag via Linkedin in de NOBCO groep neergelegd, ofwel: een discussie gestart. Over hoe je interne coaching in je eigen organisatie naar een hoger plan kan tillen. Ik hoop dat ik uit de reacties mooie stellingen kan halen, die we dan 23 mei verder kunnen bespreken. Eigenlijk ben ik wel benieuwd naar de ervaringsverhalen 23 mei, want ik ben zowel voor als tegen interne coaches. Ik zie voordelen maar zeer zeker ook nadelen. Benieuwd welke kant ik op ga ná de 23e. Ik zal er over schrijven!

De toekomst van werken

2011-04-21T06:28:00.000-07:00

(ook te lezen op Lead your Life) De tijd vliegt! Ik ben alweer een maand aan het werk na mijn zwangerschap- en ouderschapverlof. Werken bevalt me nu trouwens stukken beter dan na de komst van ons 1e kindje. Zowel mentaal als fysiek worstelde ik me toen door de tijd heen. Vertelde vandaag nog aan een collega dat het wel leek alsof ik aan het revalideren was. Rug, bekken, hoofd, arm, hart, ziel, geest. Op alle fronten uit balans. Het heeft tijden geduurd voor mijn huishouding weer enigszins op orde was. Marianne was ver weg. Nu vergaat het me beter. Ik ben al weer Maria... Nog maar drie letters te gaan! Ik heb goede moed!

Ik voel ook weer ruimte voor bezinning. Voor heroriëntatie. Misschien zelfs voor herijking want er zijn zoveel veranderingen geweest de afgelopen jaren. Bedachtzaamheid is gepast, want balans is nog een broos evenwicht. Zo ben ik -bedachtzaam op balans- op zoek naar hoe mijn werkzame bestaan er de aankomende jaren uit zou kunnen zien. Wat, wanneer, waar, met wie, waartoe, hoe lang? Vragen die vastere vorm krijgen. Antwoorden die oppoppen uit onverwachte hoek en weer nieuwe vragen geven. Antwoorden die nog ontdekt willen worden. Scenario's in overvloed.

Mijn collega sprak eens over de de toekomst van werken. De trends die daar te zien zijn. Dat we als een zwerm zullen gaan werken, de verbinding aangaan alleen dáár waar waarde toevoegt wordt. Voor beide partijen. Dienstverbanden die in dezelfde vorm mee veranderen. Trends waar professionals en organisaties nú al rekening mee moeten houden. Als je googelt lees je er nog veel meer over. En vandaag lees ik over trends als "bedrijven die niet investeren in mensen zetten hun merkwaarden op het spel", "werk, onderwijs en privé vloeien samen tot een nieuwe levensstijl", "naast de traditionele werkgever en -nemer het ontstaan van een krachtige 3e groep: freelancers", "mensen willen belevenissen in hun leven en werk is een belevenis", "het individu als merk", "de werkplek wordt afgestemd op persoonlijke talenten: een optimale context voor flow wordt gecreëerd".

Hé. Hier herken ik me wel in. Ik zie het wel zitten deze trends. Kom maar op. Deze ontwikkelingen passen prima in mijn vragen, antwoorden en scenario's. Weer een stap verder dus. En misschien wel Marian.. na deze blog. Nog maar twee letters te gaan!

Vervolg Golem

2011-04-03T11:06:00.000-07:00

PS Vanaf nu gaat Golem reizen door Nederland. Dus je kan hem nog gaan ontmoeten! Op http://www.vrolijkheid.nl/ vindt je de reis route van Golem.

Vrolijk

2011-03-31T07:54:00.000-07:00

Dit is toch geweldig! Hier word ik vrolijk van!

"Golem, de grote vriend en beschermer van alle kinderen in de wereld is aangekomen in Amsterdam. Golem heeft hele grote voeten, want hij moet ver kunnen reizen naar de plekken in de wereld waar hij nodig is. Golem heeft hele grote handen om te beschermen en te omarmen. Hij heeft een open hoofd zodat alle dromen van kinderen in zijn hoofd passen en hij alle dromen en wensen ook weg kan geven. Hij praat niet met zijn mond. Hij ziet in de hoofden en harten waar kinderen echt van dromen en dan praat hij zonder woorden terug. Want Golem kan alleen maar leven als we met ons hart tegen hem praten en we hem vullen met onze dromen, wensen en hartenkreten voor elkaar en de wereld. Daarom heeft Golem een deur naar zijn hart...

Overal waar die kinderen wonen maakt de Vrolijkheid kunst met ze. Want kunstenaars en kinderen vinden elkaar leuk! Ze durven nog te spelen en te dromen. Als we niet meer kunnen dromen en verlangen naar een wereld die mooi is en waar geen oorlog is, waar alle kinderen te eten hebben, en iemand die van ze houdt, dan kunnen we niet meer leven. Dromen zijn net zo belangrijk als zuurstof en water.

En één van die kunstenaars die goed kan dromen is Koen Vanmechelen. Op een dag bedacht hij dat het mooi zou zijn als er een grote vriend voor alle kinderen in de wereld zou zijn. En toen heeft hij Cosmogolem gemaakt. Gewoon van hout. Hij is de grote vriend en beschermer voor en van alle kinderen in de wereld. Een vriend die er altijd is voor alle kinderen die vergeten, alleen, bang of verdrietig zijn.

Golem heeft al heel veel gereisd! Zo was hij al eens in China, Namibië Nicaragua, Pakistan en India. En nu is hij dus in Nederland en bezoekt hij de kinderen in alle asielzoekerscentra in Nederland! "

Marianne goes England

2011-03-28T05:41:00.000-07:00

"A good traveler has no fixed plans and is not intent on arriving", staat op 1 van mijn Baak visite kaartjes. Ik houd dat als motto deze spannende tijden!

Want, hoewel nog met een kleine slag om de arm, ik ga de Baak verlaten: mijn vriend heeft de kans gekregen om 2 jaar in Zuid Engeland (Poole/Bournemouth) te gaan werken. Ik ga met hem mee, met onze 2 kindjes. Het avontuur tegemoet. Per wanneer én het hoe/wat zal de aankomende tijd duidelijk moeten worden. Mijn intentie is om, in welke vorm dan ook, in verbinding te blijven met de Baak. De gesprekken lopen. To be continued.

Kracht

2011-03-28T03:25:00.000-07:00

"Vrouwen met ambitie worden als krachtig ervaren". Ik geloof het graag. En zet er tevens mijn vraagtekens bij. Want ik denk dat we dan vooral kijken naar de masculiene betekenis van kracht. Een manier van kijken die we van jongs af aan meegekregen hebben. Voor de duidelijkheid, masculien en feminien hebben volgens mij niet zozeer met sekse te maken, hoewel er wel een verband is want mogelijk hebben vrouwen van nature meer feminiene energie in zich. Er zijn mannen met feminiene energie, bijvoorbeeld een feminiene stijl van leiding geven en er zijn vrouwen die op een masculiene manier in hun werk staan. Let er maar eens op.

Maar goed, "kracht", wat is dat precies? Je hebt de mannelijke energie van kracht die gaat over daadkracht, doelgerichtheid, bouwen, realiseren, power, actie, aanwezig zijn. Kracht zoals we in een masculiene wereld naar mensen kunnen kijken die we krachtig vinden. Mogelijk ook dat we dat bedoelen als we het hebben over "krachtige vrouwen". Maar is dat nou de enige manier om naar kracht te kijken? Het lijkt me enigszins beperkt en eenzijdig. Hoe zou je in een meer feminiene wereld naar kracht kijken? Zet die vrouwelijke energie zich op dezelfde manier in de wereld? Ik denk het niet. Ik denk dat de verschijningsvorm van feminiene kracht een hele andere is. Die feminiene energie gaat over zachtheid en rust, over onderweg zijn, in plaats van aankomen op een fixed punt, verbindend, delend, faciliterend, helend, coachend, dienend, creërend. Een hele andere manier dan de masculiene typering. Zeer, zeer krachtig maar door velen niet herkend als 'kracht' en daardoor zwaar onderkend. En het geeft gelijk ook hele andere perspectieven als je vanuit die feminiene energie naar je eigen ambities kijken.

Ik dacht hier aan toen ik naar mezelf keek in relatie tot "hoe krachtig ervaar ik mezelf nu?" en "wat zijn mijn ambities?". Ik voel en ervaar een enorme kracht, maar een hele andere dan die ik voorheen kende, dus ben ik wel krachtig nu? Ik kwam er achter dat ik kracht alleen zag vanuit een masculiene typering, niet vanuit een feminiene. Door er anders naar te kijken veranderde vanzelf het beeld dat ik had over mezelf. Van niet-krachtig naar zeer-krachtig. En mijn ambities werden ook steeds duidelijker met deze nieuwe blik die ik had ontdekt. Het kan écht werken om eens anders te kijken naar jezelf, naar hoe je denkt in termen en hokjes die voortkomen uit de masculiene cultuur die er vaak is in je organisatie, in de maatschappij. En realiseer je steeds dat er pas evenwicht is als beiden kanten, yin en yang, masculien en feminien in balans zijn.

Energie

2011-03-28T03:15:00.000-07:00

(ook te lezen op Lead your Life) Het thema dat dit jaar aan het Lead your Life event gegeven is spreekt me aan. Waar krijg ik energie van? Het is een vraag waar ik de laatste tijd ook mee speel. Want dát weten, zo zeggen ze, 'geeft richting in je ontwikkeling en de keuzes die je te maken hebt'. Dus een mooi moment om de aankomende weken na te denken over deze energieke vraag. En iets doen waar je energie van krijgt werkt altijd beter dan iets doen waar je op leegloopt dus ....
Met leeglopen heb ik de laatste tijd overigens veel meer ervaring dan met energie. De afgelopen maanden is elke dag het woord 'leeggelopen" wel eens gevallen bij ons thuis. Want zo'n 6 maanden na de geboorte van ons 2e kindje, geef ik andere antwoorden op de energie vraag dan dat ik 3 jaar geleden zou geven. Toen had ik bijvoorbeeld .... nog geen kinderen. - Nu is mijn antwoord: slapen! - Want dát doet een aanslag op je energie niveau zeg! Bij mij tenminste wel. Mijn energieniveau was voorheen heel anders. En waarschijnlijk geef ik nu andere antwoorden dan dat ik over 3 jaar ga geven. Dus dat waar ik energie van krijg hangt af van veel factoren. En wat de ene x energie gaf, doet dat de andere x weer niet. En ....
Wat een lastige vraag zeg waar we over na moeten denken!! Want wat mij nú energie geeft, het schrijven van deze blog bijvoorbeeld, geeft me morgen weer geen energie. Morgen zou ik er op leeg lopen. Het tegenovergestelde van energie krijgen dus. Echt waar, ik heb het al eens ervaren. Morgen is het namelijk mijn mama dag en ik heb gemerkt dat energie management dan úitermate belangrijk voor me is, wil ik aan het einde van de dag het woord "leeggelopen" niet in mn mond nemen. Dus "toch nog even wat werken" en "mama is thuis en dus alleen voor mij-dag" tegelijkertijd.... gaat niet werken. Daar krijg ik geen energie van. Maar waarvan dan wel? Een mooie vraag om mee te nemen deze week, ik kom er bij je op terug! En kan ondertussen best wat voeding gebruiken, dus laat je me weten wat jou energie geeft? Met energieke dank! mvanmunster@debaak.nl

Waar krijg jij energie van?

2011-03-24T05:43:00.000-07:00

Joeppie! Ik mag net als vorige jaar ook weer bloggen voor hét event voor werkende ouders: Lead your Life. Waar krijg jij energie van? 30 mei is de dag dat je alle antwoorden op deze vraag kan delen en misschien nieuwe antwoorden zult vinden. Gelukkig behoor ik tot de doelgroep van het event "ouder zijn". Nu word ik dit jaar 40, dus dat zit wel goed. :-) En met het krijgen van 2 kleine mannen de afgelopen 2 jaar past mij het thema 'energie' ook erg goed. Zal daar over gaan schrijven de aankomende tijd. Misschien op deze plek, maar mogelijk ook op een andere, ik laat het weten.

Niet-weten

2011-03-21T03:18:00.000-07:00

2011
Wijsheid komt niet voort uit het verzamelen van kennis, maar uit het beseffen van de beperktheid van kennis. Door kennis kom je niet werkelijk iets te weten. Je komt pas werkelijk iets te weten als je je kunt ontspannen in niet-weten. Nin sheng

Deze tekst kreeg ik toegestuurd vandaag. Had ik even nodig denk "ontspannen in het niet-weten". Fijn. En het bracht me naar een tekst die ik eerder in 2008 geschreven heb voor een boek over de Baak. Hieronder staat ie. Lees ik die woorden er ook nog eens op na, dan ben ik weer gevoed met goede voornemens voor deze week!

2008
Hoe meer ik leer, hoe meer ik weet.
Hoe meer ik weet, hoe meer ik vergeet.
Hoe meer ik vergeet, hoe minder ik weet.
Dus waarom zou ik leren?

Op de middelbare school had ik agenda vol plaatjes, gedichten, tekeningen. Zo stond ook het gedicht hierboven er in. Het heeft mij steeds gefascineerd. Vooral de laatste vraag: ‘Waaróm zou ik leren?’. Ja, waarom zou ík leren en waarom zouden ánderen leren? En wát willen we dan leren?
Laat ik nu op een plek werken waar die vraag behoort tot de strategische kern van de organisatie! De Baak: het walhalla voor mensen en organisaties die komen om te leren. Maar is dat wel zo? Is dát waarom mensen naar de Baak komen? Om te leren? Want wat is leren dan? En wát willen we precies leren?

Meer en meer kennis!?
Als ik de intakes doe voor het Baak Strategie Programma, dan hoor ik regelmatig “ik kom mijn kennis opfrissen, ik wil geïnspireerd worden met de nieuwste inzichten op het gebied van visie en strategie, vertel eens wat meer over scenario denken”. De vraag naar kennis is groot. Vanuit het reguliere onderwijs hebben we ook geleerd om die kennis te halen. Uren blokken om kennis te reproduceren tijdens toetsen en tentamens. Noodzakelijke bagage om verdere stappen in je leven te kunnen zetten.

Maar ….. hebben we óók geleerd om te leren? Ik denk wel eens dat we hoe vérder we zijn gekomen met leren, steeds minder geleerd hebben. Dat de kleuterschool de plek was waar we nog puur en écht leerden. Door te spelen en te experimenteren, te verbinden, grenzen te verkennen van onszelf en anderen. Op de basisschool kon dat ook nog wel een beetje, maar het werd steeds belangrijker om te weten, kennis op te doen. In de hiërarchie van leren was veel weten, cognitief, de sleutel tot succes. De middelbare school, de mijne dan, draaide om kennis. De HEAO ook.

Minder is meer: unlearning …
En nu? Ik ben op een punt gekomen dat ik wel vol zit. Dat ik alles wel weet wat er te weten valt. En zo niet, dan weet ik waar ik het kan vinden. Maar wát heb ik nu geleerd daardoor? En ten koste van wat? Want wat heb ik sindsdien ontleerd? Want eigenlijk wil ik weer leren om te spelen. Leren door te experimenteren. Ik wil leren me te verbinden, grenzen te stellen.

Bij de Baak leer je veel. Alleen, gezien al je reguliere opleidingen, gaan we er blind vanuit dat het cognitief aardig wel snor zit. Vol ook. Dus we stoppen niet nóg meer kennis in je hoofd. Want wat gaat dat je opleveren? Als je daar je antwoorden zou vinden, had je ze zelf wel gevonden. Liever laten we je andere dingen leren. Ontleren is hoe wij het noemen, unlearning is wat je leert bij de Baak. Op onbekende terreinen komen, daar waar je niet eerder geweest bent. Met nieuwe brillen kunnen kijken naar je werkelijkheid. En dan weer leren leren, spelen, expirimenteren. De deelnemers van het Baak Strategie Programma, met name degenen die als leerdoel “kennis” hadden, vertellen: ”het meest waardevolle voor mij was de ontmoeting met anderen en dat ik geleerd heb om op een andere manier te kijken naar mijn werkelijkheid. En de kennis die ik kwam halen? Die ervaar ik als inspiratie, maar datgeen wat ik écht geleerd heb gaat veel dieper!”.

Hoe meer ik leer, hoe minder ik weet.
Hoe minder ik weet, hoe meer ik wéér weet.
En dáárom zou ik leren.

Wat is jouw droomwens?

2011-03-17T06:48:00.000-07:00

Ik ben een van de Daretoo experts. Door bevallingen en al dat ben ik er een tijdje tussen uit geweest, maar nu weer back in business :-). Welke hulp, tips en adviezen zou jij willen? Ik hoor het graag.

Irritatie!

2011-03-17T01:31:00.000-07:00

Gister was het woensdag en zou ik in het kader van mijn vasten plannen géén online dingen doen. Best wel lastig om een patroon wat er al zo lang in zit te doorbreken. Steeds voelde ik de impuls om mn ipad te pakken en het internet op te gaan. Bijna alle keren heb ik de impuls gelaten en niets gedaan. Maar toen alle 2 de jongentjes op bed lagen te slapen, vond ik dat ik best het nieuws even mocht lezen via mijn igoogle pagina.... Niet onbewust, maar bewust heb ik de ipad dus gepakt. In het kader van leren is dát al een mooie stap vertel ik dan tegen mezelf. Om het goed te praten :-). En daarna zou ik de ipad weer wegleggen. Maar toen viel mijn oog op een Molblog die ik ook op mijn igoogle pagina heb staan. Had toen nog kunnen stoppen, maar was getriggerd en wilde het lezen. Irritatie! Dus een reactie geschreven! Nog meer irritatie! 's avonds weer willen kijken wat reactie op mijn reactie is. Niet gedaan overigens. En zó werkt het dus: hoe zichtbaar en hardnekkig hier een patroon. Gelukkig is het vandaag donderdag: het mag weer!

Vastentijd

2011-03-14T04:00:00.000-07:00

3 van mijn vriendinnen vasten in deze 40 dagen voor Pasen. Ieder op haar eigen manier. Een mooi kado aan jezelf om schaarste, leegte op welk vlak dan ook, te ervaren denk ik. De één onthoudt zich zoetigheid, alcohol, cafeine. Een zuivering van geest en lichaam. Je impulsen om te eten te onderzoeken. Bewust te worden van wát je waarom en wanneer eet. De andere vriendin geeft geen gehoor aan de impuls om op social media aanwezig te zijn: ze stopt 40 dagen met Twitteren, Facebook, Hyves, Linkedin en al dat. De ander smst tot Pasen niet meer, wil alleen persoonlijk contact: aan de telefoon of face to face. Ik wens jullie volharding en sterkte lieve meiden!

Ik herken ze trouwens allemaal, wie niet, én heb besloten dat ik ook ga vasten! Ik ga 'met mate' leven. 40 dagen lang. Geheel onthouden vind ik een te heftige stap. Concreet: ik ga 10 dagen vasten in Turkije in april. Heftig hoor, want laat manlief en 2 jongentjes thuis (mentaal vasten) en mag 10 dagen alleen sap drinken (fysiek vasten). Maar zowel voor mijn lichaam als geest is het zó hard nodig om er even tussen uit te zijn. Ik heb er zin in en zie er tegen op ....

En dan concreet nummer 2: één ding tegelijk & met aandacht. Om mijn geest tot rust te brengen. Spanning en ontspanning. Om haar te leren hoe dát moet. Ik zal vooral alert zijn op 'met aandacht eten'. En dus niet: eten, smsen, een blog schrijven .... alles tegelijkertijd. En zo ga ik bijvoorbeeld ook alléén social media-en op maandag, dinsdag en donderdag. De dagen dat ik actief ben voor de Baak. Ik heb nl gemerkt dat ik social media geweldig vind, én dat het mijn onrustige geest voedt. Me 24/7 in een staat van actie en reactie houdt. Enigszins prima in een professionele context. Enigszins prima ook voor 3 dagen in de week. Maar bij kleine kinderen werkt die energie niet. 24/7 ook niet. En als er niets anders tegenover staat op de andere 4 dagen, dan is het risico van opbranden aanwezig. Weet ik uit ervaring. Daarom. Elke woensdag en vrijdag gaan mn ipad en laptop uit. Mobiel gebruik ik alleen om te bellen en te sms en. Ben ik met aandacht thuis bij & met de jongens. Ik wens mij sterkte!

Female Leadership

2010-12-10T22:35:00.000-08:00

Het mag dan wel verhalen-lente zijn in mijn hoofd, de omstandigheden moeten dan wel meewerken. Kindjes ziek, zelf ziek, vriend in het buitenland .... ga dan maar eens achter de laptop zitten om te schrijven. Maar goed, alles weer achter de rug, diploma 'crisis-mama' ontvangen én zowaar: geslaagd met een 10! Female Leadership noemen ze dit waarschijnlijk in bedrijvenland. Want dáár wilde ik iets over schrijven. Nou, het bruggetje is gemaakt :-)

Ik kreeg deze week een mail van een Baak collega over een Baak lunch in Den Haag met het thema Female Leadership. Helaas, ik kan niet. En wat goed dat dát onderwerp op de agenda staat! Ik was daar in de vroege ochtenduren tijdens het voeden eens over aan het doordenken in het kader van ontwikkelen, trainen, leren. Waar je gedachten al niet heen dwarrelen :-) Female Leadership. Wat is het nu eigenlijk? Het staat los van geslacht, daar ben ik van overtuigd. Misschien dat meer vrouwen ermee behebt zijn dan mannen. Ik kom wel meer vrouwen tegen dan mannen die er mee worstelen. Maar dat heeft weer een andere reden. Een andere blog! Is Female Leadership een vaardigheid waar je je in kan bekwamen? Kan iedereen het aan- dan wel afleren? Hoe wenselijk is het eigenlijk dat mensen zich bekwamen in Female Leadership? Wat willen we er mee bereiken? Vragen waarbij het niet gaat om de antwoorden, maar om de ruimte die de vragen kunnen geven in je hoofd, om zelf te denken, om je eigen mening te vormen.

Het lastige van de terminologie, zo merkte ik, is dat het een 2deling geeft. Als er female is, dan is er ook een masculine variant van leiderschap. Het verdeelt in plaats van dat het heelt. En dat terwijl het bedrijfsleven, leiders, medewerkers: mensen!, heling nodig hebben in plaats van verdeling. Het geeft jij & ik, in plaats van 'wij'. En hoewel het geslachtloos is, het neigt door de naam al snel naar mannen & vrouwen. Dus het denken en praten in 'holistisch leadership' zou mij meer aanspreken. Het brengt volgens mij meer teweeg. Meer beweging. Holistisch leiderschap waarbij masculien en feminien in balans zijn. Waarbij je al naar gelang wat nodig is beiden, los dan wel samen, kan inzetten. Een natuurlijk evenwicht.

En hoe dan kijken naar Female Leadership? Als pure noodzaak natuurlijk! Feminien is een inhaalrace aan het maken. Omdat de weegschaal voorgaande tijden te veel doorgeslagen is naar masculien. Er is een disbalans ontstaan. Onder andere binnen het leiderschap. Dus bedrijvig Nederland, mensen ..... investeer én leer in & over Female Leadership met als scope: het herstellen van het natuurlijk evenwicht: holistisch leiderschap!

Verhalen in mijn hoofd

2010-10-22T07:24:00.000-07:00

Joeppie!! Ze zijn er weer: de verhalen in mijn hoofd. Waarschijnlijk nooit weg geweest, maar wel verstopt achter mist en regen. De herfst begint: bij mij is het verhalen-lente!

Moeder, Marianne, Medewerker

2010-10-22T07:03:00.001-07:00

Alle 3 de woorden beginnen met een M, maar dat is voor nu de enige overeenkomst die ik zie. Het zijn nog aparte werelden in mij. Moeder zijn voor 2 kleine mannen, Medewerker zijn in t werkende leven -bij voorkeur een zwaar professionele medewerker zijn :-) - én Marianne zijn in mijn sociale netwerk. De volgorde van de 3 is overigens willekeurig, alhoewel ik zéker weet dat de afgelopen & aankomende tijd 'Moeder' op 1 staat. Gewenst hoor, maar ook als ik het anders zou willen dat zou dat niet kunnen met 2 lieve kleine, ontzettend leuke!, mannen om me heen. Die keuze om 'Moeder' op de 1e plaats te zetten dringt zich op. Zelfs nu bij het schrijven van deze blog, waar onze oudste de koelkast open trekt, met een aap aan komt sjouwen en op schoot wil omdat de laptop zo interessant is.

Het schijnt overigens dat er ergens in de tijd een integratie ontstaat tussen deze 3, maar wanneer dat is: dat weet niemand. Ik ben wel benieuwd naar hoe dat gaat zijn. Hoe alles straks weer samen vloeit. Ik ben vooral benieuwd naar welke plek werken in zal nemen. In tijd, in energie, in gedachten. Hoe ik vorm ga geven aan een werkend bestaan in combinatie met moederschap. Of dat 2 werelden blijven, bewust, dan wel dat ik het samen laat vloeien. Op inhoud en in tijd. De tijd zal het leren!

Casper is geboren!

2010-10-02T12:38:00.000-07:00

"Een kindje is ons geschonken,

zo teder en zo klein

Lief manneke dat jij voor ons allen,

een zonnestraal mag zijn"

Dankbaar en blij zijn wij met de geboorte van

Casper Lucas Pith

10 september 2010

49 cm, 3640 gram

21.06 uur, 's-Hertogenbosch

Marianne en Marcel

"Hoera! Ik heb een lief, klein broertje!" Julian

Na een mega snelle bevalling én zaterdagochtend de 11e weer thuis, waren we helaas diezelfde nacht weer terug in het ziekenhuis omdat het niet goed ging met kleine Casper. Nu, na bijna 3 weken in het ziekenhuis, zijn we allemaal weer thuis! En het gaat goed gelukkig. Tijd nu om elkaar te leren kennen, te wennen: want dat is er een beetje bij in geschoten.

Stilte in de storm

2010-06-17T11:17:00.000-07:00

Het is stil in het middelpunt van een storm. Rust in het oog van de orkaan. Nu ben ik daar -nog- niet, maar de weg is stijgend. En na maanden een compleet stil hoofd te hebben gehad voor wat betreft verhalen, ontstond er deze week weer 1. Zomaar. Gelijk maar opgeschreven en zie hier het resultaat. Op naar meer!

Kies jij je eigen rol model?

2010-04-14T02:43:00.000-07:00

De finalisten voor de Lof Next Role Model verkiezing zijn geselecteerd. Op 27 mei zullen de winnaars bekend worden gemaakt. Wie inspireert jou het meest? Stem nu op jouw favoriete rolmodel!

Dare too dream?

2010-04-12T11:27:00.000-07:00

Ik ben sinds een week columnist en expert voor en op Daretoo. Neem eens een kijkje! Wie weet dat Daretoo je inspireert om werk te maken van jouw droomwens!

Het nieuwe werken

2010-04-01T05:20:00.000-07:00

Ineens kom ik er deze week continue mee in aanraking. Het nieuwe werken. Gek hoe dat ineens loopt. Misschien wel hetzelfde effect dat als je een rode auto koopt, je ineens allemaal rode auto's ziet. Zal hetzelfde wel zijn.... ?

Maar hoe dan ook: het nieuwe werken. Hoe nieuw is het dan? Want in mijn beleving is het al weer oud. Jaren geleden hadden we het er toch over? Oude wijn in nieuwe zakken misschien? Maar .... óók mijn collega's -die ik als redelijk vernieuwend ervaar- mailen er over, geven ontbijt workshops. In een gesprek bij de Gemeente Den Bosch vandaag komt het ter sprake, in een telefoongesprek over Lead your Life komt het aan bod. En Obama doet deze week óók nog eens uitspraken tijdens een forum over flexwerken in het Witte Huis! Specifiek zegt hij iets over vrouwen & het nieuwe werken:

"Workplace flexibility isn’t just a women’s issue.”

“Many employers, see flexibility as a special perk for women rather than as a critical part of a workplace that can help all of us.”

“Let me be clear that flexibility at work does not mean working part time. Flexibility means that workers have the right and ability to schedule their work hours and make time for their lives outside of work. This could be childcare or elder care. It means people can go back to school to continue their education or learn new skills. In some lucky workplaces, it means you can pursue your dreams or even work at the hours that suit you best (as Jim Turley, CEO of Ernst & Young said, flexibility means I can email you at midnight if that works for me. It also means you don’t have to answer the email until the morning).”

En ik draag ook bij aan 'het er over hebben", ik zorg er dus ook voor dat je rode auto's ziet. Let maar eens op, als je deze blog gelezen hebt? Dan zie en hoor je in je omgeving ineens alles over .... het nieuwe werken. Sorry :-)

Lead your life -workshop-

2010-03-18T11:51:00.000-07:00

PS de workshop die Maria en ik gaan doen 27 mei staat online "Adam en Eva in de boardroom". Kijk maar eens. Beter nog: meld je aan!

Brenda als leider?!

2010-03-18T03:25:00.000-07:00

Ik sta in Management Team! In de rubriek over leiderschap. Als je op de link klikt, dan kan je het lezen. In deze rubriek wordt het leiderschap van bekende medialeiders, met name uit film en tv-series, besproken. Wat een geniaal idee hé van Management Team? Deze acteurs zijn vaak inspirerende voorbeelden, dan wel voorbeelden van hoe het beter kan. Wat is hun leiderschapstijl? Waarom wil je voor zo iemand werken? Meerdere auteurs geven in de rubriek van MT hun visie op een bekende medialeider. Sinterklaas is aan de beurt geweest, de acteur van 24! ook. En nu aan mij om Brenda Johnson, gespeeld door Kyra Sedgwick, te bekijken en te beschrijven. Brenda leidt in de serie The Closer op NET 5 een speciale eenheid van de Los Angeles Police Department. Eerst heb ik een aantal afleveringen via Veamer gedownload, want mijn TV kijken is de laatste tijd zeer beperkt. Eerlijk: ik had de serie nog nooit gezien, dus ... een avondje met de laptop op de bank naar The Closer kijken. Ik merkte dat ik ineens met hele andere ogen televisie aan het kijken was. Ik schreef het stukje in mn hoofd, terwijl ik keek naar de serie. Keek anders, meer analyserend. En daarna lekker schrijven: heerlijk! Wat is dát ontzettend leuk om te doen zeg! Het smaakt naar meer! Ik hoop dat ik nog eens gevraagd wordt door de redactie!

8 maart internationale vrouwendag

2010-03-08T01:34:00.000-08:00

Vandaag is het internationale vrouwendag. Al 100 jaar wordt deze dag gevierd om de positie van vrouwen wereldwijd te versterken. Van mijn collega kreeg ik een mooi filmpje. Dat is de essentie van deze dag. En ook in óns land is nog genoeg te doen, want wist je dat:

het loon van vrouwen wereldwijd gemiddeld 22,4 % lager ligt dan dat van mannen. In Nederland ligt het verschil tussen mannen en vrouwen met 17,7 % iets onder het mondiale gemiddelde. Onderzoek laat zien dat het salarisverschil tussen mannen en vrouwen groter wordt naar mate hun leeftijd toeneemt.
vrouwen de komende vijf jaar relatief meer zullen gaan verdienen, ze bepalen nu al 65% van de consumentenuitgaven; slimme bedrijven richten zich op de vrouwelijke doelgroep.
vrouwelijke managers het beter doen in crisistijd dan mannelijke. Vrouwelijke managers hebben in crisistijd meer oog voor de kiemen van verbetering. Ze hanteren een mensgerichte aanpak, ze hebben een antenne voor individuele ambities van medewerkers en bieden ruimte voor initiatief. Allemaal eigenschappen die de prestaties van medewerkers vergroten.
de jongste generatie leiders in familiebedrijven steeds vaker een vrouw is.
inmiddels 107 bedrijven zich hebben aangemeld voor het charter Talent naar de Top. Op www.talentnaardetop.nl lees je meer.
Nederland internationaal onderaan bungelt met een aandeel van 7 % vrouwen in de Raden van Bestuur. Ahold heeft het hoogste percentage vrouwelijke bestuurders en commissarisen; ruim 30%.
diverse teams beter presteren, maar dat een voorwaarde is dat minstens 35% van het team uit vrouwen bestaat.

Wat? Feminien Leiderschap?

2010-02-24T05:07:00.000-08:00

Wat voor mij heel vanzelfsprekend is, hoeft dat natuurlijk niet altijd te zijn voor een ander ..... Dat besef had ik ineens weer, toen ik een man aan het vertellen was over een leiderschapstijl die feminien dan wel masculien kan zijn. Dan wel beiden. En dat het best wel eens volledig "sexe onafhankelijk" zou kunnen zijn. In die zin, als man kan je een feminiene leiderschapstijl hebben. En omgekeerd dus ook. Dat omgekeerde zie ik regelmatig. Vrouwen die in hun leiderschap op een mannelijke manier Doen! Niet zo gek misschien. De historie van mannen aan de macht is ouder en rijker dan die van vrouwen aan de top. Mannen met een feminiene stijl daarentegen zijn schaarser. Ik vind het jammer! En nodig daarom alle mannen uit om hun feminiene kant te ontwikkelen. Ervaring leert dat het je een veelzijdiger leider maakt dus wat let je? Maar goed, dan wel een tegenprestatie van mijn kant, want zo vanzelfsprekend is het misschien wel niet. Want het blijkt dat mannen het niet zo prettig vinden om het woord "feminien leiderschap" opgeplakt te krijgen. We noemen het dus niet meer Feminien! Schaffen we per direct af. Is misschien wel beter ook, want op een "strijd tussen de sexen" zitten we niet te wachten in deze economische tijd. We noemen het daarom voortaan creëerend leiderschap, dienend leiderschap, dan wel .....? Suggesties zijn welkom!

Leiderschap & Vrouwen

2010-02-02T06:23:00.000-08:00

"Op 27 mei 2010 organiseert de Baak in samenwerking met Lof, het platform voor werkende vaders & moeders, een inspirerend event in Driebergen.

Lead your Life, Live your Ambitions!' vindt plaats op Landgoed de Horst in Driebergen. Tijdens het event vindt de uitreiking plaats van de Next Role Model 2010".

Tja! Daar krijg je energie van toch als je het leest? Ik wel. En dat is mooi, want ik ga een bijdrage leveren aan deze happening. Sinds mijn terugkeer in het werkende bestaan, ben ik bij de Baak verbonden aan het thema leiderschap & vrouwen. Een boeiend thema. Omdat het vragen oproept. Omdat het soms schuurt. Omdat het aandacht behoeft. Daarom ga ik wat meer doen, o.a. bloggen, op dit thema van de Baak. Tevens mijn thema. Dan zijn Marianne & de Baak weer in verbinding.

Een steen

2010-01-12T01:51:00.001-08:00

Ik hoorde onlangs dit gedicht, en kende het ook al van een lied eens gezongen door Paul de Leeuw.

"ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
het water gaat er anders dan voorheen
de stroom van een rivier hou je niet tegen
het water vindt er altijd een weg omheen
misschien eens gevuld door sneeuw en regen
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee
om hem dan glad en rond gesleten
te laten rusten in de luwte van de zee
ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten
ik leverde bewijs van mijn bestaan
omdat door het verleggen van die ene steen
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan"

De woorden raakten me. Brachten me precies bij de vragen die ik heb. Bij waar ik nu sta in mijn leven. De tekst gaf me een bepaalde vorm van rust. Misschien ook een klein antwoord. Die in mn hoofd al klinkt maar nog door zal sijpelen naar mijn hart.

Twitter

2009-12-04T02:12:00.000-08:00

Sinds een paar dagen ben ik Twitter aan 't ontdekken. Ik hoorde namelijk op BNR over de TED bijeenkomst in Nederland en paar uur later een mail van een collega dat een andere collega op Twitter was terwijl hij aanwezig was bij die TED bijeenkomst. Zo kon iedereen meeleren! Ik ben benieuwd wat Twitter mij gaat brengen. Heb jij ervaring, verhalen, voorbeelden? Levert het je bijvoorbeeld concrete business op? Ik hoor het graag! Ik ben te volgen op mvanmunster.

Slimme marketing

2009-12-04T01:01:00.000-08:00

Zojuist werd ik door mn broer uitgenodigd om lid te worden van "Vente-Exclusive.com". Wat een interessant concept! Ik lees op de site: "Vente-Exclusive organiseert exclusief voor haar leden online privé-verkopen van de bekendste kleding- & lifestyle-merken. Door rechtsreeks met prestigieuze modemerken samen te werken, kan Vente-Exclusive.com haar leden merkartikelen aanbieden aan sterk gereduceerde prijzen." Zojuist even gekeken en dat is bést interessant. Maar nu komt het: "lid worden kan enkel als je door iemand wordt uitgenodigd die al lid is of als je over een toegangscode beschikt. Mocht je niemand kennen die lid is dan kun je jezelf ook op de wachtlijst plaatsen". Dat is slim! De toegang tot de site beperken. Een valkuil ligt op de loer bij deze olievlek-marketingaanpak, want hoe houd je het écht exclusief? Als iedereen, iedereen blijft uitnodigen wordt het alsnog een online Neckermann. En daar zit niemand op te wachten. Ik ben benieuwd hoe de marketeers het exclusieve concept gaan bewaken!

Werkende .... moeder

2009-12-02T06:31:00.001-08:00

Schijnbaar gaan mn blogs de laatste tijd alleen maar over moederschap. Oeps! Vind je dat erg? Ik weet nog niet wat ik er zélf van vindt eigenlijk ... natuurlijk: ik kan mn best doen om te gaan schrijven over de crisis, intellectuele stukken over klanten, marketing, leiderschap, ondernemerschap ... maar dat gaat niet werken! Dat is nu eenmaal niet wat mij bezig houdt. En ook weer wel, want ik ben aan het werk en dan zijn dát onderwerpen waar ik mee te maken krijg. Maar hoe gaat dát samen met "moeder zijn"? 24 uur met je voeten in de klei, verantwoordelijk voor fruithapjes, groentehapjes, melkproductie, slaapperikelen, de Mexicaanse Griep, ophalen en brengen van het kinderdagverblijf, ..... En zélf worstelend met nieuwe rollen, ballen in de lucht, hormonen, werkritme, dilemma's van de moderne muts, gevoelens van onbehagen, vermoeidheid, motivatieproblemen, gebrek aan waardering in alle vormen, tegenzin in welke vorm van social networking dan ook, en andere opwekkende zaken ....... O ja, en dan moet ik ook nog sporten, afvallen, leuke kleren kopen die passen. En dan heb ik het nog niet eens over vriendje, vrienden, familie: hoe gaat dat in vredesnaam allemaal samen met "moeder zijn"? .... Wie heeft gezegd dat het makkelijk is om moeder te zijn? Want daar zou ik graag eens een gesprek mee willen! Het valt me trouwens wél op dat collega's die voor de 2e keer moeder zijn geworden blákend van energie en enthousiasme weer aan de slag gaan na hún verlof. Ow ... vergeten in het worstel-rijtje van net: schuldgevoel!

"Geef ritser ruimte" lees ik elke keer als ik op die verschrikkelijke A2 van Den Bosch naar de Baak in Driebergen rijd. Dat zou ook mijn pleidooi zijn aankomende tijd: "Geef Marianne ruimte". Ik ben óók aan het inritsen. Onder andere bij de Baak. Gaat niet zonder slag of stoot. Maar gelukkig ... ik kan weer ademen, ik werk bij de Baak. En die staan in de Lof-list 2009 tot "beste werkgever voor werkende ouders" ... 't gaat vast helemaal goed komen!

Is er toekomst voor werken?

2009-10-14T07:53:00.000-07:00

Het is zover, ik ben weer aan het werk! Vandaag was mijn 1e dag en met een gezonde dosis tegenzin :-) heb ik me door alle emails geworsteld. En ik ben klaar nu! Tenminste, klaar voor vandaag. Mijn werkdag zit er weer op, morgen naar de Baak in Driebergen. Ook weer voor het eerst. Maar eerst nog een blog, want dat -schrijven- wil ik weer actief gaan oppakken. Geeft me energie!

Een collega attendeerde mij/ons op www.detoekomstvanwerk.nl. Interessant hoor, moet je zeker eens lezen. Vooral deel III Toekomstscenario's. Er wordt gesproken over 8 megatrends waar professionals en organisaties rekening mee moeten houden. En al lezende krijg ik steeds meer zin in mijn toekomst van werken. Fijn, want dat gevoel was ik een beetje kwijt. Begrijpelijk misschien wel na alle (baby) veranderingen in mn leven, maar geen prettig gevoel. Onrust. De afgelopen tijd was ik op zoek, ben ik nog steeds eigenlijk, naar hoe mijn werkzame bestaan er de aankomende jaren uit zou kunnen zien. Wat, wanneer, waar, hoe lang? Ik maak scenario's en heb met mezelf afgesproken om in het moment te bekijken welke weg ik in ga slaan. - De Kracht van het Nu dus vooral niet te vergeten, voor ik het weet ben ik aan het rennen naar straks en vergeet ik Nu -. Om eerst eens te zien én te ervaren hoe mijn nieuwe leven en werken samen gaan vallen. Waar ligt de balans in werken en niet werken?

En vandaag lees ik dan over megatrends als "bedrijven die niet investeren in mensen zetten hun merkwaarden op het spel", "werk, onderwijs en prive vloeien samen tot een nieuwe levensstijl", "naast de traditionele werkgever en -nemer het ontstaan van een krachtige 3e groep: freelancers", "mensen willen belevenissen in hun leven en werk is een belevenis", "het individue als merk", "de werkplek wordt afgestemd op persoonlijke talenten: een optimale context voor flow wordt gecreërd".

Ach! Het komt wel goed. No worries. Al mijn scenario's passen binnen de trends voor de toekomst. En zo niet: creër ik zelf wel een nieuwe trend, dan wel een andere werkbare toekomst :-)

Ligt alle wijsheid nog op straat?

2009-08-24T04:27:00.000-07:00

Vannacht om 3 uur tijdens het voeden van mn zoontje kwam er -eindelijk- weer een verhaaltje in mn hoofd. En vandaag zou ik die opschrijven zo dacht ik toen. Uniek dat ik dat nu ook doe, want de laatste tijd komt er weinig uit mn handen. Veel verhalen ontstaan er ook niet in mn hoofd. Ik leef in een ander ritme, mn lichaam en hoofd ook. Lekker wel. Maar goed, ik zit achter mn laptop en ben weer aan t bloggen. Het verhaal ....

Mijn blog "Alle wijsheid ligt op straat" is al weer een aantal jaren oud en dankt zn naam aan hoe ik denk over "professionaliseren". Ik geloof dat alles wat je nodig hebt om écht een kei te zijn in je werk buiten, op straat, te vinden is. Soms letterlijk, veelal ook in gesprekken met anderen, daar zijn waar de dynamiek is dan wel de stille straatjes opzoeken. Wijsheid is écht op straat te vinden, mits je in staat bent om te kijken én te zien. Je moet dus wel in de juiste "stand" staan.

Vanuit mn studie ben ik opgeleid als marketeer, door te werken heb ik me verbreed naar opleidingdeskundige en trainer/coach én juist bij die beroepsgroepen zou altijd de drang aanwezig moeten zijn om buiten, op straat te zijn. Te zien waar trends en ontwikkelingen vandaan gaan komen. Observeren hoe mensen interacteren en al dat. Dus ..... met het gegeven in mijn achterhoofd dat ik half oktober weer ga werken, bedacht ik me vannacht om 3 uur dat ik aankomende tijd maar eens méér op straat moet zijn. Om te ontdekken welke wijsheden ik kan vergaren om goed beslagen weer aan het werk te gaan.

Nu is dat voornemen alleen al een lastige, want hoe vaak ben ik tegenwoordig nog écht op straat? Voordat ik alles heb ingepakt met een klein kindje ben ik een uur verder en veelal is die gedachte alleen al genoeg om alle zin en energie om de straat op te gaan over te laten waaien. Ik blijf thuis! Maar goed, er zijn ook keren dat ik wél doorzet, mn energie verzamel en bepakt & bezakt er op uit trek. Trots ben ik dan: dat doe ik maar weer! Die steek ik in mn zak! Nieuwe wijsheid in mijn oude zakken.

En dan. Dan ben ik op straat! Ik merk dat die actie alleen al hernieuwde wijsheid brengt :-) Alleen ... er ligt niets op straat ... ik zie het tenminste niet ... en ik kijk echt wel, maar zie het niet ... dat wat ik zie ... zijn kinderwagens, babies & moeders. En ook mijn eigen lieve manneke in de wagen, vriendelijk lachend, mijn blik vasthoudend ... o jee, dat gaat wat worden in oktober.

Tijd

2009-07-13T05:22:00.000-07:00

Tijd is een raar fenomeen. Je kan ervaren dat een uur eeuwen duurt en soms verstrijkt de tijd zonder dat je er erg in hebt. Er is dan zomaar weer een dag voorbij, een uur is in een seconde omgevlogen. En dan aan het einde van die dag bedenken "wat heb ik nu allemaal gedaan vandaag" geeft dan soms weinig antwoorden. Iets .. of toch niets?

Ik kan het de laatste tijd niet eens meer navertellen wát ik nu gedaan heb op een dag. Ben in mn gevoel hartstikke druk geweest .... maar waarmee ook al weer? Sowieso héle andere dingen dan voorheen. Voelt het daarom soms als "niets"? Het is zeker weten "iets", want ik heb niet de hele dag op de bank gelegen én ik voel me moe, voldaan en gelukkig. En op de bank liggen is trouwens ook niet "niets" maar "iets"!

Waarschijnlijk heb ik "niets" gedaan in de zin van datgeen wat vertrouwd voor mij was: doen!, productief zijn, presteren, werken bij de Baak, in contact zijn met mensen, werken met mensen, analyseren, observeren, reflecteren. En nu is mijn dag compleet anders. Onwennig soms. Maar ook weer niet want het voelt als een jas die me perfect past. Ik verveel me geen moment. Ik geniet! Maar ik zit wel in een onbekende, soms vage en zeker weten nog ongedefinieerde tijdzone. Dat voelt soms wel raar. Want de tijd vliegt. Waarheen? Hoe besteed ik de tijd wijs? Het is anders dan het ooit geweest is. Niets wordt iets en iets voelt soms ook als niets. Ach, wat mij het mij ook uit. Ik geniet!

Gedroomd, gedragen, geboren

2009-05-25T07:04:00.000-07:00

Ons kindje. Hij is er! Eindelijk. Met een recht "een bevalling". Maar dat is nu achter de rug. We zijn weer thuis uit het ziekenhuis, Julian doet het heel goed. En sinds we thuis zijn gekomen afgelopen donderdag komt hij ook helemaal tot rust.

Wat een relaxt klein lieverdje is het! Zoals hij ook in mn buik was. Ik ben nu alleen zelf wat aan t kwakkelen met koorts, maar dat lijkt vandaag ook beter te gaan. En omdat elk nadeel een voordeel heeft; het maakt dat Marcel veel met Julian kan doen omdat ik het nog niet kan/kon. Dat is gaaf om te zien!

En nu aankomende week rustig aan, tot rust komen, gaan genieten! Weinig visite, telefoon, en al dat. De buitenwereld nog eventjes buiten houden. Aandacht voor de binnenwereld. Letterlijk én figuurlijk. Want dat is er, hij is nu een week oud, nog weinig van gekomen.

Een nieuw leven, een klein wonder. Het klinkt zo gewoon maar voor ons zo heel bijzonder!

Dolblij zijn wij met de geboorte van onze zoon

Julian Ruben Pith
18 mei 2009
53 cm, 3790 gr
11.25 uur, 's-Hertogenbosch

Moederdag

2009-05-07T01:56:00.000-07:00

Zondag is het Moederdag. Ik ben benieuwd of ik dit jaar óók mee ga in het feestgedruis ..... 1 mei was mijn uitrekendatum, maar alles blijft rustig in mijn buik. En ik zie me nog wel een week of 2 lopen. Nou ja, lopen .... "waggelen" is meer het woord :-) Gek idee dat elk moment een bevalling kan gaan beginnen ...... Loslaten en "overgeven aan dat wat gaat komen" is wat me te doen staat. Zeggen ervaringsdeskundigen. Gelukkig zijn dát er veel! Ik ben benieuwd .... hoe zal het zijn? Want bevallen gebeurt, het overkomt je, zonder dat je daar zelf iets aan kan doen. Je hebt er niets over te zeggen, je hoeft er niets van te vinden, het overkomt je. Gewoon, erg ongewoon. Raar idee. De maakbaarheid van het leven, voor zover je daarin gelooft, de ogenschijnlijke macht van het denken, het willen, valt compleet weg op het moment dat je aan het wachten bent op een bevalling. Ineens is de natuur, het universum, God, hoe je het ook wilt noemen, de "baas". Niet je ratio maar je lichaam neemt alles over. Waarschijnlijk altijd, maar als je lekker in je vel zit, je werk, relatie; je leven loopt goed, je hebt het idee de teugels in handen te hebben ..... dan vergeet je dat wel eens. Ik wel. Mijn eerdere statement in een blog "Zwanger? Daarna hoef je nooit meer op training!" is echt een schot in de roos geweest.

PS fijne Moederdag voor alle moeders!!

Vrouwelijke leiders

2009-04-19T05:33:00.000-07:00

De kinderwagen die we gekocht hebben is van het merk "Mutsy". Een mooie naam die volledig past bij wat ik doe, zeg én zeker ook hoe ik me soms voel. Aan het einde van de dag, 's nachts. Daar zit je dan met een dikke buik, dikke benen, brandend maagzuur én compleet niet mobiel meer thuis. Raar contrast met een paar weken, maanden geleden toen ik nog "belangrijke dingen" deed bij de Baak. Het kindje laat, met 38 weken, nog even op zich wachten en zowel aanstaande moeder als kind vinden dát helemaal niet zo erg. De tijd is nog niet daar! En hoewel de boeken zeggen dat ik me nu ongetwijfeld met andere dingen zal bezighouden (nesteldrang, schoonmaken, naar binnen keren), zie ik mezelf nadenken over vrouwen en leiderschap. Zeker in deze tijd waar nieuw leiderschap gevraagd wordt én er weer nieuwe afspraken gemaakt zijn over hoeveel vrouwen de aankomende tijd in leidinggevende functies moeten gaan komen. Ik denk na over de combinatie van werken en zorgen. Over ambities en opvoeden. Over mijn ambities en mijn rol als moeder! Hoe zal dat zijn straks? Welke richting zal ik op gaan? Gelukkig heb ik in mijn vriendenkring ambitieuse, werkende vrouwen die óók moeder zijn, dus ervaringsverhalen en sparring partners genoeg. Zéker ook bij en met Baak collega's! Ik ga er vast en zeker meer over schrijven binnenkort ...... als Mutsy niet meer is dan alleen de wandelwagen.

Hoofd Inkoop

2009-04-11T05:45:00.000-07:00

Om wat nuttigs :-) te doen te hebben tijdens mijn zwangerschapverlof, heb ik mezelf benoemd tot Hoofd Inkoop. Een verantwoordelijke functie. Ik houd nu alle winkels, acties en aanbiedingen in de gaten én doe prijs- en productvergelijk. Leek me een leuke bezigheid. Waar koop je bijvoorbeeld het voordeligst Lenor wasverzachter, luiers, muesli, Orangina en Pepsi Max? Welke winkel heeft leuke acties? Dus .... de nee-nee sticker van de brievenbus weggehaald om zo alle folders en huis-aan-huis flyers van de winkels te gaan ontvangen .......

Ben me rot geschrokken: wat een bomen gaan er per week doorheen!!! Ik had al jaren een nee-nee of nee-ja (je ontvangt dan wel het stadsblad) sticker geplakt, dus was me niet bewust wat er allemaal bezorgd wordt per week. Nu wel! Ik ben vol goede moed begonnen, me enigszins over mijn weerstand van papierverspilling heen gezet, en heb een vergelijk gedaan van de producten die we normaal bij de AH kopen. Dus ineens was ik ook bij de Jumbo, de Super de Boer, Kruidvat, Aldi, Little, Hema, Blokker te vinden. Ben de hele stad doorgefietst..... Daarna heb ik nog gekeken of ik sommige krantjes wel, anderen niet kon ontvangen. Maar dat is niet mogelijk. Je ontvangt het hele pakket óf niets. Belachelijk! Customer-made moet toch ook kunnen? Wél de Hema, niet de tuinmeubel folders ontvangen?!

En nu? Na 2 weken? Ik ben het compleet zat al dat folder materiaal! De oud papier doos is binnen een week vol! Dát is mijn grootste bezwaar. En dan gisteren het toppunt van mijn ergenis. We waren bij de Praxis, een spontane actie terwijl we aan het fietsen waren. Balkonbakken gekocht, bloementjes en een hout tafelblad en toen weer naar buiten gelopen. En wat zag ik? Een actieposter op het raam: "vrijdag 10 april: bij inlevering van bon 15% korting op al uw aankopen". Dát had ik gelezen in het krantje ja ...... Ineens wist ik het weer. Maar we hadden niets te kopen bij de Praxis, dus alle folders en actiebonnen had ik al weggedaan. Bij het oude papier. Geen rekening houdend met ons spontane bezoek aan de Praxis. Dus ook geen bon meegenomen ..... Daar ga je als Hoofd Inkoop!

Sinds gister weet ik het zeker. Ik ben er klaar mee! Dinsdag fiets ik langs de bibliotheek en haal ik een nee-ja sticker. Die gaat zo snel mogelijk weer op de brievenbus! En ik? Ik leg per direct mijn functie Hoofd Inkoop neer.

Hybride

2009-03-25T05:07:00.000-07:00

Ik heb een nieuwe auto gekocht! Een Toyota Prius: hybride dus. Was helemaal in shock dat ik daadwerkelijk de koop gedaan heb. Nog steeds wel. Ook een dure grap. En dan komt ook mijn "Is het wel nodig? In deze tijd?!!! Ik kan het geld ook ............. ?" denken en afwegingen maken eventjes om het hoekje kijken. "Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg!"........ En ik heb onwijs gek gedaan!

Want na een kleine Yaris rijd ik nu ineens in een mega grote auto, meer dan 4 meter! Alles er op en er aan. Met 2 weken was het rond en nu staat ie voor de deur. Een soort Kit van Knight Rider is het ... Apart om te zien hoe ik keer op keer, nog steeds, de auto weer aan mezelf verkoop. Ik heb steeds weer nieuwe argumenten waarom ik de auto gekocht heb. Degene waar ik erg om moest lachen? Ik vind dat ik nu bijdraag aan een schoner milieu! Omdat ik een elektrische, duurzame auto rijd. Hahah, géén auto rijden: dát is duurzamer. En gister hoorde ik op BNR dat de accu van een hybride auto best wel milieu vervuilend is ....

De twijfel komt weer eventjes naar boven ..... Maar niet voor lang. Want ik heb nog veel meer ándere argumenten waarom ik de auto gekocht heb: de kinderwagen die we zaterdag gekocht hebben past er bijvoorbeeld net aan in. En de auto is veiliger met 6 of misschien wel meer air bags. Een automaat is heerlijk in de file (heb ik veel op de A2, gister weer 15 km) én beter voor mn rug. Ik heb 5 deuren, dus achter instappen is veel makkelijker dan mn 3-deurs Yaris! Waar gaat het over??!! Feit is: ik ben een prima verkoper. Verkoop alles ..... aan mezelf :-)

Geboren leider

2009-03-19T06:49:00.001-07:00

Ik hoorde gister een gesprek op BNR over het nieuwe NCRV programma "Op zoek naar geboren leiders". Op zich een leuk concept, alleen de uitwerking klopt niet helemaal.
Als programmamaker had ik andere inhoudelijke keuzes gemaakt! Bijvoorbeeld de misvatting dat een manager óók een leider is...Dat is echt niet meer van deze tijd! Het ciriterium voor deelname is dat je leiding geeft aan anderen, bij voorkeur aan veel mensen. Maakt dát je een leider? Het maakt je een manager, maar verder ..... Het viel me ook op dat er appels met peren vergeleken worden doordat de context extreem extreem gemaakt is. Vanuit de situationeel leiderschap gedachte misschien? Maar daar gaat het programma toch niet over? "Op zoek naar geboren leiders" speelt zich af in de Afrikaanse jungle, waar een groep leiders samen een team vormen en waar leiderschap gevraagd wordt om de uitdagingen die ze tegen komen aan te gaan. Maken die extreme omstandigheden de geboorte van een leider mogelijk? Is dit in lijn met het nieuwe denken over leiderschap? Jammer dat we als Baak, toonaangevend in leiderschapontwikkeling, geen rol hebben gekregen bij de inhoudelijke ontwikkeling van het concept. De selectie van de deelnemers. Sterker nog, bij de opname en begeleiding van de deelnemers. Maar misschien kan dat nog? Redactie?

Vuur!

2009-02-02T04:10:00.000-08:00

Dat is mooi! Schrijf jij Leo vorige week nog over "creer een slipstream" en "je hoeft niet alles zelf te doen" in reactie op mn vorige blog, vandaag hád ik die ervaring ook. Ik sprak met collega H. over de telefoon. Naar aanleiding van een email aan mijn collega Programmamakers met het aanbod om eens te sparren over business kansen in deze tijd. Over hun persoonlijke profiel binnen en buiten de Baak.

Jahh...., dacht ik toen ik deze "aanbod-mail" stuurde, ik wil wél graag toegevoegde waarde leveren aan de Baak en mijn collega's nu ik wat minder mobiel ben én er straks zelfs een paar maanden tussen uit ben ..... Afhaken noem ik het zelfs in tijden van niet-accepteren en niet-loslaten ....

Zonet in het gesprek met collega H. kwamen we erop dat ik juist nú, in deze barre tijd, op mn best ben: ik voel vuur, wil beweging en geloof sterk in kansen. En dat het dan onwennig en gek is om te voelen dat ik nu eerder aan het afbouwen dan aan het opbouwen ben ... Een rare gevoelsspagaat van verstilling/afstand nemen van buiten én vuur/versnelling als het op werken aan komt. Collega H. zei daarop:"Maar nu geef je je vuur toch door? Ik voel namelijk vuur, kansen en beweging in mij door het hetgeen wij zojuist besproken hebben!".

Wauw! Het werkt. Ik hoef het niet zelf te DOEN, kan het, mijn vuur, ook DOORGEVEN aan anderen. Dat smaakt naar meer!

Zwanger? Nooit meer op training!

2009-01-29T05:03:00.000-08:00

Ik heb al een tijdje -dacht ik of ben ik het vergeten door dat wat men "zwangerschapsdementie"noemt?- niet geschreven over mijn zwanger-zijn. Mn over mijn "zijn" valt best wel wat te schrijven. Hoe doe je dat als je zwanger bent? Heb je nog dezelfde "zijn"? En wat als het me soms niet zo goed lukt om gewoon "te zijn". Ongewoon-zijn dus in mijn beleving. Waar je al niet over na kan denken :-)

Misschien ook omdat mn lichaam me, in mijn ogen, in de steek laat door vanaf zwangerschapsweek 24 al aan de gang te gaan met rug- en bekkenklachten. Ik zit al deels in de ziektewet ....... En dát was niet de afspraak!! Ik zou tot 4 weken voor bevaldatum doorwerken en dan vitaal een maand niet hoeven werken, bevallen, en dan na week of 12 weer vrolijk aan het werk! Alsof er niets gebeurd was! De realiteit is anders...... Maar hoe ga je daar dan mee om? Zeker als de 2 thema's 'accepteren' en 'loslaten' in deze fase -en waarschijnlijk de hele zwangerschap en de rest van mn leven- van groot belang zijn én dat niet mijn sterkste punten zijn als ik heel eerlijk ben....

Ik zie kansen!!! Voor nieuwe trainingen, speciaal gericht op werkende, zwangere vrouwen zoals ik. Bijvoorbeeld "leer loslaten & accepteren: voor zwangere dertigers". Ik zal de suggestie eens doorgeven aan mn collega die het programma 30-ers onder haar hoede heeft. Maar aan de andere kant, je kan het ook zélf doen. En dát doe ik nu. Simpelweg omdat ik geen energie heb én niet mobiel genoeg ben om een training op te zetten en/of te volgen. Ik deal er zelf mee en dat gaat me best goed af! Misschien hoef ik wel nooit meer op training ....... wat is het toch heerlijk en leerzaam om zwanger te zijn!!!

Bestaansrecht?

2009-01-29T01:02:00.000-08:00

Onlangs verscheen er op de interne Baak mail een discussie. Een van mijn collega's, Navid, schrijft in het FD en een belangrijk iemand :-) had gereageerd. En daar werd weer op gereageerd en daar weer op. En zo ontstond er een uitwisseling van meningen. Opvallend voor mij, en daarom schrijf ik er iets over, was de uitspraak "jullie moeten de Baak opheffen!".

Dat triggerde mij wel! Ik vind het altijd wijs om het bestaansrecht van een onderneming van tijd tot tijd eens onder de loep te nemen. Ik stel die vraag ook altijd in visie en strategie sessies: "bestaat je onderneming nog over 2 jaar?". Waarom én waartoe ben je op aarde? En wat nu als je er niet meer bent? Is dat erg, wat mist de maatschappij, je klanten, je medewerkers, je ..... dan? Hoewel in de mailwisseling dáár niet echt meer op ingegaan werd, is het statement bij mij blijven hangen.

Wat als de Baak er niet meer is? Dan werk ik ergens anders, ws voor mezelf en doe ik de dingen die ik nu óók bij en voor de Baak doe. Dus de Baak blijft dan door mij, en anderen, altijd bestaan. Dan zal er stukken minder geleerd worden in en door mensen en organisaties? Ik denk het niet, want er ontstaan dan gewoon nieuwe wegen. Dan verliezen we wél een markante organisatie die al 60 jaar geworteld is in Nederland en nu uitvliegt over de hele wereld om "leren" centraal te stellen in alles wat wij en zij doen. Wortels die onmisbaar gebleken zijn voor de ontwikkeling van mensen en organisaties. Dan verliezen we een netwerk van professionals die zichzelf beschrijft als:

"Een bijzondere onderneming die anderen en zichzelf door leren verder brengt. Wij richten ons op de menskant van het ondernemen. We maken zaken persoonlijk en tonen ons bekwaam in het scheppen van leercontexten, het faciliteren van processen en het samenstellen van leergroepen. Onze focus is leiderschap en ondernemerschap. We zijn sterk maatschappelijk betrokken en verbonden, waardengedreven"

Zou toch jammer zijn! Maar daar gaat het helemaal niet van komen hoor. Daarvan ben ik overtuigd. Daar waar we leven -en dus werken, vertieren, mensen-mensen dingen doen- zullen we altijd blijven leren. En ook altijd een omgeving kiezen om te kunnen leren. Met wie, waar, hoe, wat, wanneer, ..... En laat dát nu de kracht van de Baak zijn: het scheppen van die context om te leren. Nee hoor, laten we vooral de Baak niet opheffen!

Trots

2009-01-05T06:18:00.000-08:00

Eigenlijk kan ik me niet heugen dat ik me echt trots voelde. De lat, mijn lat, ligt veelal hoger, dus al snel is het 'gewoon'. Misschien zijn we als Nederlands volk ook niet uitmuntend in het hebben van het gevoel van "trots"? Mogen en kunnen we trots zijn op ons zelf? Waarop dan? Misschien een goed voornemen voor 2009?

Trots zijn op iemand anders is dan makkelijker. Dat voel ik weer wel. Ik ben onwijs trots op mn reislustige zussen, op mn kleine nichtjes van 2 en 4 die de wereld verkennen. Op mijn collega die voor zichzelf kiest, op mijn vriend en de keuzes die hij maakt, op ....... eigenlijk best wel veel mensen. En soms zijn ze ook trots op mij. Dat voelt fijn! Een "voldaan gevoel hebben" ken ik wel, maar is dat hetzelfde als een gevoel van trots? Maar waarom houdt me dit nu bezig vraag je je af.

Eind 2008 las ik in de mail dat de Baak gekozen is tot 1 van de beste opleidingsinstituten van Nederland:

"We zijn trots dat we vanuit onderzoek onder bijna duizend P&Oers zijn verkozen tot het populairste opleidingsinstituut van Nederland. Lees meer op Intermediarpw.nl."

Dat is mooi! Ik vind het geweldig dat ik dáár werk. Wie zou er nou niet willen werken? En ik ben dan niet trots op mijzelf .... wél op al mijn collega's, op de Baak! En ik snap dan ook ineens wat het woord "trots' voor mij is. Het is geen woord wat ik plak op mijn eigen prestaties. Dat past me niet. Mijn eigen doen en laten beoordelen? Daar trots op zijn? Ach, misschien zou het wat meer mogen in 2009. Noem het een goed voornemen. Voor nu is het voldoende om trots te zijn op anderen!

Energie

2009-01-02T09:00:00.000-08:00

Het is al weer tijden geleden dat ik iets geschreven heb. Inspiratie en energie ontbreken dan ook volledig in mij de laatste weken. Ik denk ook dat ik iets te veel hooi op mn vork genomen heb de afgelopen tijd. Me onvoldoende realiserend dat je een zwangerschap er niet "even bij doet".... Dat alles hetzelfde blijft en je ineens na 9 maanden een kind krijgt. Tja, een reality-check dus. Met als gevolg: een tandje lager. Misschien wel meer dan 1 ....

En niet dat ik niets schrijf omdat ik niets meemaak om over te schrijven hoor. Ik zou nl. een blog gaan schrijven over de sauna en mensen die niet snappen dat je daar stil moet zijn. Over nieuwe sauna concepten die nog niet bedacht zijn. Maar ook over de training Ik en de Organisatie die ik bij de Baak gegeven heb. Of over het Baak Strategie Programma in tijden van recessie en crisis. Over de Baak zélf en haar visie op deze roerige tijden. Over Ondernemerschap. Over het creëren van kansen, van marktruimte met de Nightmare Competitor: een nieuw incompany programma. Of over de wondere wereld die "zwanger-zijn" heet en wat ik dáár allemaal meemaak. Over Londen, Kerst inkopen, wonen in Brabant. Over .....

Genoeg om over te schrijven. Maar nu even niet!

A whole new world

2008-11-26T01:34:00.000-08:00

Ik ben in een compleet nieuwe wereld gestapt. Van blijde dozen, prenatale diagnostiek, verloskundigen, Moeders voor Moeders en vooral ... van veel hormonen. Ik ben zwanger! Bijna 18 weken alweer. Bridget Maasland's "Hoe word ik mama in Amsterdam - Zuid?" -echt, je kijkt de gekste dingen als je zwanger bent- is al lang klaar, ik ga beginnen! Nog niet op TV, maar wél op mijn weblog.

Afgelopen tijd was ik in gesprek met het FD Spitsuur om daar te gaan bloggen, maar dat is even op de langere baan geschoven. Het gaat er nog wel van komen hoor! Ik zou dan geschreven hebben over de dynamiek van mijn leven. Over de nieuwe fase waarin ik gekomen ben, de dilemma's die dat met zich meebrengt. Veranderingen in wonen, relaties, werken en de verschillende rollen die je ineens veel nadrukkelijker hebt. Verwachtingen, onverklaarbare emoties. En vooral: de combinatie van dat alles. En nee, ik ga je niet lastigvallen met allerlei zwangere vrouwen wetenswaardigheden en ongemakken, dus weet niet bang.

Gek eigenlijk: ik behoor ineens tot een andere doelgroep: die van de zwangere vrouw. En meer specifieker, die van de zwangere 30-er. Mijn oud papierdoos in de trapkast zit bomvol met flyers over baby kleertjes, de Baby Dump, kinderkamer inrichting, kinderwagens, aanbieders van kraamzorg en zwangerschapsyoga. Ik weet ineens dat er slechts 2 merken babyflessen zijn. En ik heb kennisgemaakt met merken waar ik nooit eerder van gehoord had. Vanuit marketing oogpunt is het heel boeiend om te zien wat er gebeurd als je plotsklap binnen een andere doelgroep valt. Als marketeer -ja, dat ben ik óók- kijk ik nu ook met nét íets meer aandacht. Ik vraag me bijvoorbeeld af of de kredietcrisis/recessie, ook gaat toeslaan in deze markt. Welke scenario's zijn uitgedacht door de verschillende aanbieders? Ik kan nu ook écht goed onderzoek doen, ben immers toeschouwer maar ook onderdeel van de doelgroep. Misschien ga ik er wel een studie van maken. En mijn bevindingen delen met .... of misschien wel verkopen aan ...... Zo kan je er ook naar kijken! Hmmm ... ineens naast hormonen ook nieuwe perspectieven. Voor mij dus straks geen zwangerschapsverlof maar studieverlof!

I'm free again!!

2008-11-16T06:26:00.000-08:00

Joeppie! Google heeft mn blog weer vrij gegeven. Ik kan alles weer doen. Ik had niet gedacht dat dát zo'n vrij en vrolijk gevoel zou geven zeg. Ben écht heel blij!! Jammer van de grote daling in bezoekers ... , maar ik weet nu zeker dat het komt omdat Google me tijdens de blokkade overal uitgehaald heeft. Het is niet anders. Ik heb net heerlijk veeeeel nieuwe blogs gepost. Dus. Lezen maar!

PS wat alleen nog niet werkt ... mn spelllingcontrole. Sorrrry vor mooooooogelijk typefoutjs dis...

Laatste dagboekdeel ....

2008-11-16T06:11:00.001-08:00

Donderdag 18-8-2264
Wat een heerlijkheid! Vandaag is het weer zo ver en luisteren we allemaal naar muziek. Om 13 uur gaan de luidsprekers aan en kunnen we meezingen. Tijd voor de global karaoke. Een keer per maand op vrijdag. Voor mij is dit het meest geweldige idee ooit bedacht binnen globalisering. Maar ik ben dan wel bevooroordeeld, want mijn passie is zingen. Maar goed. Werden de installaties vroeger gebruikt voor alarmmeldingen, sinds het afschaffen van geweld klinkt elke vrijdag de muziek door die speakers en doen we eenstemmig aan karaoke. Overal ter wereld. Toch iets goeds wat over is komen waaien uit Azie. Op straat zie je de films en teksten om mee te zingen.

En daarna heb ik een afspraak bij de medicijnman. Ik merk dat mijn energieën wat blokkeren. Waarschijnlijk zit er iets in de kloon formule, waardoor ik er last van krijg. Volgens mij hebben ze iets te veel van mij weggehaald voor mijn kloons. Ach. Fixt hij vast wel weer vandaag. Dus morgen doe ik niets. Kan ook niet, want mijn energiemanagement meter is leeg. Ik zal dus een dag moeten opladen. En de medicijnman reset hem waarschijnlijk ook tijdens onze afspraak. Nou ja, lekker een dagje floaten en opladen in die energiecabine vind ik niet eens zo erg. Is nu al weer 50 jaar geleden dat ik dat voor het laatst gedaan heb, dus onderhoud aan mezelf valt best mee.

Dag, dagboek! Tot volgende week.

Deel 3 van mn dagboek

2008-11-16T06:10:00.001-08:00

Woensdag 17-8-2264
Wat en wie zou je zijn zonder humor? Wat een vrolijkheid vandaag. Veel gelachen, erg lekker. Zo geweldig dat we onze voedingsmiddelen zo uitgebalanceerd kunnen inspuiten, dat we een optimale stemming halen. Dat wat past in de situatie. En vandaag was het een dag om vrolijk te zijn. Waarom? Als ik eerlijk ben dan weet ik het eigenlijk ook niet. We lachen altijd zonder reden. Het hoort erbij. Het is schijnbaar goed voor je. Volgens mij heeft onze overheid in China dat bepaalt. Omdat ze vonden dat de algehele stemming wat neerslachtig was en werd. Dus de eenheden voedingsmiddelen zijn aangepast in de injecties. Een positiviteitscocktail noemen ze het. Hebben wij niets in te kiezen. Maar ja. Maakt me ook niet uit: ik heb heerlijk gelachen!

O ja.

Vandaag wil ik zeker 4 uur gaan doorbrengen in de spirituele wereld! Ik merk dat het wat versloft, dus maak die afspraak maar met jou, want dan zorg jij er wel voor. Ik heb even die stok achter de deur nodig! En ik moet ook keuzes gaan maken. Want mijn leven als non loopt ten einde. Misschien is dát het wel waarom ik het zo heerlijk vond om even te lachen vandaag. Want het is toch steeds weer triest om afscheid te nemen van een leven. Maar goed. Mijn leven als model en als prinses bieden nog genoeg uitdagingen. Ga dus daar vandaag maar weer eens instappen.

Verder heb ik niet zo’n zin om nog te schrijven. Morgen weer.

Vervolg van mijn dagboek

2008-11-16T06:08:00.001-08:00

Dinsdag 16-8-2264
Een dag ouder…maar “wat is dat op een mensenleven”? Heel vroeger zouden ze trouwens zeggen dat ik “op leeftijd ben”. Haha, dát zijn ook écht gezegden uit de oude doos. Wie had in de 21e eeuw kunnen denken dat het lichaam leeftijdloos zou worden; dat het verouderingsproces zou stoppen. En wat ik nu schrijf is ook een taal waar niemand meer iets van snapt. En dat ik nog steeds kan schrijven! Goed van mij zeg!

Mijn nazaten hebben echt geen idee waar ik het over heb als ik in die oude taal met ze spreek. Schrijven kunnen ze ook niet. Is trouwens ook niet meer nodig. Maar ik ben wel blij dat ik het nog niet verleerd ben! Gek hoor, dat ik zo in de week van mn verjaardag altijd graag even terug kijk. We kijken alleen nog maar vooruit, nooit meer terug. Het verleden is gewist bij veel mensen. Bij mij gelukkig niet, ik zat bij een latere lichting: had een zussenvrijstelling. En nadat het was vrijgegeven kon je zelf kiezen wat je wilde. En ik kan er nog steeds voor kiezen hoor om mn geheugen te laten wissen, maar ik weet het nog niet. Want ik vind het wel fijn in de spirituele wereld mn leven nog eens te leven. Om het leven te leven als ik andere keuzes gemaakt had. Andere wegen had bewandelt en reizen te maken in mijn andere levens. Dat is zo gaaf! Ik leef nu mijn eigen leven en mijn 3 andere levens: als model, als non en als prinses. Je maakt wat mee. En sowieso wil ik, mocht ik mijn geheugen laten wissen, éérst nog meer willen weten over wat de risico’s zijn 50 jaar …… alhoewel ik alleen maar positieve berichten hoor, daar kunnen ze nog steeds niets over zeggen.

Zo dagboek, ik ga denk deze week alleen in de oude Nederlandse taal schrijven. Bevalt me wel. Stel je dat even in? Een stukje nostalgie dus. En makkelijk want dan kan niemand het lezen want die code kraken ze nooit.

Dagboek van een 257 jarige ......

2008-11-16T05:57:00.000-08:00

Mathieu heeft een nieuw boek geschreven. Waarom zouden we dood gaan? In een heel pril stadium zou ik daar een klein aandeel in mogen schrijven. Een stukje uit mijn dagboek .... als zijde "Marianne als 257 jarige". Want, waarom zouden we doodgaan? Ik leef nog in 2228 ... Helaas, het idee heeft geen vervolg gekregen. Maar dat wat ik schreef in mn dagboek wil ik graag met je delen!

Maandag 15-8-2228
Vandaag ben ik jarig! 257 jaar ben ik geworden. Hoewel het niet meer van deze tijd is, vier ik het nog steeds uitbundig. “Verjaardag?” “Wat is dat?” vroegen mn nazaten en klonen zojuist? Hahaha. Weten zij veel. In 2003, pff …. zo lang geleden alweer!, ben ik begonnen om mijn vrienden iets aan te bieden ter ere van mijn verjaardag. Elk jaar heb ik sindsdien iets verrassends en grensverleggends gedaan met ze. Ook dit jaar. Ik moet deze week alleen wel snel gaan verzinnen wat ik nu ga doen! En dit jaar wil ik ook een keer de echte mens hebben, niet de kloon. Die zijn ook gezellig hoor, maar er ontbreekt toch iets authentieks in het contact. Trouwens. De kans dat ik in herhaling ga vallen is groot…hmmm, ik laat er maar even een programma op los, die komt wel tot een geniaal en uniek idee. Alhoewel, alle klimaatveranderingen, grensverschuivingen en integraties steeds weer nieuwe kansen en inspiratie bieden. Maar dat laat ik wel even doen. Ga ik geen energie in stoppen.

En. Energie is schaars, dus ik wil maximaal 5% van mijn levensenergievermogen hieraan gaan besteden. Heb zo ook mijn energiemanagement meter ingesteld. Dat is trouwens een gouden vondst geweest zeg. Ik druk op wat punten op mijn meridiaanbanen en het programma in mij regelt en beheert mijn energievermogen. Ik ga nog wel eens navraag doen of die burnout van eergister een storing in het systeem was. Hoop het wel want heb écht geen zin om weer doorgemeten te gaan worden.

Jeetje, time flies: ik realiseer me dat ik sommige vrienden de afgelopen 100 jaar niet meer in levende lijve gezien heb! Daar sta je dan ineens weer bij stil op een verjaardag. Ja, natuurlijk wel ontmoet in de digi wereld, maar daar kan ik nog steeds niet echt aan wennen. Ik ben best wel meegegaan in de tijd hoor! Maar lekker knuffelen doe ik toch liever met mijn nummer 1 vriend dan met zn kloon 2, 3, 4 en 5.

Wel makkelijk hoor, want alle klonen doen het werk terwijl je zelf je handen vrij kan houden voor de reizen naar de spirituele wereld. Misschien is dat wel leuk om te gaan doen als kado voor mn vrienden? Wacht, voer het even in als idee, rolt er vanzelf wel een successcore uit als analyse. Bij een 95% succes score ga ik dat maar doen denk…..

Blog recessie?!

2008-11-13T04:33:00.000-08:00

Ik heb zojuist mijn blog statistieken eens bekeken. Dat was schrikken! In september nog 650 visits per maand en zelfs 812 page views. Daar ben ik best trost op! En nu. In november ..... nog maar 58 visits en 64 page views. En in oktober was het niet veel beter. Dus .... als jij deze blog leest: dank je wel! Je schroeft mn statistieken weer wat op :-)) En mn humeur!

Ik heb sterk het vermoeden dat die sterke daling komt doordat mn blog sinds september aangemerkt is als 'spam blog'. En volgens mij verwijdert Google dan alles, waardoor je onvindbaar wordt op 't net. Bijvoorbeeld ook niet meer voorkomt in de zoekwoordenstructuur.
Ben nog steeds bezig in contact te komen met Google om die review eindelijk eens te krijgen. Het zal me niet gebeuren dat ze mn blog verwijderen!!

Dan wel, de daling komt omdat de kredietcrisis toegeslagen heeft op blogger! Niemand heeft meer tijd om blogs te lezen. Alle neuzen in de boeken om de euro's op orde te krijgen. Zou dat het zijn? Vind ik wel een aangenamere reden dan die andere .... Want dát zou een uitdaging zijn, dat spam gedoe met Google is gewoon verspilde energie!

I hate Google

2008-11-03T10:54:00.000-08:00

Ik erger me rot aan Google! Ze mogen dan alle touwtjes in handen hebben, oog voor de klant hebben ze niet. Ik wacht al weken op een review van mijn blog ... en nog steeds is er niets gebeurd. En de "... verwijderen we je blog binnen 20 dagen" stemt me niet gerust. Daar zou al mijn werk en inspiratie zomaar weggegooid worden! Maar ga maar eens contact opnemen met Google ... gaat je niet lukken! Ja, je mag je aansluiten bij een praatgroep. Maar dat wil ik niet! Ik wil een mail sturen naar Google. Iemand kunnen bellen. Die dan á la minuut mee kijkt naar mijn weblog en het deblokeert. Want ik heb géén SPAM blog..... Maar. Hoe kan ik dat nu duidelijk maken aan Google. Grote reus op afstand, barricades gebouwd zodat niemand binnen kan komen. "Houd alle klanten op een afstand", lijkt de gekozen strategie. En ik? Ik heb er genoeg van! Maar zelfs dat kan ik ze niet laten weten? Pffffff. Frustrerend hoor. Hoop dat ze dáár een praatgroep voor op gaan zetten!

Spam!!

2008-10-27T06:06:00.000-07:00

De robots van Google, die het web afstruinen naar alles wat niet mag, hebben mijn blog aangemerkt als "potentieel spam blog". Nu is dat natuurlijk niet zo, maar feit is dat ik in afwachting ben van een "review". En daarna wordt je blog "gedisabled". Alleen ... dat duurt nu al weken! Maakt dat ik even uit de lucht was en ben. Tot snel weer!

Leve de recessie?!

2008-10-27T06:02:00.000-07:00

In deze tijd van onrust, van omvallende reuzen ontkom je er niet aan om een blog te schrijven over, je raadt het al, de recessie. Gaat ie er komen? Wanneer? In welke vorm? Wat het ook moge worden, het is onomkeerbaar dat we de oude wereld achter ons gelaten hebben. Dat wij allen de uitdaging hebben om onze organisaties de wereld van morgen in te leiden.

Maar wat staat je dan te doen? Waar begin je? Alles om je heen is nu onzeker. Binnen en buiten staat op zn kop. Dat wat houvast gaf is niet meer. In het Baak Strategie Programma merk ik aan de casuïstiek van de deelnemers hóe lastig het is om koers te bepalen in tijden van onzekerheid. Hoe lastig het is om dán je rol als leider invulling te geven. En juist in die tijden is het vinden én volgen van je koers een noodzaak. Pompen of verzuipen!?

En wat gaat je dan helpen? Daar hebben we het dan samen over in het programma. Gelukkig niet alleen, samen! We voelen en herkennen de pijn, de onmacht. Antwoorden lijken ver weg, maar dan vinden we het oog van de orkaan. Daar waar we in rust komen tot de kern. Misschien ook wel tot onze eigen kern. Onszelf vragen stellen als: waartoe zijn wij als organisatie op aarde? Wat is mijn visie? Wat zijn mijn waarden? En herken ik die in de organisatie waar ik voor werk, waar ik verantwoordelijk ben voor de koersbepaling? Vragen ook als "why should anybody be led by you?".

Deze tijden kosten ons veel, maar reken maar dat ze ons véél meer gaan opleveren!

Vergruizende Grenzen

2008-09-16T07:42:00.000-07:00

Ik ben zowel blogger van mijn eigen blog, als regisseur/blogger van de blog van de Baak/baakblue "Met Andere Ogen". Daar schrijf ik zelf op, maar ik heb ook mede bloggers die hun hoofden leegmaken op internet.

Weer heel wat anders om samen te bouwen aan een blog, het thema hoog in het vaandel, meerdere auteurs die hun eigen verhalen schrijven. In mijn eigen blog schrijf ik mijn verhalen. Alles kan en mag. Want ik ben de baas! Bij "Met Andere Ogen" ben ik ook de baas. Alleen niet meer van de eensmanszaak "Alle Wijsheid ligt op Straat".

Dus als regisseur bewaak ik het toneelstuk "Met Andere Ogen". Heeft elke speler een duidelijke rol, houdt hij zich aan de tekst, is hij op tijd op de repetitie, wat is de relatie tussen de spelers en de inhoud die ze vertellen. En naast de regisseur ben ik dan ook acteur: ik sta zélf ook op het toneel. Verwarrend als je niet alert blijft! Grenzen zijn niet zo duidelijk meer, ze vervagen. Ook in dit toneelstuk. Maar dat is wel oke. Want Vergruizende Grenzen bieden kansen!

Üstünde tatil ..... Türkiye!

2008-08-07T02:43:00.000-07:00

Ik ga naar Bodrum! Voor het eerst van mn leven naar Turkije. Meestal start ik pas met inlezen in het vliegtuig. Maar goed. Gister sprak ik een collega over het 'doorbreken van patronen', dus dat kan ik nu ook wel een keer doen. Ben me daarom op Internet aan het inlezen. En het eerst wat ik zie is het weer. Wauw: het is heet! En dan lees ik dat in de baai van Bodrum één van de mooiste duikgebieden van de wereld ligt. Dat komt mooi uit, want we zijn van plan te gaan duiken. Wat nog meer? Uitgaansleven is oké, eten ook, je kan er zeilen, op cultureel gebied genoeg te doen. Prima! Heerlijk! Nog een klein weekje werken en dan ... wegwezen. Güle güle (aan mn Turks moet ik nog wat doen denk: in 't vliegtuig :-))

Generaties en leren

2008-07-29T07:20:00.000-07:00

Bij de Baak hebben we programma's voor 20'ers, 30'ers, 40'ers en 50'ers. Volgens mij nog niet voor 60'ers, 70'ers, en verder. Een kans! Gat in de markt! En zo hebben we ook nog niets voor 10'ers. Past ook niet in het merk. En is ook minder kansrijk voor de Baak. Maar als je kijkt naar 'van Etter tot ...' op TV, de Engelse variant, dan is het wél een uitdaging .... én ik houd van uitdagingen :-).

Ik heb zelf ook het programma 30'ers doorlopen bij de Baak. Als deelnemer heb ik er meerdere blogs over geschreven. En alle generatieprogramma's spelen in op vergrijzing, verjonging, vergroening of hoe we het ook willen noemen. Schijnbaar is het écht waar dat generaties hun eigen vraagstukken en dilemma's hebben. Leeftijdgebonden. Aan de ene kant snap ik het wel. Aan de andere kant ... Apart dat het nog steeds bestaat: speciale programma's voor mensen van dezelfde leeftijd. Want de vraagstukken in organisaties gaan toch juist over hoe je de 'waarde' van oud (loyaal, al lang in dienst, mogelijk enigszins vastgeroest) én jong (snel, vernieuwend, liever geen binding) kan verbinden. Op zo'n manier dat ze elkaar versterken. Oud leert van jong en jong leert van oud. Dan moet je vooral géén leeftijdkaders gaan zetten. Geen programma's voor afgebakende leeftijden. Wél een leergroep voor alle leeftijden. En dan kijken wát je van elkaar te leren hebt. Generatieleren gaat toch over bruggen slaan tussen generaties?

Ik zou bijvoorbeeld de 'meester-gezel gedachte' weer nieuw leven in willen blazen binnen organisaties. Maar wel in een andere vorm dan vroeger, want in de Wereld van Morgen is de meester de gezel en omgekeerd. Jong is meester in nieuwe media. Oud is meester in levenswijsheid. En omgekeerd. Rollen wisselen elkaar continue af. Je moet dus wel durven, want ook 'senioriteit' krijgt ineens een hele andere betekenis -misschien verliest het wel betekenis- als je de rolwisseling serieus neemt. Maar dát is ook een aspect van generatie en leren: lef hebben!

Schrijven

2008-07-24T11:52:00.000-07:00

Ik vertelde het onlangs weer. Dat schrijven mij blij maakt. Hoe voldaan en tevreden ik me voel na het schrijven van een blog. Dat mijn ultieme voldoening een blog is waar ik super enthousiast over ben: als ik s'ochtends wat geschreven heb, dan kan mijn dag al niet meer stuk.

Geweldig dus dat ik naast bedenker en blogregisseur van de blog "Met Andere Ogen", óók blogger ben. Lees maar eens.

Ik geloof écht dat ik er meer mee wil! Daarom ga ik aankomende tijd contacten leggen om te zien of en hoe dat te realiseren is. Misschien een column in een krant of tijdschrift? Online dan wel offline. Collega's schrijven ook voor het FD dus ...... waarom ik niet?! Als jij ingangen of ideeën hebt, dan hoor ik het graag!

Grenzeloos organiseren

2008-07-16T05:00:00.000-07:00

Ik heb zojuist een eerste versie geschreven voor een nieuw programma bij de Baak. Over verandering, organisatiekunde en systeemdenken. En wat je daar mee kan in het kader van complexe verander vraagstukken in je organisatie. Dat we allemaal bewust en onbewust deel uit maken van een systeem, maar dat dat systeem -noem het organisatie- aan het veranderen is. Dat er dynamieken zijn die we soms met het blote oog niet zien, maar die vóór dan wel tegen ons kunnen werken in het systeem.

Ook een blog 'Organisatie' van Harry Starren gepost op de weblog van baakblue, Met Andere Ogen. Zal een dezer dagen te lezen zijn. En eerder deze weken meegedacht over het nieuwe thema voor de Dutch Innovation Experience dat 9 oktober weer zal plaatsvinden in Driebergen. En gister als klap op de vuurpijl gesproken met Ron. Over zijn nieuwe boek, maar ook over andere manieren van organiseren. Bijvoorbeeld bij zorginstellingen. Mede gebaseerd op de organisatie inrichting die de Baak gekozen heeft.

Grappig hoe alles soms samenkomt. Alsof het klopt en dat je dat in je hoofd maar ook in je buik voelt en weet. Alsof het 'waar' is -zegt iemand die niet geloofd in dé waarheid :-)-. En het voelt ook alsof iedereen het met elkaar eens is. Alsof we eenzelfde taak spreken. Met hoofd én hart. En waar het om draait is dan dat er zich iets aan het ontkiemen is. Waar we soms de vinger nog niet op kunnen leggen. Maar het gaat over nieuwe vormen van verbinding, nieuwe vormen van organiseren ook. Het gaat over vrijheid, het inzetten en bundelen van talenten daar waar het nodig is. Grenzeloos ook. Het gaat over andere vormen van organisaties, van mensen en middelen die zich verbinden. Om andere redenen dan voorheen. Antwoorden heb ik ook niet. Zijn er volgens mij ook niet meer. Wel energie en enthousiasme voor het gesprek. Dus: ik hoor het wel!

One-liners

2008-07-08T03:12:00.000-07:00

Gister hoorde ik bij mijn haptonoom een mooie one-liner "als je je schuldig voelt, is dat een signaal dat je nog geen verantwoordelijkheid neemt". Even daarvoor in de wachtkamer las ik "je bent geen eigenaar van je functie, wél van je talenten". Het ging over hoe om te gaan met re organisaties en veranderingen. Ik houd wel van die one-liners. Mijn toiletdeur hangt er vol mee. Een deur vol met spreuken, artikelen, foto's en al dat wat mij raakt. Zo door de jaren heen is het me ook dierbaar geworden. Ik noem het ook wel: mijn persoonlijke ontwikkeldeur. Al mijn vrienden kennen "de deur van Marianne". Die gaat dus zeker mee als ik ga verhuizen!

De kracht van one-liners, want waarom meer woorden gebruiken als je aan een paar genoeg hebt? Misschien is zelfs één woord al genoeg. Vorige week nog. Met collega's in het bos; vol verwondering over het woord "langzaam" en "eenvoud". Daarom nu: een blog met one-liners. Verhalen erbij vertellen is écht niet nodig.

Als je niet weet waar je heen gaat, kom je er altijd.
Langzaam lopen is beter dan stilstaan.
Wees bij tegenwind buigzaam als gras.
Hak de knoop niet te snel door, je kunt hem ook ontwarren.
Je verstand te vaak gebruiken is ongezond.
Soms is het slim om de verrekijker om te draaien.
Je bent een wereldvrouw!
Breng wat tijd alleen door.
Leven is tekenen zonder vlakgum.
We denken zelden aan wat we hebben, maar steeds aan wat we missen.
Span je niet zo in, de beste dingen gebeuren als je ze het minst verwacht.
Zodra je iets wilt loslaten, houd je het vast.
Leven is veranderen, veranderen is leven.

Vrouwen in Marketing

2008-06-25T10:06:00.000-07:00

De Baak heeft een Women Academy. Een plek speciaal voor vrouwen. Een mooi initiatief! Tenminste, als vrouw vind ik dat. Ik heb geen idee hoe jij, als je man bent, er naar kijkt. En nu staan we aan de vooravond van een nieuw initiatief: een programma voor vrouwen in marketing. De beste marketeer is immers androgien. Dus het vak kan wel wat 'vrouwenenergie' gebruiken. Toch? Ik ben heel benieuwd hoe jij er naar kijkt, dus reageer!!!

House 4 Sale

2008-06-03T09:23:00.000-07:00

Voor het eerst van mijn leven ga ik mijn huis te koop zetten. De kogel is door de kerk. "Voor alles een eerste keer", zeggen ze wel eens, maar ik zou graag zien dat het de laatste keer is. Wat een gedoe zeg. Op heel veel gebieden. Sommige mensen vinden het leuk: huizen verkopen, huizen kopen. En weer verkopen. Verhuizen dan ook veel. Of zijn makelaar. Ik ben geen van beiden. Ben aardig honkvast, gebonden en vooral verbonden aan mijn stad, mijn buurt, mijn postbus, mijn zon die 's avonds mijn kamer een rode gloed geeft, mijn vogels in de bomen achter bij het balkon, mijn herinneringen, .... , mijn huis! Een schijnbare onmogelijkheid om dát te verkopen. En toch ga ik het doen. Dus. Daar heb ik geestelijke hulp bij nodig.

En dan is er wel een Makelaarsland bij wie ik voor weinig kosten (euro 995) kan verkopen. Maken ze alleen een contract op, de rest doe je zelf. Lean en mean. Maar dáár ga ik het niet mee redden. Ik heb een échte makelaar nodig. Een hulpverlener. Voor de emotionele bijstand! Hoe laat ik mijn huis los? Hellup! Ik hoop dat dat deel, die psychische hulp, óók meegenomen is in de afgesproken courtage kosten. Want daar betaal ik toch dat extra voor? Ja toch? Kan mijn makelaar mij helpen bij mijn proces van loslaten? Vast wel! De eerste signalen wijzen in de goede richting: we klikken! En anders stuur ik m eerst op training bij de Baak :-). Zou voor alle makelaars een richtlijn moeten zijn misschien: "ken jezelf opdat je je klant kent". Resultaat? Een meer gevoelsmatige, inlevende, hulpverlenende makelaar! Kan het vak wel gebruiken denk .... om tegenwicht te bieden aan de, noem het maar "lean en mean"-toetreders! Een kans dus, geen bedreiging.

Inspiratie

2008-05-07T03:57:00.000-07:00

Met dit weer kan ik me er bijna niet toe zetten om te gaan schrijven. Maar werd al aan mn mouw getrokken wanneer ik weer een stukje zou gaan schrijven! Maf hoe leeg mn hoofd is. Geen verhalen, geen gedachten. Nou ja, dat laatste waarschijnlijk wel, want het schijnt dat je een paar duizend gedachten per minuut hebt. Ze komen en ze gaan, als wolkjes aan de lucht. Maar schijnbaar spring ik niet in één van de gedachtentreinen, dus ervaar is het als "leeg". Relaxt! En ik heb me voorgenomen om vooral in die "levensflow" te blijven, lekker relaxt hangen in het leven, meegaan met dat wat is. Dus nu naar buiten en genieten van de zon! Als het weer herfst gaat worden, lees je meer :-)

Eckart Wintzen

2008-03-26T11:15:00.000-07:00

Ik wist niet wat ik las vandaag! "Eckart Wintzen onverwacht aan een hartstilstand overleden". Wat vreselijk. Ik heb hem 2 keer mogen meemaken. Een markante man. En in bijna alle gesprekken die ik heb, komt zijn boek Eckart's Notes wel een keer ter sprake. Hij heeft veel mensen geïnspireerd. En zal dat ongetwijfeld blijven doen. Ik weet niet wat nog meer te schrijven nu. Weet wel dat het me geraakt heeft, want sinds ik het bericht van zijn overleden gelezen heb, blijft het bij me. Ik wens zijn naasten veel sterkte bij dit verlies.

Adieu Eckart! Ik wens dat je, helaas niet meer hier maar wél daarboven, blijft meehelpen je dromen waar te maken. Er is nog genoeg te doen!

Hasta Luego

2008-03-26T03:12:00.000-07:00

Ik ben er even niet! Ga mijn Spaans ophalen in Cuba. Sigaren roken, dansen, zingen, drinken en enorm genieten. Een land van vergane glorie volgens degenen die er geweest zijn. Weemoed en nostalgie? Voor mij een nieuw avontuur! Ik heb vooral veel zin om los te laten dat wat was. Om ruimte te scheppen voor dat wat is. En om te dromen over dat wat zal zijn. Adios!

Strategie en Zorg

2008-03-20T10:42:00.000-07:00

Als je op een of andere manier betrokken bent bij de zorgsector, dan moet je dit echt lezen! Een gesprek over strategische vraagstukken in de zorg. Ik heb er zelfs een apart Zorg Strategie Programma voor gemaakt. Een korte blog, maar wel een belangrijke!

Slingers

2008-03-20T10:03:00.000-07:00

Vandaag heb ik met veel plezier in Hengelo een werkontbijt Intern Ondernemen verzorgd voor relaties van Adecco. Volgens mij is dit de 3e keer dat ik daar over schrijf, maar dat mag ook wel! Want het geeft me veel energie. Maar er zijn nog meer redenen om erover te schrijven. Dat bleek in het gesprek van afgelopen maandag nav een persoonlijkheidstest. Een test met stellingen en vragen die meer inzicht zouden kunnen geven in: wie ben je, wat kan je, wat wil je. Ik heb in de nabespreking weer eens geleerd, dat je (lees ik maar ws herken je het zelf ook want schijnbaar is het iets wat hoort bij "ons Nederlanders"): 1. je eigen feestje moet organiseren en dat je dan 2. ook zélf de slingers moet ophangen. Nou, hierbij dus :-)

Want wat begonnen is met een email naar de Marketing Manager van Adecco ruim een jaar geleden, kreeg al snel een vervolg in de zin van een verkennend gesprek én een wederzijds gevoel van kansen en inspiratie. En waar staan we nu? Aan de vooravond van de lancering van een nieuw Baak programma Intern Ondernemen. En dat samen met alle werkontbijten, interne en externe publicaties over dit onderwerp. Een mooi staaltje van ondernemerschap, co-creatie en vooral inspiratie & enthousiasme. Al zeg ik het zelf. Nou ja, dat mag vast wel op mijn eigen feestje!

Over irritatie en pimpen

2008-03-12T15:00:00.000-07:00

Om mijn irritaie over de snelheid van het uploaden van foto's via you send it te verdrijven, schrijf ik een blog. Ik kan niet zeggen dat ik erg veel zin heb, maar toch. Wat doe ik anders als ik achter mn laptop zit te wachten op de 45 minuten opladen van slechts 69 foto's? En dat 3x, want je kan al die foto's niet in 1x uploaden. 3x Zip bestanden gemaakt en die verstuurd via you send it. 3x 45 minuten dus. Eigenlijk ben ik al sinds 19 uur bezig!!! Echt niet normaal. Misschien doe ik wel iets niet goed en kan het sneller? Nou ja. Het einde is in zicht. Nog 10 minuten en dan is alles klaar. Veel soeps zal deze blog niet worden, dat zal je niet verbazen na dit intro. Voel me niet geinspireerd om te schrijven. Maar goed: ik zal nog een poging wagen om eea op te pimpen. Dat is hip. Bijvoorbeeld.

-> Wist je al dat het boek van Mathieu Weggeman "Managementboek van het Jaar" is geworden? Een aanrader om te lezen! Vooral als je zelf een professional bent én last hebt van je baas! Tip: geef hem/haar dat boek kado ...

-> En dan dat weeralarm van vandaag. En dat die al snel weer ingetrokken is. Wat een paniekvoetbal zeg.

-> En dat Nederlanders "tevreden zijn over hun eigen geluk". Echt waar, het is onderzocht. Nou, dan moet je zo'n onderzoek maar niet doen na óf tijdens het uploaden via you send it! Maar goed. Wat doe jij trouwens met de uitkomsten van zo'n onderzoek? Voel je je gelukkig als je het gelezen hebt?

Nou, mijn blog pimp pogingen houd ik maar voor gezien. Het gaat niet werken vandaag. Maar als je écht wilt leren pimpen, lees dan het boek van Jeroen Busscher eens.

De lange latten

2008-02-25T04:36:00.000-08:00

Ik ben eigenlijk helemaal geen skiër. Heb ooit een dag of 3 op de latten gestaan. Jaren terug al weer. Een studiereis was het. Onderdeel van de toeristische opleiding die ik ooit óók nog gedaan heb. En ik heb een keer mijn broer meegenomen voor een weekendje snowboarden in Duitsland. Ter ere van zijn afstuderen. Samen 'boarden"! Het ging best goed :-)

Maar als het aan mij ligt, dan kies ik toch echt voor de zon. Maar goed. Feit is dat ik as vrijdag vertrek voor een week wintersporten in Oostenrijk mét onze hele familie. Ik ben benieuwd! De gezelligheid, samen-zijn, aprés-ski én de hele dag buiten vertoeven, trekken me meer dan het skiën. De zon ook. Ik ga het wel ervaren. Ik hoef niets, alles mag. Heerlijk die vrijheid!

PS weet dat ik dus even uit de weblog-lucht ben!